I KZ 24/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił ustanowienia obrońcy z urzędu dla skazanego, który samodzielnie złożył już zażalenie, a sprawa nie podlegała obowiązkowej obronie.
Skazany T.F. złożył wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu do sporządzenia zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego odmawiające wznowienia postępowania. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, argumentując, że skazany już samodzielnie złożył zażalenie, które zostało przyjęte. Ponadto, sprawa nie podlegała obowiązkowej obronie adwokackiej lub radcowskiej, co pozwala na pełną kontrolę odwoławczą nawet bez formalnego obrońcy.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek skazanego T.F. o wyznaczenie obrońcy z urzędu w celu sporządzenia zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 maja 2023 r., sygn. akt I KO 25/23, którym odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku o ustanowienie obrońcy z urzędu. Uzasadnienie opiera się na fakcie, że skazany już samodzielnie złożył zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego, a zażalenie to zostało przyjęte do rozpoznania. Dodatkowo, sąd wskazał, że sprawa nie jest objęta przymusem adwokacko-radcowskim, co zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania karnego (art. 427 § 2 a contrario w zw. z art. 433 § 1 k.p.k.) gwarantuje rozpoznanie sprawy w najszerszym możliwym zakresie, uwzględniając wszystkie podstawy odwoławcze. W związku z tym, sąd uznał, że wyznaczenie obrońcy z urzędu do złożenia zażalenia nie jest celowe, gdyż skazany może samodzielnie doprowadzić do pełnej i kompleksowej kontroli odwoławczej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, nie należy ustanawiać obrońcy z urzędu.
Uzasadnienie
Skazany już samodzielnie złożył zażalenie, które zostało przyjęte. Ponadto, sprawa nie podlega obowiązkowej obronie adwokacko-radcowskiej, co zapewnia możliwość pełnej kontroli odwoławczej bez formalnego obrońcy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić wniosku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T.F. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.k. art. 81a § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 545 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 427 § § 2
Kodeks postępowania karnego
a contrario (stosowany przez analogię wsteczną)
k.p.k. art. 433 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skazany samodzielnie złożył zażalenie. Zażalenie zostało przyjęte do rozpoznania. Sprawa nie podlega przymusowi adwokacko-radcowskiego. Brak przymusu gwarantuje pełną kontrolę odwoławczą.
Godne uwagi sformułowania
nie jest objęte przymusem adwokacko-radcowskim daje gwarancje rozpoznania sprawy w najszerszym możliwym zakresie nie jest celowe
Skład orzekający
Jarosław Matras
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wniosku o obrońcę z urzędu w sprawach karnych, gdy sprawa nie podlega obowiązkowej obronie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku przymusu obrony i samodzielnego złożenia środka zaskarżenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to rutynowe postanowienie proceduralne dotyczące wniosku o obrońcę z urzędu, bez szerszych implikacji prawnych czy faktycznych.
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I KZ 24/23 POSTANOWIENIE Dnia 22 sierpnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie T.F. skazanego za czyn z art. 197 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 sierpnia 2023 r., wniosku skazanego o wyznaczenie obrońcy z urzędu do sporządzenia zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 maja 2023 r., sygn. akt I KO 25/23, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 81a § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku skazanego o ustanowienie obrońcy z urzędu. UZASADNIENIE Wniosek skazanego (datowany na 7.08.2023 r.) o wyznaczenie obrońcy z urzędu nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem skazany złożył już samodzielnie zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego, zażalenie to zostało przyjęte, a ponadto nie jest ono objęte przymusem adwokacko-radcowskim, co zważywszy na treść art. 427 § 2 a contrario k.p.k. w zw. z art. 433 § 1 k.p.k. daje gwarancje rozpoznania sprawy w najszerszym możliwym zakresie, tzn. przez pryzmat wszystkich podstaw odwoławczych. Skoro zatem skazany może w sposób samodzielny doprowadzić do pełnej i kompleksowej kontroli odwoławczej, to wyznaczenie mu obrońcę z urzędu do złożenia zażalenia nie jest celowe. Z tych powodów orzeczono jak wyżej. [ms] r.g.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI