III KZ 6/18

Sąd Najwyższy2018-02-27
SNKarnewznowienie postępowaniaŚrednianajwyższy
wznowienie postępowaniabrak formalnyobrońca z urzęduprzymus adwokacko-radcowskiSąd Najwyższykodeks postępowania karnego

Podsumowanie

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, ponieważ wniosek nie został sporządzony przez obrońcę, a skazany nie usunął tego braku formalnego.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie skazanego M. M. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Sądu Apelacyjnego, które odmówiło przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania z powodu braku formalnego – wniosku nie sporządził obrońca. Skazany argumentował, że uniemożliwiają mu to względy finansowe. Sąd Najwyższy uznał, że przymus adwokacko-radcowski w przypadku wniosku o wznowienie postępowania jest obligatoryjny i nie został on spełniony. Podkreślono, że skazanemu wyznaczono obrońcę z urzędu, który nie znalazł podstaw do złożenia wniosku, a niezadowolenie skazanego z opinii obrońcy nie jest podstawą do wyznaczania kolejnych obrońców.

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał zażalenie skazanego M. M. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w [...], z dnia 11 grudnia 2017 r., sygn. akt II AKo [...], o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. Wniosek ten dotyczył sprawy zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w T. z dnia 5 lutego 2015 r., sygn. akt IX Ka [...]. Zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku zostało wydane na podstawie art. 120 § 2 k.p.k. z powodu nieuzupełnienia braku formalnego, jakim było niesporządzenie i niepodpisanie wniosku przez obrońcę (adwokata lub radcę prawnego). Skazany w zażaleniu podniósł, że względy finansowe uniemożliwiają mu spełnienie wymogu formalnego i domagał się uchylenia zarządzenia. Sąd Najwyższy stwierdził, że art. 545 § 2 k.p.k. nakłada obowiązek sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania przez obrońcę lub pełnomocnika, jeśli wniosek nie pochodzi od prokuratora. Ponieważ wniosek M. M. nie spełniał tego wymogu, a skazany nie usunął braku formalnego mimo wezwania, zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku było zasadne. Sąd Najwyższy zwrócił uwagę, że skazanemu został wyznaczony obrońca z urzędu ze względu na jego sytuację finansową, a obrońca ten poinformował sąd, że nie znalazł podstaw do złożenia wniosku o wznowienie. Niezadowolenie skazanego z opinii obrońcy nie stanowi podstawy do wyznaczania kolejnych obrońców z urzędu. Sąd Najwyższy utrzymał zaskarżone zarządzenie w mocy.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez obrońcę lub pełnomocnika.

Uzasadnienie

Przepis art. 545 § 2 k.p.k. ustanawia obligatoryjny przymus adwokacko-radcowski dla wniosków o wznowienie postępowania, które nie pochodzą od prokuratora. Tylko wniosek spełniający ten wymóg może zostać przyjęty do rozpoznania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie

Strona wygrywająca

Sąd Apelacyjny

Strony

NazwaTypRola
M. M.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (5)

Główne

k.p.k. art. 545 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez obrońcę lub pełnomocnika.

Pomocnicze

k.p.k. art. 120 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy wezwania do usunięcia braku formalnego pisma.

k.p.k. art. 120 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy wydania decyzji procesowej w przypadku nieusunięcia braku formalnego.

k.p.k. art. 84 § § 3

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy sytuacji, w której obrońca z urzędu nie znajduje podstaw do złożenia wniosku.

k.p.k. art. 437 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do utrzymania w mocy zaskarżonego zarządzenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wniosek o wznowienie postępowania nie został sporządzony przez obrońcę, co stanowi brak formalny uniemożliwiający jego rozpoznanie. Skazany nie usunął wskazanego braku formalnego mimo wezwania. Niezadowolenie skazanego z opinii obrońcy z urzędu nie jest podstawą do wyznaczania kolejnych obrońców.

Odrzucone argumenty

Względy finansowe uniemożliwiają skazanemu sporządzenie wniosku przez obrońcę. Skazany uważa, że nie popełnił zarzucanych mu czynów i nowe dowody powinny skutkować sprawiedliwym wyrokiem.

Godne uwagi sformułowania

przymus adwokacko – radcowski ma charakter obligatoryjny nie można abstrahować i od tego, że postawy wznowienia postępowania karnego są w ustawie karnej procesowej ściśle określone i samo subiektywne przekonanie o niesprawiedliwości danego wyroku z całą pewnością jeszcze ich nie stanowi. niezgodność stanowiska przedstawionego przez obrońcę z urzędu z oczekiwaniami bądź poglądami skazanego, nie może być podstawą wyznaczania kolejnego obrońcy.

Skład orzekający

Tomasz Artymiuk

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów formalnych wniosku o wznowienie postępowania karnego oraz zasad wyznaczania obrońców z urzędu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje rygorystyczne wymogi formalne w postępowaniu karnym, szczególnie w kontekście wniosków o wznowienie, oraz zasady dotyczące obrońców z urzędu, co jest istotne dla praktyków prawa.

Wniosek o wznowienie postępowania odrzucony: czy obrońca jest zawsze konieczny?

Sektor

praca

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III KZ 6/18
POSTANOWIENIE
Dnia 27 lutego 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Artymiuk
w sprawie
M. M.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 27 lutego 2018 r.
zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w
[…]
z dnia 11 grudnia 2017 r., II AKo
[…]
, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w T. o sygn. akt II K
[…]
, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w T. z dnia 5 lutego 2015 r., sygn. akt IX Ka
[…]
,
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.,
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2017 r., sygn. akt II AKo
[…]
, Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w
[…]
, na podstawie art. 120 § 2 k.p.k. odmówiła przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez M. M., wobec nie uzupełnienia braku formalnego pisma przez sporządzenie i podpisanie wniosku przez obrońcę (adwokata lub radcę prawnego).
Zarządzenie to zaskarżył wnioskodawca wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że złożenie wniosku spełniającego wymogi formalne uniemożliwiają mu względy finansowe, podkreślając, że nie popełnił zarzucanych mu czynów, a przeprowadzenie – po dotarciu do niech – nowych dowodów, powinno skutkować wydaniem wobec niego sprawiedliwego wyroku, opartego o prawdę materialną.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie skazanego na uwzględnienie nie zasługuje.
Treść art. 545 § 2 k.p.k. nie pozostawia wątpliwości, że wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez obrońcę lub pełnomocnika. Ustanowiony w powyższym przepisie przymus adwokacko – radcowski ma charakter obligatoryjny, co oznacza, że tylko wniosek, który realizuje powyższy obowiązek, może zostać przyjęty do rozpoznania.
Wniosek sporządzony osobiście przez M. M. wymogu tego nie spełniał, a skoro skazany wezwany do usunięcia powyższego braku na podstawie art. 120 § 1 k.p.k. – zarządzeniem z dnia 16 listopada 2017 r., doręczonym w dniu 22 listopada 2017 r. – do dnia 29 listopada 2017 r. braku formalnego nie usunął, zasadne było wydanie decyzji procesowej po myśli art. 120 § 2 k.p.k.
Nie bez znaczenia – w kontekście podnoszonego przez skarżącego w zażaleniu jego stanu majątkowego – jest przy tym to, że właśnie ze względu na sytuacją finansową skazanego w toku niniejszego postępowania został mu wyznaczony obrońca z urzędu, który w oparciu o przepis art. 84 § 3 k.p.k. poinformował Sąd Apelacyjny w
[…]
, że nie znalazł podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Wprawdzie skazany kontestował opinię sporządzoną przez adw. B. Z., wnosząc o ustanowienie kolejnego obrońcy z urzędu, zasadnie wszakże wniosek ten nie został przez sąd wznowieniowy uwzględniony (postanowienie z dnia 15 listopada 2017 r. – k. 75 akt II AKo
[…]
). Zważyć należy, że – wbrew twierdzeniom M. M. – treść pisma obrońcy (na co trafnie zwrócił uwagę Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu powołanego wyżej postanowienia) wskazuje na przeprowadzenie przez adwokat rzetelnej analizy sprawy. Co więcej, nie można abstrahować i od tego, że postawy wznowienia postępowania karnego są w ustawie karnej procesowej ściśle określone i samo subiektywne przekonanie o niesprawiedliwości danego wyroku z całą pewnością jeszcze ich nie stanowi. Przypomnieć też należy utrwalony w orzecznictwie pogląd, że niezgodność stanowiska przedstawionego przez obrońcę z urzędu z oczekiwaniami bądź poglądami skazanego, nie może być podstawą wyznaczania kolejnego obrońcy. Sąd nie może wyznaczać następnych obrońców z urzędu, aż do uzyskanie przez stronę oczekiwanego przez nią efektu (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2011 r., III KZ 20/11, LEX nr 811870).
Nie znajdując błędów w przeprowadzonym przez Sąd Apelacyjny postępowaniu wznowieniowym oraz stwierdzając zgodność z prawem kończącego to postępowanie zarządzenie, które przez skarżącego w jego zażaleniu nie zostało skutecznie podważone, należało orzec jak na wstępie.
aw

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę