I KO 3/26
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania karnego i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o wznowienie postępowania złożony przez A. D. Wnioskodawca domagał się wznowienia postępowania karnego, w którym orzeczono umorzenie z zastosowaniem środka zabezpieczającego, a także domagał się zadośćuczynienia za uchybienia procesowe. Sąd Najwyższy stwierdził, że wniosek dotyczy postępowania karnego, a nie cywilnego dotyczącego zadośćuczynienia, i z tego względu przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o wznowienie postępowania złożony przez A. D. Wnioskodawca domagał się wznowienia postępowania karnego, w którym orzeczono umorzenie z zastosowaniem środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym, a także domagał się zadośćuczynienia za rzekome uchybienia procesowe i brak obiektywizmu organów. Sąd Najwyższy, analizując treść pisma, stwierdził, że wnioskodawca odnosi się do postępowania karnego, a żądanie zadośćuczynienia należy traktować jako rekompensatę za uchybienia procesowe w tym postępowaniu. Ponieważ wniosek dotyczy postępowania karnego, w którym instancją odwoławczą był Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Najwyższy nie jest właściwy do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania karnego, jeśli wniosek ten dotyczy kwestii proceduralnych i żądania zadośćuczynienia za uchybienia w postępowaniu karnym, a instancją odwoławczą był Sąd Apelacyjny.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że wniosek A. D. dotyczy postępowania karnego, a żądanie zadośćuczynienia należy traktować jako rekompensatę za uchybienia procesowe w tym postępowaniu. Zgodnie z przepisami, wniosek o wznowienie postępowania karnego rozpoznaje sąd, który orzekał w drugiej instancji, czyli w tym przypadku Sąd Apelacyjny we Wrocławiu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzenie niewłaściwości i przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. D. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
Przepisy (8)
Główne
k.p.k. art. 35 § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do stwierdzenia niewłaściwości sądu.
k.p.k. art. 544 § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do przekazania sprawy sądowi właściwemu.
Pomocnicze
k.p.k. art. 540
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do wznowienia postępowania.
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
Przywołany w kontekście czynów, których dotyczyło postępowanie karne.
k.k. art. 216 § 1
Kodeks karny
Przywołany w kontekście czynów, których dotyczyło postępowanie karne.
k.k. art. 157 § 2
Kodeks karny
Przywołany w kontekście czynów, których dotyczyło postępowanie karne.
k.p.k. art. 17 § 1
Kodeks postępowania karnego
Przywołany w kontekście umorzenia postępowania.
k.k. art. 31 § 1
Kodeks karny
Przywołany w kontekście umorzenia postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwość Sądu Najwyższego do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania karnego.
Godne uwagi sformułowania
stwierdzić swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku o wznowienie i sprawę przekazać Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu wnosi o wznowienie postępowania - na podstawie art. 540 k.p.k. - ze względu na uzasadnione podejrzenie braku bezstronności organów żądanie zasądzenia zadośćuczynienia i odszkodowania [...] należy traktować jako żądanie przyznania rekompensaty finansowej za wskazane uchybienia procesowe
Skład orzekający
Marek Pietruszyński
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości sądu do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania karnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej i charakteru wniosku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z właściwością sądu, co jest mało interesujące dla szerokiej publiczności, ale może mieć pewne znaczenie dla prawników procesowych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I KO 3/26 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie A. D. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 lutego 2026 r. wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 544 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: stwierdzić swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku o wznowienie i sprawę przekazać Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny we Wrocławiu przekazał do Sądu Najwyższego wniosek A. D. o wznowienie postępowania, uznając, że dotyczy on żądania wznowienia postępowania sądowego w sprawie III KO 504/22 o zadośćuczynienie, w którym w instancji odwoławczej orzekał Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, utrzymując w mocy - wyrokiem z dnia 23 października 2023 r., sygn. II AKa 278/23 - wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 31 maja 2023 r., sygn. III Ko 504/22. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Analiza treści pisma A. D. zatytułowanego „Do Sądu Okręgowego we Wrocławiu ul. S., 50-046 Wrocław z dnia 22 grudnia 2025 r.” uzasadnia stwierdzenie, że jego autor wnosi o wznowienie postępowania - na podstawie art. 540 k.p.k. - ze względu na uzasadnione podejrzenie braku bezstronności organów w Ząbkowicach Śląskich oraz w celu zapewnienia obiektywizmu procesowego. W dalszej części tego pisma w sposób wyraźny nawiązuje do postępowania karnego dotyczącego podejrzenia popełnienia przez wnioskodawcę czynów kwalifikowanych z art. 190 § 1 k.k., art. 216 § 1 k.k. oraz z art. 157 § 2 k.k., które wyrokiem Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich z dnia 1 grudnia 2009 r., sygn. II K O 438/09 zostało - na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 31 § 1 k.k. umorzone z orzeczeniem środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia wnioskodawcy w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym, koncentrując się na wykazaniu braku rzetelności czynności procesowych dokonanych przez organy procesowe, braku obiektywizmu biegłych, którzy wydawali opinie w tej sprawie. Wnioskodawca w treści swojego wniosku nie odnosi się do zakończonego prawomocnie postępowania dotyczącego roszczenia w przedmiocie zadośćuczynienia. Żądanie zasądzenia zadośćuczynienia i odszkodowania, które wyszczególnił w tym wniosku należy traktować jako żądanie przyznania rekompensaty finansowej za wskazane uchybienia procesowe zaistniałe w postępowaniu karnym toczącym się w pierwszej instancji przed Sądem Rejonowym w Ząbkowicach Śląskich. Zatem mając na uwadze te okoliczności, jak też ustalenie dokonane przez Sąd Najwyższy, że wskazany wyrok Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 19 lutego 2010 r., sygn.VI Ka 67/10, należało sprawę przekazać Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu. Z tych względów orzeczono jak na wstępie. [J.J.] [a.ł]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI