III KO 43/15
Podsumowanie
Sąd Najwyższy stwierdził brak możliwości prawnego wznowienia postępowania o wznowienie, gdyż instytucja ta nie może być stosowana do prawomocnie zakończonych postępowań o wznowienie.
Sąd Najwyższy rozpatrywał kwestię wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 10 czerwca 2014 r., które umorzyło postępowanie w przedmiocie rozważenia dopuszczalności wznowienia postępowania. Sąd uznał, że instytucja wznowienia postępowania nie może być stosowana do prawomocnie zakończonych postępowań o wznowienie, co oznacza brak możliwości prawnego wznowienia postępowania o wznowienie.
Sąd Najwyższy rozpoznał kwestię wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt III KO 36/14. Postanowienie to umorzyło postępowanie w przedmiocie rozważenia dopuszczalności wznowienia postępowania z urzędu, na podstawie art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. Sąd Najwyższy stwierdził, że postępowanie o wznowienie nie może się toczyć, ponieważ brak jest warunków prawnych do jego merytorycznego rozpoznania. Instytucja wznowienia postępowania, przewidziana w Kodeksie postępowania karnego, nie może być stosowana do prawomocnie zakończonego postępowania o wznowienie. Dotyczy to zarówno wniosku strony, jak i wznowienia z urzędu. Tym bardziej niedopuszczalne jest wznowienie postępowania w kwestii wznowienia procesu, które zakończyło się rozstrzygnięciem formalnym, jak pozostawienie wniosku bez rozpoznania lub umorzenie postępowania. W związku z tym, należało wydać formalne postanowienie stwierdzające brak możliwości prawnych wznowienia postępowania o wznowienie.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, instytucja wznowienia postępowania nie może być stosowana do prawomocnie zakończonego postępowania o wznowienie.
Uzasadnienie
Instytucja wznowienia postępowania, przewidziana w Kodeksie postępowania karnego, nie może być stosowana do prawomocnie zakończonego postępowania o wznowienie, zarówno na wniosek strony, jak i z urzędu. Dotyczy to również sytuacji, gdy postępowanie o wznowienie zakończyło się rozstrzygnięciem formalnym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzić brak możliwości prawnych wznowienia postępowania o wznowienie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S.P. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
Przepisy (1)
Pomocnicze
k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 11
Kodeks postępowania karnego
Określa ujemną przesłankę procesową, która w tym przypadku była podstawą do umorzenia postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Instytucja wznowienia postępowania nie może być stosowana do prawomocnie zakończonego postępowania o wznowienie.
Godne uwagi sformułowania
brak możliwości prawnych wznowienia postępowania o wznowienie instytucji wznowienia postępowania [...] nie można w ogóle odnosić do prawomocnie zakończonego postępowania o wznowienie nie jest dopuszczalne wznowienie postępowania w kwestii wznowienia procesu, które zakończone zostało rozstrzygnięciem formalnym
Skład orzekający
Rafał Malarski
przewodniczący-sprawozdawca
Kazimierz Klugiewicz
członek
Eugeniusz Wildowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność wznowienia postępowania o wznowienie postępowania."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie specyficznej sytuacji prawnej, gdzie przedmiotem postępowania jest samo wznowienie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy złożonej kwestii proceduralnej dotyczącej możliwości ponownego badania już prawomocnie zakończonego postępowania o wznowienie, co może być interesujące dla prawników procesowych.
“Czy można wznowić postępowanie o wznowienie? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt III KO 43/15 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Kazimierz Klugiewicz SSN Eugeniusz Wildowicz po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 czerwca 2015 r., kwestii wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt III KO 36/14, stwierdzić brak możliwości prawnych wznowienia postępowania o wznowienie. UZASADNIENIE S.P. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z 10 czerwca 2014 r., którym – na podstawie art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. – umorzono postępowanie „w przedmiocie rozważenia dopuszczalności wznowienia postępowania z urzędu, ewentualnie stwierdzenia podstaw do wznowienia postępowania ex officio ”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wydanie przez Przewodniczącego Wydziału III Izby Karnej Sądu Najwyższego w dniu 26 maja 2015 r. zarządzenia o wyznaczeniu terminu posiedzenia w celu rozważenia wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 10 czerwca 2014 r., stwierdzającym istnienie ujemnej przesłanki procesowej określonej w art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k., wywołało skutek w postaci wszczęcia w tym przedmiocie postępowania. W przekonaniu obecnego składu Sądu Najwyższego, postępowanie to nie może się jednak toczyć, bowiem brak jest warunków prawnych do merytorycznego rozpoznania zagadnienia wznowienia tego postępowania. Wypada w tym miejscu dobitnie wskazać, że instytucji wznowienia postępowania, przewidzianej w rozdziale 56 Kodeksu postępowania karnego, nie można w ogóle odnosić do prawomocnie zakończonego postępowania o wznowienie. Nie jest zatem możliwe wznowienie zarówno na wniosek strony, jak i z urzędu samego postępowania o wznowienie, zakończonego uprzednio prawomocnym orzeczeniem sądu o oddaleniu wniosku lub o braku podstaw do wznowienia ex officio (zob. postanowienie SN z 20 maja 2010 r., V KO 47/10, OSNKW 2010, z. 8, poz. 73). Tym bardziej nie jest dopuszczalne wznowienie postępowania w kwestii wznowienia procesu, które zakończone zostało rozstrzygnięciem formalnym , to jest pozostawieniem wniosku o wznowienie bez rozpoznania lub umorzeniem postępowania prowadzonego w kwestii wznowienia procesu – już to na wniosek, już to z urzędu. Skoro zatem postanowienie Sądu Najwyższego z 10 czerwca 2014 r. dotyczyło postępowania w przedmiocie dopuszczalności wznowienia procesu z urzędu, ewentualnie stwierdzenia podstaw do wznowienia postepowania ex officio, to tym samym nie było warunków prawnych do rozpoznania kwestii wznowienia postępowania zakończonego wymienionym orzeczeniem. W tym stanie rzeczy należało wydać orzeczenie o charakterze formalnym, stwierdzające brak możliwości prawnych wznowienia postępowania o wznowienie.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę