I KO 56/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał sprawę karną przeciwko M. A. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Rawiczu ze względu na konflikt interesów i potencjalny brak obiektywizmu w Sądzie Rejonowym w Szamotułach.
Sąd Rejonowy w Szamotułach wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy karnej przeciwko M. A. innemu sądowi, ponieważ oskarżony pracował w tym sądzie jako asesor, a sam sąd był pokrzywdzonym. Sąd Najwyższy uznał wniosek za zasadny, podkreślając potrzebę zapewnienia obiektywnego rozstrzygnięcia i przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Rawiczu.
Sąd Najwyższy, w Izbie Karnej, rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w Szamotułach o przekazanie sprawy karnej sygn. akt II K 365/24, dotyczącej oskarżonego M. A. (zarzuty m.in. z art. 286 § 1 k.k.), do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Rejonowy uzasadnił wniosek tym, że oskarżony pracował w tym sądzie jako asesor, a sam sąd jest pokrzywdzonym w sprawie, co może budzić wątpliwości co do obiektywizmu rozstrzygnięcia. Sąd Najwyższy przychylił się do wniosku, wskazując, że przekazanie sprawy jest uzasadnione dobrem wymiaru sprawiedliwości i koniecznością uniknięcia zarzutów o brak bezstronności. Sprawę przekazano do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Rawiczu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, istnieją podstawy do przekazania sprawy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że sytuacja, w której sąd jest pokrzywdzonym, a oskarżony był z nim związany zawodowo (jako asesor), może budzić wątpliwości co do obiektywizmu i bezstronności. Przekazanie sprawy innemu sądowi jest w takich okolicznościach uzasadnione dobrem wymiaru sprawiedliwości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. A. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Sąd Rejonowy w Szamotułach | instytucja | pokrzywdzony |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 37 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Przepis ten reguluje możliwość przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdy dobro wymiaru sprawiedliwości tego wymaga.
Pomocnicze
Konstytucja RP art. 45 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Artykuł ten gwarantuje prawo do sprawiedliwego i bezstronnego rozpatrzenia sprawy przez właściwy sąd, co stanowi podstawę do rozważenia przekazania sprawy w wyjątkowych sytuacjach.
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
Przepis ten określa przestępstwo oszustwa, które jest jednym z zarzutów stawianych oskarżonemu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd właściwy miejscowo jest jednocześnie pokrzywdzonym w sprawie. Oskarżony pracował w sądzie właściwym miejscowo jako asesor. Istnieje ryzyko braku obiektywizmu i bezstronności przy rozpoznaniu sprawy przez sąd właściwy miejscowo. Dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy.
Godne uwagi sformułowania
może stwarzać u postronnego obserwatora, przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w Sądzie Rejonowym w Szamotułach w sposób obiektywny. Korzystanie z właściwości z delegacji przewidzianej ustawowo w przepisie art. 37 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) – i jedynie w sytuacji, gdy zostanie wykazane, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia. Wydanie orzeczenia w tej konkretnej sprawie mogłoby zatem budzić podejrzenia, co do braku sprawiedliwego i obiektywnego rozstrzygnięcia. Dla uniknięcia w takim wypadku zarzutów, które mogłyby rzutować na brak obiektywizmu i bezstronności przy rozpoznaniu sprawy, celowe jest, by była ona rozpoznana przez inny Sąd Rejonowy.
Skład orzekający
Jacek Błaszczyk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy karnej innemu sądowi ze względu na konflikt interesów i powiązania zawodowe oskarżonego z sądem."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji konfliktu interesów w sądownictwie karnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak system stara się zapewnić obiektywizm i bezstronność, nawet gdy pojawia się konflikt interesów między sądem a oskarżonym.
“Sąd sam sobie nie ufa? Sprawa karna przekazana z powodu konfliktu interesów.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I KO 56/24 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk po rozpoznaniu sprawy M. A. oskarżonego z art. 286 1 k.k. i inne w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 czerwca 2024 r., wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 23 maja 2024 r., sygn. akt II K 365/24 o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Rawiczu. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 23 maja 2024 r. Sąd Rejonowy w Szamotułach, w sprawie sygn. akt II K 365/24, wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie, w trybie art. 37 § 1 k.p.k., innemu sądowi równorzędnemu, sprawy M. A. oskarżonego m. in. z art. 286 1 k.k. W uzasadnieniu postanowienia o wystąpieniu z wnioskiem w trybie art. 37 k.p.k. wskazano, że w sprawie jednym z pokrzywdzonych jest Sąd Rejonowy w Szamotułach, który złożył zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. Ponadto, wskazano, że oskarżony pracował w Sądzie Rejonowym w Szamotułach jako asesor. W ocenie wnioskującego Sądu sytuacja tego rodzaju może stwarzać u postronnego obserwatora, przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w Sądzie Rejonowym w Szamotułach w sposób obiektywny. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w Szamotułach jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Korzystanie z właściwości z delegacji przewidzianej ustawowo w przepisie art. 37 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) – i jedynie w sytuacji, gdy zostanie wykazane, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia. Jak wskazano w postanowieniu w sprawie stroną jest osoba, która pracowała uprzednio w charakterze asersowa w sądzie właściwym miejscowo, natomiast wnioskujący w sprawie sąd jest jednocześnie pokrzywdzonym. Wydanie orzeczenia w tej konkretnej sprawie mogłoby zatem budzić podejrzenia, co do braku sprawiedliwego i obiektywnego rozstrzygnięcia. Dla uniknięcia w takim wypadku zarzutów, które mogłyby rzutować na brak obiektywizmu i bezstronności przy rozpoznaniu sprawy, celowe jest, by była ona rozpoznana przez inny Sąd Rejonowy. Stanowisko takie jest zgodne z dotychczasową praktyką Sądu Najwyższego (vide: m. in. postanowienie z dnia 7 czerwca 2018 r., V KO 41/18). Mając na względzie zrozumiałą i przekonującą argumentację przedstawioną w uzasadnieniu wystąpienia sądu właściwego miejscowo i rzeczowo do rozpoznania wniesionego środka odwoławczego, uznać należało, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem rozpoznania sprawy do innego sądu równorzędnego. Nic nie stoi obecnie na przeszkodzie, aby sądem tym był Sąd Rejonowy w Rawiczu. Z tych też powodów orzeczono jak w sentencji. [PGW] [ał]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI