V KO 57/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał sprawę karną do rozpoznania innemu sądowi rejonowemu ze względu na trwałą chorobę oskarżonego uniemożliwiającą mu przyjazd do sądu właściwego.
Sąd Rejonowy w W. wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy karnej przeciwko L. Ś. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S. Głównym powodem była niemożność samodzielnego stawiennictwa oskarżonego na rozprawie w W. z powodu jego przewlekłej choroby, która uniemożliwia mu podróżowanie na odległość większą niż 30 km od miejsca zamieszkania. Sąd Najwyższy, kierując się dobrem wymiaru sprawiedliwości, przychylił się do wniosku, uznając, że postępowanie może się toczyć tylko w sądzie położonym blisko miejsca zamieszkania oskarżonego.
Sprawa dotyczyła wniosku Sądu Rejonowego w W. o przekazanie sprawy karnej przeciwko L. Ś., oskarżonemu o przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. i in., do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S. Podstawą wniosku była niemożność samodzielnego stawiennictwa oskarżonego na rozprawie w W. z powodu jego stanu zdrowia. Z opinii biegłego lekarza sądowego wynikało, że oskarżony, zamieszkujący w U., cierpi na choroby uniemożliwiające mu podróżowanie na odległość większą niż 30 km od miejsca zamieszkania, a przeszkoda ta ma charakter długotrwały lub trwały. Sąd Najwyższy, rozpatrując sprawę na podstawie art. 37 k.p.k., uznał, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga umożliwienia toczącego się postępowania. Ponieważ oskarżony chce brać udział w procesie, a jego obecność w sądzie właściwym jest niemożliwa z powodu choroby, Sąd Najwyższy postanowił przekazać sprawę do rozpoznania sądowi położonemu w pobliżu miejsca zamieszkania oskarżonego, gdzie może on stawić się bez przeszkód.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, w sytuacji gdy oskarżony z powodu trwałej choroby nie może stawić się na rozprawie przed sądem właściwym miejscowo, a chce brać udział w postępowaniu, należy przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że dobro wymiaru sprawiedliwości, polegające na możliwości prowadzenia postępowania, wymaga przekazania sprawy do sądu położonego bliżej miejsca zamieszkania oskarżonego, jeśli jego stan zdrowia uniemożliwia mu przyjazd do sądu właściwego, a przeszkoda ta ma charakter trwały.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| L. Ś. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (4)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Przepis ten stanowi podstawę do przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Pomocnicze
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 297 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Trwała choroba oskarżonego uniemożliwiająca przyjazd do sądu właściwego. Dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga umożliwienia toczącego się postępowania. Oskarżony chce brać udział w postępowaniu.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości usprawiedliwione niestawiennictwo oskarżonego przeszkoda odnośnie samodzielnego przyjazdu oskarżonego wynika z choroby istniejącej od 2001 r., a więc można przypuszczać, że ma charakter długotrwały lub trwały.
Skład orzekający
Józef Dołhy
przewodniczący
Michał Laskowski
sprawozdawca
Jarosław Matras
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy do innego sądu ze względu na stan zdrowia strony."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji niemożności stawiennictwa z powodu choroby, która ma charakter trwały.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje, jak prawo postępowania karnego stara się zapewnić realizację sprawiedliwości nawet w obliczu trudności zdrowotnych oskarżonego, co jest istotne dla praktyków prawa.
“Choroba uniemożliwia stawienie się w sądzie? Sąd Najwyższy znalazł rozwiązanie.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V KO 57/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy (przewodniczący) SSN Michał Laskowski (sprawozdawca) SSN Jarosław Matras w sprawie L. Ś. oskarżonego z art. 286 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 listopada 2014 r., wystąpienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt II K […] , o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S. UZASADNIENIE W dniu 7 lutego 2013 r. do Sądu Rejonowego w W. wpłynął akt oskarżenia przeciwko L. Ś., któremu zarzucono dokonanie przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Postępowanie przeciwko oskarżonemu nie toczy się z powodu usprawiedliwionego niestawiennictwa oskarżonego na rozprawie. Sąd Rejonowy we W. wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S., motywując to stwierdzoną niemożnością samodzielnego przyjazdu oskarżonego do W. z powodu choroby. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. L. Ś. zamieszkuje w U.. Z opinii lekarza biegłego sądowego sporządzonej w dniu 23 października 2014 r. wynika, że oskarżony, z powodu stwierdzonych u niego chorób nie może przybyć do W. i w ogóle podróżować na odległość większą aniżeli 30 km od miejsca zamieszkania. Oskarżony mógłby natomiast stawać przed sądem w pobliżu miejscu zamieszkania, to jest przed Sądem w S.. Biegła stwierdziła w wydanej opinii, że przeszkoda odnośnie samodzielnego przyjazdu oskarżonego wynika z choroby istniejącej od 2001 r., a więc można przypuszczać, że ma charakter długotrwały lub trwały. Dobro wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k. polega między innymi na tym, aby postępowanie w danej sprawie mogło się toczyć. Jak wynika z okoliczności ustalonych w tej sprawie, postępowanie przeciwko oskarżonemu nie może się toczyć w sądzie właściwym z powodu usprawiedliwionych zaświadczeniami lekarskimi nieobecności oskarżonego, który jednak chce brać udział w postępowaniu. Z opinii biegłej wynika, że nie można wymagać od oskarżonego samodzielnego przyjazdu do W.. Przeszkoda ta ma charakter trwały. W tym stanie rzeczy dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga, aby sprawę przekazać do rozpoznania sądowi, który ma swą siedzibę w pobliżu miejsca zamieszkania oskarżonego, w którym to sądzie, co znowu wynika z opinii biegłej, oskarżony może się stawić i brać udział w postępowaniu. Z powyższych względów uzasadnionym jest wyjątkowe odstąpienie od reguł właściwości miejscowej sądu, ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. [aw]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI