I KO 37/20

SN
Sygn. akt I KO 37/20
POSTANOWIENIE
Dnia 30 listopada 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Gierszon
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 listopada 2020r.,
‎
kwestii przyjęcia wniosku skazanego
M. S.
o wznowienie postępowania w sprawie zaliczenia na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okresu tymczasowego aresztowania w innej sprawie,
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
Skazany M. S. pismem z dnia 7 września 2020 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego  o zaliczenie tymczasowego aresztowania. Wniósł w nim o ”wszczęcie postępowania i zaliczenie mu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności w sprawie sygn. akt II K (…) Sądu Okręgowego w O. i Sądu Apelacyjnego w (…) , sygn. akt II A Ka (…) tymczasowego aresztowania trwającego od dnia 9 lipca 2014 r. do dnia 9 stycznia 2015 r. podczas odbywania kary pozbawienia wolności orzeczonej w innej sprawie”. Uzasadniając ten wniosek skazany podniósł jedynie , że „Sąd Okręgowy w O. i Sąd Apelacyjny w (…) odmówili mu zaliczenia tego aresztu , co uważa za niesłuszne , tym bardziej , że prokurator w Sądzie Okręgowym wnioskował o zaliczenie tego aresztu , ale Sąd odmówił , a wiadomym jest , jakie dodatkowe uciążliwości niesie taki areszt w porównaniu z normalnym odbywaniem kary pozbawienia wolności’. To pismo skazanego zarządzeniem Przewodniczącego III Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2020 r. zostało potraktowane jako wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zaliczenia na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okresu tymczasowego aresztowania w innej sprawie.
S
ąd Najwyższy zważył, co następuje.
Z treści wniosku o wznowienie postępowania wynika jego oczywista bezzasadność. Dlatego też
nale
żało odm
ó
wić jego przyjęcia bez wzywania do usunięcia jego brak
ó
w formalnych.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego prezentowane jest jednoznaczne stanowisko, że instytucja wznowienia postępowania należy do kręgu nadzwyczajnych środk
ó
w zaskarżenia, kt
ó
rych procesowe uruchomienie może nastąpić wyłącznie na podstawie przesłanek ściśle określonych w ustawie. Katalog okoliczności otwierających drogę do wystąpienia z inicjatywą wzruszenia prawomocnego rozstrzygnięcia zawierają przepisy
art. 540
k.p.k.,
art. 540a
k.p.k.,
art. 540b
k.p.k.,
art. 542 § 3
k.p.k. Zaznaczyć przy tym należy, że w
art. 545 § 3
k.p.k. ustawodawca sformułował obowiązek dokonywania kontroli wniosku o wznowienie postępowania z punktu widzenia jego ewentualnej oczywistej bezzasadności. Z brzmienia tego przepisu wynika, że sąd odmawia przyjęcia wniosku niepochodzącego od prokuratora, obrońcy lub pełnomocnika, bez wzywania do usunięcia jego brak
ó
w formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczeg
ó
lności odwołującego się do okoliczności, kt
ó
re były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność. Decydująca jednak jest sama treść wniosku o wznowienie, kt
ó
ry mo
że być oczywiście bezzasadny z różnych powod
ó
w, na co wskazuje użyte wyrażenie "w szczeg
ó
lności".
Oczywista bezzasadno
ść wniosku złożonego w niniejszej sprawie wynika z dwojakiego rodzaju przesłanek. Po pierwsze, tylko takie uzasadnienie tego wniosku , które zaprezentował skazany ( a to przecież na nim ciąży obowiązek, co najmniej, uprawdopodobnienia , iż postanowienie , którego jego wniosek dotyczy – w zaistniałym w danej sprawie układzie procesowym -  może w ogóle być przedmiotem wznowienia postępowania w rozumieniu wymogów wskazanych w przepisach rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego , zwłaszcza w art. 540 § 1 , 2 i 3 k.p.k.) oceniane także w zestawieniu z treścią przywołanych przez niego wyroków obydwu Sądów , nie pozwala dokonać w tym względzie kategorycznych i nie budzących wątpliwości, a zarazem korzystnych dla skazanego rozstrzygnięć. Po drugie, analiza wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 28 marca 2018 r. , wydanego w sprawie II K (…) ( który w przedmiotowym wniosku przywołuje skazany) dowodzi , że w tej sprawie został on skazany za dwa przestępstwa: z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny oraz za przestępstwo z art. 212 § 1 k.k. , za które wymierzono mu tylko karę grzywny. W wyroku brak jest zaliczenia na poczet orzeczonej wobec M. S. kary pozbawienia wolności okresu jego tymczasowego aresztowania trwającego w tej sprawie od 9 lipca 2014 r. do 9 stycznia 2015 r. Takiego rozstrzygnięcia nie zawiera także wyrok Sądu Apelacyjnego w (…) wydany w sprawie II A Ka (…) z dnia 16 listopada 2018 r. , którym utrzymano w mocy wyrok Sądu Okręgowego w O. z dnia 28 marca 2018 r. , sygn. akt II K (…) .Jednakże orzeczoną tym wyrokiem karę połączono wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w O. z dnia 18 lutego 2019 r. , sygn. akt II K (…)   z karą wymierzoną wobec skazanego wyrokiem Sądu Okręgowego w O. z dnia 9 maja 2012 r. , wydanym w sprawie II K (…) i na poczet orzeczonej nim kary łącznej 5 lat pozbawienia wolności zaliczono mu okres pozbawienia wolności w sprawie II K (…) od dnia 30 stycznia 2008 r. do dnia 7 lutego 2008 r. oraz od dnia 23 kwietnia 2013 r. do dnia 14 kwietnia 2016 r.  Nie ulega zatem wątpliwości, że przywołany przez skazanego w przedmiotowym wniosku okres tymczasowego aresztowania , który był wobec niego stosowany w sprawie II K (…) – nie zaliczony w wyroku wydanym w tej sprawie - mieści się w przedziale czasowym okresu tymczasowego aresztowania , który na poczet kary łącznej orzeczonej wyrokiem łącznym został mu zaliczony, jako zaliczony na poczet kary orzeczonej w sprawie II K (…) , którą także przedmiotowym wyrokiem łącznym połączono.
Brak jest zatem podstaw do kwestionowania trafności postanowień: Sądu Okręgowego w O. z dnia 3 czerwca 2020 r. , sygn. akt II K (…) Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 3 lipca 2020 r. , sygn. akt II A Kz (…) , a tym samym i uznania zasadności zgłoszonego przez skazanego w przedmiotowym wniosku żądania – tym bardziej tylko w taki sposób uzasadnionego.
Podkreślenia przy tym wymaga, że regulacja wstępnej kontroli wniosku o wznowienie postępowania zawarta w
art. 545 § 3
k.p.k. wprowadzona została po to, aby wyeliminować konieczność przeprowadzania różnego rodzaju czynności procesowych związanych z wnioskiem, kt
ó
ry w stopniu oczywistym nie może doprowadzić do wznowienia. Niezasadne jest więc wyznaczanie obrońcy z urzędu, skoro skazany nie podał w swoim wniosku okoliczności, kt
ó
re mogłyby być rozpatrywane w płaszczyźnie podstaw wznowienia postępowania.
Z tych też względ
ó
w orzeczono, jak na wstępie.