I KO 29/24
Podsumowanie
Sąd Najwyższy przekazał sprawę dotyczącą odmowy wszczęcia śledztwa Sądowi Okręgowemu w Olsztynie z powodu niemożności rozpoznania jej przez sądy wojskowe z uwagi na wyłączenie wszystkich sędziów.
Sąd Najwyższy rozpatrywał zażalenie na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie sędziego Wojskowego Sądu Garnizonowego. Ze względu na wyłączenie wszystkich sędziów w Wojskowym Sądzie Okręgowym w Poznaniu, sprawa stała się niemożliwa do rozpoznania przez właściwe sądy wojskowe. W związku z tym, Sąd Najwyższy, kierując się dobrem wymiaru sprawiedliwości, przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Olsztynie.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał zażalenie Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa. Postanowienie to dotyczyło sędziego Wojskowego Sądu Garnizonowego o czyn z art. 346 § 1 k.k., a odmowa oparta była na braku znamion czynu zabronionego. Po zaskarżeniu postanowienia, sprawa trafiła do sądów wojskowych. Wcześniej Sąd Najwyższy przekazał sprawę do Wojskowego Sądu Okręgowego w Poznaniu. Jednakże, na obecnym etapie, z powodu wyłączenia wszystkich sędziów orzekających w Wojskowym Sądzie Okręgowym w Poznaniu, rozpoznanie sprawy przez ten sąd stało się niemożliwe. W tej sytuacji, Sąd Najwyższy, powołując się na art. 37 k.p.k. i art. 39a § 4 Prawa o ustroju sądów wojskowych, uznał, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy innemu sądowi. Wybór padł na Sąd Okręgowy w Olsztynie, ze względu na właściwość rzeczową i miejscową.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, w sytuacji gdy rozpoznanie sprawy przez właściwy sąd wojskowy jest niemożliwe z powodu wyłączenia wszystkich sędziów, Sąd Najwyższy może, kierując się dobrem wymiaru sprawiedliwości, przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu lub odpowiedniemu sądowi powszechnemu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na art. 37 k.p.k. oraz art. 39a § 4 Prawa o ustroju sądów wojskowych, stosując je per analogiam. Stwierdził, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga rozpoznania sprawy, a skoro sądy wojskowe nie mogą tego uczynić z powodu wyłączenia sędziów, konieczne jest podjęcie decyzji umożliwiającej rozpoznanie wniesionego zażalenia przez sąd powszechny.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Prezes Wojskowego Sądu Garnizonowego ppłk K. B. | organ_państwowy | skarżący |
| prokurator Prokuratury Okręgowej w Warszawie | organ_państwowy | organ prowadzący postępowanie |
| sędzia Wojskowego Sądu Garnizonowego w Olsztynie | osoba_fizyczna | podejrzany |
Przepisy (5)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do przekazania sprawy innemu sądowi w celu zapewnienia prawidłowego toku postępowania lub ochrony interesu strony.
Pomocnicze
u.p.s.w. art. 39a § § 4
Ustawa Prawo o ustroju sądów wojskowych
Przepis stosowany per analogiam, wskazujący na możliwość delegacji do rozpoznania sprawy.
k.k. art. 346 § § 1
Kodeks karny
Przepis określający czyn, w związku z którym odmówiono wszczęcia śledztwa.
k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Podstawa odmowy wszczęcia śledztwa z powodu braku znamion czynu zabronionego.
k.p.k. art. 43
Kodeks postępowania karnego
Przepis dotyczący wyłączenia sędziego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wyłączenie wszystkich sędziów w sądzie wojskowym uniemożliwia rozpoznanie sprawy. Dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga rozpoznania sprawy. Konieczność zastosowania przepisów o przekazaniu sprawy w celu zapewnienia jej rozpoznania.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości rozpoznanie sprawy w danym sądzie wojskowym nie było możliwe wyłączeni zostali wszyscy sędziowie orzekający w tym sądzie stosując per analogiam rozwiązanie zawarte w art. 39a § 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. Prawo o ustroju sądów wojskowych
Skład orzekający
Michał Laskowski
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Sytuacje, w których dochodzi do wyłączenia wszystkich sędziów w sądzie, co uniemożliwia rozpoznanie sprawy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji w sądownictwie wojskowym, ale zasada przekazania sprawy może mieć zastosowanie w innych sądach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje proceduralne wyzwania w sądownictwie, gdy całe składy orzekające są wyłączone, co prowadzi do nietypowego przekazania sprawy do sądu powszechnego.
“Sąd Najwyższy przekazuje sprawę do Olsztyna, bo wszyscy sędziowie w sądzie wojskowym zostali wyłączeni!”
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN I KO 29/24 POSTANOWIENIE Dnia 31 lipca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie dot. zażalenia Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego ppłk K. B. na postanowienie prokuratora Prokuratury Okręgowej w Warszawie z dnia 5 stycznia 2023 r., sygn. akt […] , o odmowie wszczęcia śledztwa, w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 31 lipca 2024 r., z urzędu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Olsztynie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 5 stycznia 2023 r. prokurator Prokuratury Okręgowej w Warszawie odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie sędziego Wojskowego Sądu Garnizonowego w Olsztynie o czyn z art. 346 § 1 k.k., z powodu braku znamion czynu zabronionego (art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.). Postanowienie to zaskarżył pokrzywdzony Prezes Wojskowego Sądu Garnizonowego ppłk K. B. a sprawa została zarejestrowana we właściwym miejscowo Wojskowym Sądzie Okręgowym w Warszawie pod nr Kp 5/23. Postanowieniem z 27 września 2023 r. Sąd Najwyższy przekazał przedmiotową sprawę do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w Poznaniu, albowiem zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 43 k.p.k. Na obecnym etapie postępowania Prezes Sądu właściwego w drodze delegacji wystąpił do Sądu Najwyższego o rozważenie przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wskazując na to, że wydane zostały następujące postanowienia: Wojskowego Sądu Okręgowego w Poznaniu z: 26 stycznia 2024 r. i 8 lutego 2024 r. oraz Sądu Najwyższego z 13 marca 2024 r., mocą których wyłączeni zostali poszczególni sędziowie orzekający w Wojskowym Sądzie Okręgowym w Poznaniu. Z informacji nadesłanej przez Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w Poznaniu wynika, że wyłączeni zostali wszyscy sędziowie orzekający w tym sądzie, co prowadziło do wniosku, że rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy było niemożliwe. W zaistniałym stanie rzeczy, w którym z powodu wyłączenia sędziów rozpoznanie sprawy w danym sądzie wojskowym nie było możliwe, przy czym nie było również możliwości przekazania tej sprawy innemu równorzędnemu sądowi (w tym wypadku mógłby to być wyłącznie Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie), Sąd Najwyższy, mając na uwadze dobro wymiaru sprawiedliwości i posiłkując się treścią art. 37 k.p.k. oraz stosując per analogiam rozwiązanie zawarte w art. 39a § 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. Prawo o ustroju sądów wojskowych, przekazał sprawę do rozpoznania odpowiedniemu sądowi powszechnemu, którym w tym wypadku jest Sąd Okręgowy w Olsztynie. O delegacji wskazanego sądu zadecydowała właściwość rzeczowa (właściwym sądem wojskowym był Wojskowy Sąd Okręgowy) oraz miejscowa (zarzucany czyn został popełniony w Olsztynie). Dobro wymiaru sprawiedliwości i zasady logicznego rozumowania wymagają, aby przedmiotowa spawa była rozpoznana. Skoro oba właściwe Wojskowe Sądy Okręgowe nie mogą tego uczynić z powodu wyłączenia wszystkich sędziów tych sądów, to konieczne stało się podjęcie decyzji umożliwiającej rozpoznanie wniesionego zażalenia. Z tych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. [J.J.] [ms]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę