II ZO 8/22

Sąd Najwyższy2023-02-07
SNinneodpowiedzialność zawodowaNiskanajwyższy
adwokatodpowiedzialność dyscyplinarnawznowienie postępowaniaSąd Najwyższyprawo o adwokaturzeTSUEETPCzrzetelny proces

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego, ponieważ obrońca nie uzupełniła wymaganych braków formalnych.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego dotyczący adwokata K. S., zakończonego postanowieniem z 6 października 2020 r. Wniosek złożony przez obrońcę adwokata K. S. opierał się na zarzucie, że Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego nie była uprawniona do orzekania w sprawie. Sąd Najwyższy wezwał obrońcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku, w szczególności do przedstawienia właściwego upoważnienia do obrony w postępowaniu wznowieniowym. Obrońca nie uzupełniła tych braków w wyznaczonym terminie.

Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej rozpoznał wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego, złożony przez obrońcę adwokata K. S. Wniosek dotyczył postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2020 r. (sygn. akt II DSI 44/20), które utrzymało w mocy wcześniejsze orzeczenia dyscyplinarne. Obrońca argumentowała, że Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego nie miała uprawnień do orzekania, co naruszało prawo do rzetelnego procesu i prawo do niezawisłego sądu. Wskazywała na orzeczenia TSUE i ETPCz ograniczające kognicję Izby Dyscyplinarnej. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 120 k.p.k., wezwał obrońcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku, w tym do przedstawienia upoważnienia do obrony obejmującego właściwe umocowanie do działania w postępowaniu wznowieniowym. Ponieważ obrońca nie uzupełniła tych braków w zakreślonym terminie, Sąd Najwyższy postanowił pozostawić wniosek bez rozpoznania, powołując się na przepisy k.p.k. oraz ustawy Prawo o adwokaturze.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wezwał obrońcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku, w tym do przedstawienia właściwego upoważnienia do obrony w postępowaniu wznowieniowym. Ponieważ obrońca nie uzupełniła tych braków w zakreślonym terminie, wniosek został pozostawiony bez rozpoznania na podstawie przepisów k.p.k.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

pozostawienie wniosku bez rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
K. S.osoba_fizycznaobwiniony
A. M.osoba_fizycznaobrońca obwinionego

Przepisy (6)

Główne

k.p.k. art. 120 § 1 i 2

Kodeks postępowania karnego

Przepis regulujący wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku.

Prawo o Adwokaturze art. 80

Ustawa Prawo o Adwokaturze

Przepis określający odpowiedzialność dyscyplinarną adwokatów.

Pomocnicze

k.p.k. art. 84

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 545 § 1

Kodeks postępowania karnego

Przepis dotyczący wznowienia postępowania.

k.p.k. art. 430 § 1

Kodeks postępowania karnego

Prawo o Adwokaturze art. 95n

Ustawa Prawo o Adwokaturze

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niespełnienie przez wnioskodawcę wymogów formalnych wniosku o wznowienie postępowania.

Odrzucone argumenty

Argumenty dotyczące braku uprawnień Izby Dyscyplinarnej do orzekania w sprawie (nie zostały merytorycznie rozpoznane).

Godne uwagi sformułowania

pozostawia wniosek bez rozpoznania uzupełnienia braku formalnego poprzez dołączenie w terminie siedmiu dni upoważnienia do obrony obwinionego adw. K. S., obejmującego właściwe umocowanie.

Skład orzekający

Wiesław Kozielewicz

przewodniczący

Zbigniew Korzeniowski

sprawozdawca

Barbara Skoczkowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty wniosków o wznowienie postępowania w sprawach dyscyplinarnych adwokatów."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy wyłącznie kwestii formalnych i nie rozstrzyga merytorycznie zarzutów dotyczących składu orzekającego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych związanych z prawem do rzetelnego procesu i funkcjonowaniem organów dyscyplinarnych, jednak rozstrzygnięcie jest formalne, co obniża jej atrakcyjność.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt II ZO 8/22
POSTANOWIENIE
Dnia 7 lutego 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)
‎
SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca)
‎
SSN Barbara Skoczkowska
Protokolant  starszy inspektor sądowy Anna Rusak
na posiedzeniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej w dniu 7 lutego 2023 r.
w sprawie adwokata
K. S.
obwinionego o popełnienie przewinienia dyscyplinarnego z art. 80 ustawy Prawo o Adwokaturze w zw. z § 1 ust. 2 Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu,
po rozpoznaniu wniosku wniesionego obrońcę adwokata K. S. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2020 r., sygn. akt II DSI 44/22
pozostawia wniosek bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej z dnia 1 czerwca 2021 r., w Wydziale II tejże Izby został zarejestrowany, datowany na 24 maja 2021 r., wniosek adw. A. M. reprezentującej obwinionego adw. K. S. o wznowienie postępowania dyscyplinarnego zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2020 r. (sygn. akt II DSI 44/20), utrzymującego w mocy orzeczenie Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej w Warszawie z dnia 15 listopada 2018 r. (sygn. akt SD 83/17), utrzymanego w mocy orzeczeniem Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury z dnia9 czerwca 2019 r. (sygn. akt WSD 32/19).
Sprawę zarejestrowano w repertorium II DO i nadano sygnaturę II DO 36/21.
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podała, że Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego nie była uprawniona do orzekania w przedmiotowej sprawie.
‎
W jej ocenie skazany pozbawiony został w ten sposób prawa do rzetelnego procesu w rozumieniu art. 2 i inne Traktatu o Unii Europejskiej, a ponieważ kognicja orzecznicza Izby Dyscyplinarnej SN została ograniczona orzeczeniami TSUE
‎
a następnie ETPCz konieczne było wznowienie niniejszego postępowania.
Wnioskodawczyni wskazała, że konieczne jest wyeliminowanie z obrotu
wyroku Izby Dyscyplinarnej z dnia 6 października 2020 r., gdyż nie tylko rażąco narusza on obowiązujący porządek prawny, ale również pozbawia skazanego możliwości korzystania z elementarnego prawa człowieka, tj. prawa do bezstronnego i niezawisłego sądu, wybranego zgodnie z przepisami prawa, gwarantującego podsądnym prawo do praworządności i rzetelnego procesu.
Zarządzeniem Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej, z dnia 14 lutego 2022 roku, wnioskodawczyni adw. A. M., została wezwana do uzupełnienia braku formalnego poprzez dołączenie w terminie siedmiu dni upoważnienia do obrony obwinionego adw. K. S., obejmującego właściwe umocowanie. W wezwaniu nadmieniono, że z treści pełnomocnictwa znajdującego się w aktach sprawy II DSI 44/20, na które powołała się adw. A. M., wynika, że odnosi się ono jedynie do czynności w postępowaniu kasacyjnym.
Odpis zarządzenia doręczono obrońcy adw. K. S. - adw. A.M., w dniu 7 marca 2022 roku.
Do dnia wydania postanowienia w niniejszej sprawie, adw. A.M. nie uzupełniła braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek obrońcy obwinionego – adw. A. M. z dnia 24 maja 2021 r. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2020 r., w sprawie o sygn. akt II DSI 44/20, należało pozostawić bez rozpoznania.
W trybie art. 120 k.p.k. wnioskodawcę wezwano do uzupełnienia braku formalnego jego wniosku poprzez dołączenie w terminie siedmiu dni upoważnienia do obrony obwinionego adw. K.S., obejmującego właściwe umocowanie do działania w sprawie.
W zakreślonym terminie wnioskodawca nie przedstawił upoważnienia do obrony z którego wynikałoby umocowanie do występowania w postępowaniu wznowieniowym.
Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec jak wyżej, na podstawie art. 120 § 1 i § 2 k.p.k. w zw. z art. 84 k.p.k. oraz art. 545 § 1 k.p.k. i art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 95n ustawy z 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze.
[as]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI