I KO 79/23

Sąd Najwyższy2023-11-08
SNKarnepostępowanie karneŚrednianajwyższy
sąd najwyższywłaściwość sądutajemnica komunikacyjnapostępowanie przygotowawczezażaleniekodeks postępowania karnego

Sąd Najwyższy rozstrzygnął spór o właściwość, wskazując, że Wojskowy Sąd Garnizonowy w Warszawie jest właściwy do rozpoznania zażaleń na postanowienie prokuratora dotyczące zwolnienia z tajemnicy komunikacyjnej.

Wojskowy Sąd Garnizonowy w Warszawie zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość rzeczową między nim a Wojskowym Sądem Okręgowym w Warszawie. Spór dotyczył zażaleń na postanowienie prokuratora o zwolnieniu z tajemnicy komunikacyjnej. Sąd Najwyższy uznał, że właściwym do rozpoznania tych zażaleń jest Wojskowy Sąd Garnizonowy w Warszawie, odrzucając argumentację sądu występującego z wnioskiem.

Sprawa dotyczyła sporu o właściwość rzeczową pomiędzy Wojskowym Sądem Okręgowym w Warszawie a Wojskowym Sądem Garnizonowym w Warszawie, zainicjowanego wnioskiem tego drugiego sądu do Sądu Najwyższego. Przedmiotem sporu były zażalenia wniesione przez podejrzanego gen. R.J. i jego obrońcę na postanowienie prokuratora z dnia 18 stycznia 2023 r. w sprawie PO VIII Ds.53.2020, dotyczące zwolnienia z tajemnicy komunikacyjnej. Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie uznał się za niewłaściwy do rozpoznania tych zażaleń i przekazał sprawę Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu. Sąd Najwyższy, rozpatrując wniosek, nie zgodził się ze stanowiskiem sądu występującego z wnioskiem. Stwierdził, że właściwość sądu do rozpoznania zażaleń nie powinna być determinowana jedynie punktem 1. sentencji postanowienia prokuratora o zwolnieniu z tajemnicy komunikacyjnej, ale całością postanowienia, które w istocie dotyczyło żądania wydania danych na podstawie art. 218 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy podkreślił, że umiejscowienie decyzji o zwolnieniu z tajemnicy w sentencji nie zmienia celu postanowienia ani nie determinuje właściwości sądu do rozpoznania zażalenia. Wskazał, że prawidłowe pouczenie o prawie do zaskarżenia powinno odnosić się do art. 236 k.p.k., wskazując na właściwość sądu rejonowego. Ostatecznie Sąd Najwyższy rozstrzygnął spór, wskazując Wojskowy Sąd Garnizonowy w Warszawie jako właściwy do rozpoznania zażaleń.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Właściwym do rozpoznania zażaleń jest Wojskowy Sąd Garnizonowy w Warszawie.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że istota postanowienia prokuratora dotyczyła żądania wydania danych na podstawie art. 218 § 1 k.p.k., a zwolnienie z tajemnicy komunikacyjnej miało charakter wtórny. Umiejscowienie tej decyzji w sentencji oraz treść pouczenia nie determinują właściwości sądu do rozpoznania zażalenia, które powinno być rozpatrywane w kontekście art. 236 k.p.k.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

rozstrzygnięcie sporu o właściwość

Strona wygrywająca

Wojskowy Sąd Garnizonowy w Warszawie

Strony

NazwaTypRola
Wojskowy Sąd Garnizonowy w Warszawiesądwnioskodawca
Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawiesądstrona sporu
gen. R.J.osoba_fizycznapodejrzany
obrońca gen. R.J.inneobrońca
prokuratororgan_państwowyorgan prowadzący postępowanie przygotowawcze

Przepisy (10)

Główne

k.p.k. art. 38 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 655 § 1

Kodeks postępowania karnego

pkt 3

Pomocnicze

k.p.k. art. 653 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 653 § 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 236 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 35 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 180 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 218 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 236a

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 465 § 2

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Istota postanowienia prokuratora dotyczyła żądania wydania danych na podstawie art. 218 § 1 k.p.k., a zwolnienie z tajemnicy komunikacyjnej miało charakter wtórny. Umiejscowienie decyzji o zwolnieniu z tajemnicy w sentencji postanowienia nie determinuje właściwości sądu do rozpoznania zażalenia. Prawidłowe pouczenie o prawie do zaskarżenia powinno odnosić się do art. 236 k.p.k., wskazując na właściwość sądu rejonowego.

Odrzucone argumenty

Właściwość sądu do rozpoznania zażaleń determinować powinien punkt 1. sentencji zaskarżonego postanowienia prokuratora o zwolnieniu z tajemnicy komunikacyjnej oraz pouczenie o prawie do zaskarżenia.

Godne uwagi sformułowania

zwolnienie z tajemnicy komunikacyjnej ma w tym zakresie charakter niejako wtórny nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu występującego z wnioskiem umiejscowienie tej decyzji nie zmienia jej celu i nie determinuje właściwości sądu do rozpoznania zażalenia

Skład orzekający

Paweł Wiliński

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów k.p.k. dotyczących właściwości sądu w sprawach zażaleń na postanowienia prokuratora, w szczególności w kontekście zwolnienia z tajemnicy komunikacyjnej i żądania danych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji sporów o właściwość w postępowaniu karnym, z uwzględnieniem przepisów dotyczących wojskowych sądów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w postępowaniu karnym – ustalenia właściwości sądu, co jest kluczowe dla praktyki prawniczej. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego wyjaśnia niuanse interpretacyjne przepisów.

Sąd Najwyższy rozstrzyga: Kto jest właściwy do rozpoznania zażaleń w sprawie tajemnicy komunikacyjnej?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
I KO 79/23
POSTANOWIENIE
Dnia 8 listopada 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Paweł Wiliński
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 8 listopada 2023 r.
wniosku Wojskowego Sądu Garnizonowego w Warszawie
zawartego w postanowieniu z dnia 13 września 2023 r., sygn. akt Kp 24/23
w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu o właściwość rzeczową pomiędzy Wojskowym Sądem Okręgowym w Warszawie a Wojskowym Sądem Garnizonowym w Warszawie
na podstawie art. 38 § 1 k.p.k. w zw. z art. 655 § 1 pkt 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
rozstrzygnąć spór o właściwość pomiędzy Wojskowym Sądem Okręgowym w Warszawie a Wojskowym Sądem Garnizonowym w Warszawie wskazując, że właściwym do rozpoznania zażaleń na postanowienie prokuratora del. do Wydziału do Spraw Wojskowych Prokuratury Okręgowej w Warszawie z dnia 18 stycznia 2023 r. w sprawie PO VIII Ds.53.2020 w przedmiocie zwolnienia z tajemnicy komunikacyjnej, jest Wojskowy Sąd Garnizonowy w Warszawie.
UZASADNIENIE
W dniu 13 września 2023 r. Wojskowy Sąd Garnizonowy w Warszawie wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między tym Sądem a Wojskowym Sądem Okręgowym w Warszawie. Przedmiot rozpoznania stanowią zażalenia wniesione przez podejrzanego gen. R.J. i jego obrońcy na postanowienie
prokuratora del. do Wydziału do Spraw Wojskowych Prokuratury Okręgowej w Warszawie z dnia 18 stycznia 2023 r. w sprawie PO VIII Ds.
[…]
w przedmiocie zwolnienia z tajemnicy komunikacyjnej. Zażalenia zostały przez prokuraturę skierowane do Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie, który postanowieniem z dnia 4 lipca 2023 r. w sprawie Kp 32/23 uznał się niewłaściwym i sprawę zażalenia obrońcy podejrzanego na podstawie art. 653 § 2 i 3 k.p.k. w zw. z art. 236 § 1 k.p.k. i art. 35 § 1 k.p.k. przekazał Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu w Warszawie.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Wystąpienie Wojskowego Sądu Garnizonowego w Warszawie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu występującego z wnioskiem w przedmiotowej sprawie, że właściwość sądu do rozpoznania wniesionych zażaleń determinować powinien punkt 1. sentencji zaskarżonego postanowienia
prokuratora del. do Wydziału do Spraw Wojskowych Prokuratury Okręgowej w Warszawie z dnia 18 stycznia 2023 r. w sprawie PO VIII Ds. […] oraz pouczenie o prawie do zaskarżenia zawarte w tym postanowieniu.
W istocie prokurator w punkcie 1. swojego orzeczenia umieścił decyzję o zwolnieniu W. S.A. z obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej – telekomunikacyjnej, a w podstawie prawnej tego postanowienia wskazał m.in. art. 180 § 1 k.p.k. Jednakże lektura całej treści ww. postanowienia, w tym pkt. 2., 3. i 4. jego sentencji oraz podstawy prawnej z art. 218 § 1 k.p.k. w zw. z art. 236a k.pk. i art. 180 § 1 k.p.k., wskazuje, że jego istotą było zażądanie wydania danych posiadanych przez ww. media na podstawie art. 218 § 1 k.p.k. w zw. z art. 236a k.p.k. regulujących zatrzymanie i kontrolę korespodencji w postępowaniu przygotowawczym, którą na żądanie sądu lub prokuratora określony podmiot ma obowiązek wydać. Zwolnienie zobowiązanego podmiotu z tajemnicy komunikacyjnej na podstawie art. 180 § 1 k.p.k. ma w tym zakresie charakter niejako wtórny, potwierdzający możliwość realizacji przez ten podmiot wydania danych objętych tajemnicą. Powyższe koresponduje z kategorycznym brzmieniem art. 218 k.p.k., który stanowi o „żądaniu” organu, które „obowiązane” są zrealizować wskazane tam podmioty.
Podnoszona przez Sąd wnioskujący teza, że rozstrzygnięcie o zwolnieniu z tajemnicy komunikacyjnej stanowiło w przedmiotowej sprawie główny kierunek działania prokuratora, co wynikać ma z umiejscowienia tej decyzji w sentencji postanowienia pod numerem 1. oraz z tego, że bez tego zwolnienia nie byłoby możliwe zażądanie wskazanych tam danych, a ponadto również z treści pouczenia prokuratora wskazującego na właściwość sądu do rozpoznania zażalenia w oparciu o art. 465 § 2 k.p.k., nie została przez Sąd Garnizonowy przekonująco wykazana. W praktyce funkcjonują bowiem postanowienia prokuratora, które rozstrzygnięcie o zwolnieniu z tajemnicy komunikacyjnej zawierają zarówno przed, jak i po zażądaniu od określonego podmiotu stosownych danych w oparciu o art. 218 § 1 k.p.k., przy czym umiejscowienie tej decyzji nie zmienia jej celu i nie determinuje właściwości sądu do rozpoznania zażalenia. Prawidłowa treść pouczenia prokuratora o prawie i terminie wniesienia środka zaskarżenia wskazywana w obu przypadkach odnosić się powinna do art. 236 k.p.k., a więc wskazywać na właściwość sądu rejonowego, w którego okręgu prowadzone jest postępowanie. Tym samym w przedmiotowej sprawie to Wojskowy Sąd Garnizonowy w Warszawie jest w oparciu o art. 653 § 3 k.p.k. właściwy do rozpoznania zażaleń na postanowienie
prokuratora z dnia 18 stycznia 2023 r.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
(kf)
[ms]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI