I KO 20/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania, przekazując sprawę do Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, gdyż to postanowienie sądu odwoławczego o pozostawieniu apelacji bez rozpoznania nie kończyło postępowania w rozumieniu przepisów o wznowieniu.
Skazany M. P. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu. Sąd Najwyższy, analizując przepisy k.p.k., stwierdził, że postanowienie o pozostawieniu apelacji bez rozpoznania nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w rozumieniu przepisów o wznowieniu. Właściwym do rozpoznania wniosku okazał się Sąd Apelacyjny w Poznaniu, który jako pierwszy sąd odwoławczy rozpoznał środek odwoławczy.
Sąd Najwyższy rozpoznawał wniosek skazanego M. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 19 czerwca 2019 r. (sygn. II AKa 240/18). Sąd Najwyższy, powołując się na art. 544 § 2 k.p.k., stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku. Argumentacja opierała się na interpretacji pojęcia 'orzeczenia kończącego postępowanie karne' w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy wskazał, że postanowienie sądu odwoławczego o pozostawieniu apelacji bez rozpoznania na skutek jej cofnięcia nie jest takim orzeczeniem, gdyż nie rozstrzyga ono merytorycznie o odpowiedzialności karnej. Właściwym do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu jest Sąd Apelacyjny w Poznaniu. Sąd Najwyższy podkreślił, że kwestia właściwości była już rozstrzygana w innej sprawie dotyczącej tego samego skazanego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Właściwym do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania jest sąd, który wydał orzeczenie merytorycznie rozstrzygające o odpowiedzialności karnej, a nie sąd, który wydał postanowienie o pozostawieniu apelacji bez rozpoznania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na orzecznictwo, zgodnie z którym orzeczeniem kończącym postępowanie karne w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k. jest takie, które rozstrzyga co do odpowiedzialności karnej i korzysta z powagi rzeczy osądzonej. Postanowienie o pozostawieniu apelacji bez rozpoznania nie spełnia tych kryteriów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzenie niewłaściwości i przekazanie sprawy
Strona wygrywająca
Sąd Apelacyjny w Poznaniu
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. P. | osoba_fizyczna | skazany |
| oskarżyciel posiłkowy | inne | oskarżyciel posiłkowy |
Przepisy (4)
Główne
k.p.k. art. 544 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Sąd Najwyższy jest sądem właściwym w kwestii wznowienia postępowania zakończonego orzeczeniem sądu apelacyjnego lub Sądu Najwyższego.
k.p.k. art. 540 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Definicja orzeczenia kończącego postępowanie karne w rozumieniu przepisów o wznowieniu.
k.p.k. art. 544 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Właściwość Sądu Apelacyjnego do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego.
Pomocnicze
k.p.k. art. 35 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie o pozostawieniu apelacji bez rozpoznania nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k.
Godne uwagi sformułowania
orzeczeniem kończącym postępowanie karne w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k. jest takie orzeczenie, które rozstrzyga co do odpowiedzialności karnej i to w zakresie, w którym korzysta z powagi rzeczy osądzonej nie jest nim postanowienie sądu odwoławczego o pozostawieniu apelacji bez rozpoznania na skutek jej cofnięcia przez podmiot, który ją wniósł
Skład orzekający
Jarosław Matras
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja właściwości sądu do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania w sytuacji, gdy sąd odwoławczy pozostawił apelację bez rozpoznania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w postępowaniu karnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych ze względu na precyzyjną interpretację przepisów dotyczących wznowienia postępowania i właściwości sądu.
“Kiedy sąd najwyższy nie jest najwyższy? Kluczowa decyzja o właściwości w sprawach karnych.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I KO 20/23 POSTANOWIENIE Dnia 6 kwietnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie M. P. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 6 kwietnia 2023 r. wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 19 czerwca 2019 r., sygn. II AKa 240/18 na podstawie art. 35 § 1 k.p.k., art. 544 § 2 k.p.k . a contrario p o s t a n o w i ł stwierdzić swoją niewłaściwość, a wniosek o wznowienie postępowania przekazać Sądowi Apelacyjnemu w Poznaniu. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 14 maja 2018 r. sygn. akt XVI K 254/17, Sąd Okręgowy w Poznaniu skazał M. P. za popełnienia trzech przestępstw na karę łączną 4 lat pozbawienia wolności. Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2019 r., sygn. akt II AKa 240/18, Sąd Apelacyjny w Poznaniu z uwagi na skuteczne cofnięcie apelacji przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego (k. 1321 v), pozostawił wniesiony środek odwoławczy bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 22 lutego 2023 r. w sprawie II AKa 240/18 Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Poznaniu wniosek skazanego M. P. w przedmiocie wznowienia postępowania, przekazał wg właściwości Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 544 § 2 k.p.k. Sąd Najwyższy jest sądem właściwym w kwestii wznowienia postępowania zakończonego orzeczeniem sądu apelacyjnego lub Sądu Najwyższego. Tymczasem w tej sprawie na etapie postępowania odwoławczego przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu wydane zostało li tylko postanowienie o pozostawieniu apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego bez rozpoznania; sąd ten nie rozpoznawał merytorycznie apelacji. W orzecznictwie Sądu Najwyższego trafnie wskazuje się, że orzeczeniem kończącym postępowanie karne w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k. jest takie orzeczenie, które rozstrzyga co do odpowiedzialności karnej i to w zakresie, w którym korzysta z powagi rzeczy osądzonej, a więc nie jest nim postanowienie sądu odwoławczego o pozostawieniu apelacji bez rozpoznania na skutek jej cofnięcia przez podmiot, który ją wniósł (m.in. postanowienia: z dnia 21 października 2008 r., IV KO 59/08; z dnia 29 stycznia 2008 r., IV KO 118/07; z dnia 28 kwietnia 2010 r., II KO 114/09; z dnia 30 września 2015 r., II KO 54/15). Skoro zatem w rozpoznawanej sprawie postępowanie sądowe zakończono prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu, bowiem tylko ten sąd rozstrzygał o odpowiedzialności karnej oskarżonego, to w myśl art. 544 § 1 k.p.k. właściwym do rozpoznania wniosku o wznowienie tego postępowania jest Sąd Apelacyjny w Poznaniu, a nie Sąd Najwyższy. Ubocznie tylko należało zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie o tym, który z sądów jest właściwy do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania rozstrzygał już Sąd Najwyższy orzekając w dniu 14 stycznia 2021 r., VKO 123/20 co do wniosku skazanego z dnia 6 listopada 2020 r. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji. [SOP] [ms]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI