I KO 39/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał sprawę z oskarżenia prywatnego do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, aby zapewnić obiektywne rozpatrzenie wniosku o przesłuchanie sędziów.
Sąd Rejonowy w O. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy z oskarżenia prywatnego o czyn z art. 216 § 1 k.k. innemu sądowi równorzędnemu spoza okręgu opolskiego. Sąd Najwyższy uznał, że istnieją uzasadnione wątpliwości co do obiektywnego rozpoznania sprawy w pierwotnym sądzie, ze względu na wniosek o przesłuchanie sędziów Sądu Okręgowego i Rejonowego w O. oraz negatywny stosunek oskarżycielki do sędziów. W celu zapewnienia dobra wymiaru sprawiedliwości i uniknięcia wątpliwości co do niezależności postępowania, sprawę przekazano do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O..
Sąd Najwyższy rozpatrzył wniosek Sądu Rejonowego w O. o przekazanie sprawy z oskarżenia prywatnego o czyn z art. 216 § 1 k.k. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Rejonowy uzasadnił wniosek potrzebą zapewnienia obiektywnego rozpoznania sprawy, wskazując na wniosek o przesłuchanie w charakterze świadków sędziów Sądu Okręgowego w O. (prezesa) oraz Sądu Rejonowego w O., a także na negatywną postawę oskarżycielki prywatnej wobec sędziów w O.. Sąd Najwyższy, analizując przesłanki z art. 37 k.p.k., uznał, że przekazanie sprawy jest uzasadnione. Podkreślono, że przekazanie sprawy może nastąpić tylko w wyjątkowych okolicznościach, gdy istnieją uzasadnione wątpliwości co do obiektywnego rozpoznania sprawy. W tym przypadku, wniosek o przesłuchanie sędziów, niezależnie od tego, czy zostanie uwzględniony, może budzić wątpliwości co do pozamerytorycznych czynników wpływających na rozstrzygnięcie. Przesłuchanie prezesa sądu instancyjnie nadrzędnego może być odebrane jako podyktowane kryteriami pozamerytorycznymi, a odmowa przesłuchania jako lojalność zawodowa. Mając na uwadze dobro wymiaru sprawiedliwości i potrzebę zapewnienia pełnego przeświadczenia o niezależności i niezawisłości sądownictwa, Sąd Najwyższy postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O..
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, istnieją podstawy do przekazania sprawy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że wniosek o przesłuchanie sędziów, w połączeniu z negatywnym stosunkiem oskarżycielki do sędziów w O., może budzić uzasadnione wątpliwości co do obiektywnego rozpoznania sprawy i wpływać na postrzeganie niezależności wymiaru sprawiedliwości. W celu zapewnienia dobra wymiaru sprawiedliwości, sprawę należy przekazać.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. D. | osoba_fizyczna | oskarżyciel prywatny |
| E. D. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu może nastąpić tylko wtedy, gdy realnie występują okoliczności, które mogą stwarzać uzasadnione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie. Jest to odstępstwo od zasady właściwości miejscowej i może nastąpić jedynie w wyjątkowych sytuacjach.
Pomocnicze
k.k. art. 216 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o przesłuchanie sędziów Sądu Okręgowego i Rejonowego w O. może budzić wątpliwości co do obiektywnego rozpoznania sprawy. Negatywna postawa oskarżycielki prywatnej do sędziów w O. może wpływać na postrzeganie niezależności postępowania. Przekazanie sprawy jest konieczne dla dobra wymiaru sprawiedliwości i zapewnienia pełnego przeświadczenia o jego niezależności.
Godne uwagi sformułowania
realnie występują okoliczności, które mogą stwarzać uzasadnione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy skorzystanie z tej kompetencji przez Sąd Najwyższy może nastąpić jedynie w wyjątkowych, w których bardzo możliwym do wyobrażenia jest powzięcie przez uczestników postępowania oraz innych obserwatorów funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości wątpliwości, co do prawidłowości procedowania przez konkretny sąd dobro wymiaru sprawiedliwości
Skład orzekający
Włodzimierz Wróbel
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wniosku o przekazanie sprawy do innego sądu ze względu na potencjalne wątpliwości co do obiektywizmu postępowania, zwłaszcza w kontekście wniosku o przesłuchanie sędziów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i wniosku o przekazanie sprawy, nie stanowi ogólnej wykładni prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak Sąd Najwyższy podchodzi do kwestii obiektywizmu i niezależności sądownictwa, nawet w sprawach oskarżenia prywatnego, gdy pojawia się wniosek o przesłuchanie sędziów.
“Czy sędziowie mogą być przesłuchiwani w sprawie? Sąd Najwyższy wyjaśnia, kiedy sprawę trzeba przenieść.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt I KO 39/22 POSTANOWIENIE Dnia 2 czerwca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 2 czerwca 2022 r. wniosku Sądu Rejonowego w O. z dnia 29 marca 2021 r. (sygn. akt II K […] ), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę prowadzoną w Sądzie Rejonowym w O. pod sygnaturą II K […] do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O.. UZASADNIENIE Postanowieniem Rejonowego w O. z dnia 29 marca 2022 r. (sygn. akt II K […] ) zwrócono się do Sądu Najwyższego z wnioskiem w trybie art. 37 k.p.k. o przekazanie sprawy z oskarżenia prywatnego P. D. przeciwko E. D. o czyn z art. 216 § 1 k.k. innemu sądowi równorzędnemu spoza okręgu opolskiego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. może nastąpić tylko wtedy, gdy realnie występują okoliczności, które mogą stwarzać uzasadnione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie. Jako odstępstwo od zasady właściwości miejscowej sądu, skorzystanie z tej kompetencji przez Sąd Najwyższy może nastąpić jedynie w wyjątkowych, w których bardzo możliwym do wyobrażenia jest powzięcie przez uczestników postępowania oraz innych obserwatorów funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości wątpliwości, co do prawidłowości procedowania przez konkretny sąd, mając na uwadze szczególny kontekst konkretnej sprawy. W niniejszej sprawie złożono wnioski o przesłuchanie w charakterze świadków sędziów Sądu Okręgowego w O. M. M. (prezesa tego Sądu) oraz sędzi Sądu Rejonowego w O. M. S. – H.. Racją jest, że wniosek ten może nie zostać uwzględniony, ale obowiązkiem sądu meriti jest jednak odniesienie się do niego. W tym sensie w istocie może dojść w percepcji obserwatorów wymiaru sprawiedliwości, a zwłaszcza stron w sprawie do powstania przekonania, że jakakolwiek nie byłaby decyzja tego sądu, to pojawiają się wątpliwości co do pozamerytorycznych czynników. Otóż odmowa przesłuchania wskazanych sędziów odebrana mogłaby być jako podyktowana np. lojalnością zawodową czy koleżeńską, by sędziowie nie musieli zeznawać. Z kolei dopuszczenie wniosku i przesłuchanie mogą z dużym prawdopodobieństwem także być odczytane, w kontekście relacji zawodowych i służbowych. Przecież przesłuchiwanie prezesa sądu instancyjnie nadrzędnego i ocena wiarygodności jego zeznań może być, z pewnością obiektywnie niezasadnie, ale z perspektywy strony w pełni szczerze - odebrane jako podyktowane pozamerytorycznymi kryteriami. Ponadto jak zasygnalizował Sąd wnioskujący, negatywna postawa i stosunek oskarżycielki prywatnej do sędziów w O. był wielokrotnie ujawniany. Z tego też względu, mając na uwadze dobro wymiaru sprawiedliwości wskazane jest przekazanie tej sprawy, tak by obserwatorzy funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości, strony, ale także sędziowie Sądu wnioskującego mieli pełne przeświadczenie, że rozstrzyganie w tej sprawie (zwłaszcza w zakresie wniosku dowodowego) nie będzie prowadziło do zaburzenia postrzegania trzeciej władzy jako sprawującej w pełni niezależnie i niezawiśle wymiar sprawiedliwości. Sprawę należało zatem przekazać Sądowi Rejonowemu w O.. a.s.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI