I KO 42/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał sprawę dotyczącą odpowiedzialności sędziów Sądu Apelacyjnego w Poznaniu do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Szczecinie, aby zapewnić obiektywizm i dobro wymiaru sprawiedliwości.
Sąd Apelacyjny w Poznaniu wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy dotyczącej zażalenia na odmowę wznowienia postępowania, w którym badano odpowiedzialność sędziów tego sądu za działanie na szkodę prywatnego interesu skarżącego. Sąd Apelacyjny uznał, że sytuacja ta może budzić wątpliwości co do obiektywnego rozpoznania sprawy. Sąd Najwyższy przychylił się do wniosku, uznając, że przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu jest konieczne dla dobra wymiaru sprawiedliwości i uniknięcia zarzutów o brak bezstronności.
Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Szczecinie. Wniosek ten dotyczył przekazania sprawy w trybie art. 37 § 1 k.p.k. z powodu zażalenia na decyzję odmawiającą wznowienia postępowania. W postępowaniu tym badano potencjalną odpowiedzialność sędziów Sądu Apelacyjnego w Poznaniu za czyn z art. 231 § 1 k.k., polegający na działaniu na szkodę prywatnego interesu skarżącego. Sąd Apelacyjny uznał, że taka sytuacja może stwarzać u postronnego obserwatora przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w tym sądzie. Sąd Najwyższy podzielił to stanowisko, podkreślając, że korzystanie z delegacji przewidzianej w art. 37 § 1 k.p.k. jest wyjątkiem i wymaga wykazania, że dobro wymiaru sprawiedliwości tego wymaga. Wskazano, że zarzuty stawiane sędziom sądu właściwego miejscowo do rozstrzygnięcia zażalenia mogą budzić podejrzenia co do braku sprawiedliwego i obiektywnego rozstrzygnięcia. Aby uniknąć takich zarzutów, celowe jest rozpoznanie sprawy przez inny sąd równorzędny, co jest zgodne z praktyką Sądu Najwyższego. Wobec tego, Sąd Najwyższy uznał, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Szczecinie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, zachodzą podstawy do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zarzuty stawiane sędziom sądu właściwego miejscowo do rozstrzygnięcia zażalenia mogą budzić podejrzenia co do braku sprawiedliwego i obiektywnego rozstrzygnięcia. W celu uniknięcia takich zarzutów i zapewnienia dobra wymiaru sprawiedliwości, celowe jest przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. S. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 37 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Przepis ten przewiduje możliwość przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdy dobro wymiaru sprawiedliwości tego wymaga.
Pomocnicze
Konstytucja RP art. 45 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Dotyczy konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy.
k.k. art. 231 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy czynu polegającego na przekroczeniu uprawnień lub zaniedbaniu obowiązków.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Potencjalna odpowiedzialność sędziów sądu właściwego miejscowo może budzić wątpliwości co do obiektywizmu i bezstronności. Dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu w celu uniknięcia zarzutów o brak obiektywizmu.
Godne uwagi sformułowania
sytuacja tego rodzaju może stwarzać u postronnego obserwatora, przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w Sądzie Apelacyjnym w Poznaniu w sposób obiektywny dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem rozpoznania sprawy do innego sądu równorzędnego
Skład orzekający
Jacek Błaszczyk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy w sytuacji podejrzenia braku obiektywizmu sądu orzekającego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy przedmiotem postępowania jest odpowiedzialność sędziów sądu, który miałby rozpoznać sprawę.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy potencjalnej odpowiedzialności sędziów i konieczności zapewnienia obiektywizmu w procesie sądowym, co jest ważnym zagadnieniem dla prawników i społeczeństwa.
“Czy sędziowie mogą być stronniczy? Sąd Najwyższy przekazuje sprawę, by zapewnić obiektywizm.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I KO 42/25 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk po rozpoznaniu w sprawie W. S. w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 kwietnia 2025 r., wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 11 kwietnia 2025 r., sygn. akt II AKz 177/25 o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Szczecinie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2025 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu, w sprawie sygn. akt II AKz 177/25, wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie, w trybie art. 37 k.p.k., innemu sądowi równorzędnemu, sprawy z wniosku W. S. . W uzasadnieniu postanowienia o wystąpieniu z wnioskiem w trybie art. 37 k.p.k. wskazano, że sprawa dotyczy zażalenia na decyzję odmawiającą przyjęcia wniosku o wznowienie postepowania, w którym rozpoznawana była kwestia ewentualnej odpowiedzialności sędziów orzekających w Sądzie Apelacyjnym w Poznaniu za czyn z art. 231 § 1 k.k. polegający na działaniu na szkodę prywatnego interesu skarżącego. W ocenie wnioskującego Sądu sytuacja tego rodzaju może stwarzać u postronnego obserwatora, przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w Sądzie Apelacyjnym w Poznaniu w sposób obiektywny. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Apelacyjnego w Poznaniu jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Korzystanie z właściwości z delegacji przewidzianej ustawowo w przepisie art. 37 § 1 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) – i jedynie w sytuacji, gdy zostanie wykazane, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia. Jak wskazano w postanowieniu sprawa dotyczy zarzutów stawianych sędziom Sądu właściwego miejscowo do rozstrzygnięcia zażalenia. Wydanie orzeczenia w tej konkretnej sprawie mogłoby zatem budzić podejrzenia, co do braku sprawiedliwego i obiektywnego rozstrzygnięcia. Dla uniknięcia w takim wypadku zarzutów, które mogłyby rzutować na brak obiektywizmu i bezstronności przy rozpoznaniu sprawy, celowe jest, by była ona rozpoznana przez inny Sąd Okręgowy. Stanowisko takie jest zgodne z dotychczasową praktyką Sądu Najwyższego (vide: m. in. postanowienie z dnia 7 czerwca 2018 r., V KO 41/18). Mając na względzie zrozumiałą i przekonującą argumentację przedstawioną w uzasadnieniu wystąpienia sądu właściwego miejscowo i rzeczowo do rozpoznania wniesionego środka odwoławczego, uznać należało, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem rozpoznania sprawy do innego sądu równorzędnego. Nic nie stoi obecnie na przeszkodzie, aby sądem tym był Sąd Apelacyjny w Szczecinie. Z tych też powodów orzeczono jak w sentencji. [J.J.] [a.ł]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI