I KO 18/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy stwierdził brak przesłanek do wznowienia postępowania karnego z urzędu, uznając, że powołanie sędziego do sądu nie stanowi automatycznie o nienależytej obsadzie sądu.
Sąd Najwyższy rozpatrywał kwestię wznowienia postępowania karnego z urzędu, zainicjowaną przez skazanego D. C. Skazany podniósł zarzut nienależytej obsady sądu apelacyjnego, wskazując na sposób powołania jednego z sędziów. Sąd Najwyższy, powołując się na uchwałę I KZP 2/22, stwierdził, że samo powołanie sędziego po 17 stycznia 2018 r. nie przesądza o jego nieprawidłowej obsadzie. Konieczne jest wykazanie konkretnych okoliczności wskazujących na wątpliwości co do niezawisłości sądu. Ponieważ skarżący nie przedstawił takiej argumentacji, Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do wznowienia postępowania.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kwestię wznowienia z urzędu postępowania karnego, które zostało zakończone postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 18 października 2023 r. (sygn. akt II AKo 38/23). Postanowienie to oddaliło wniosek obrońcy skazanego D. C. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Zielonej Górze z 2017 r. Skazany D. C. w piśmie z dnia 22 stycznia 2024 r. zasugerował potrzebę wznowienia postępowania z urzędu, argumentując, że w składzie orzekającym Sądu Apelacyjnego zasiadał sędzia P. M., powołany do tego sądu w sposób, który zdaniem skazanego naruszył jego prawo do rozpoznania sprawy przez niezawisły i niezależny sąd. Sąd Najwyższy, analizując akta sprawy, nie stwierdził istnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Sąd odwołał się do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r. (I KZP 2/22), która stanowi, że samo powołanie sędziego sądu powszechnego po 17 stycznia 2018 r. w trybie konkursu przed Krajową Radą Sądownictwa nie oznacza a priori, iż taki sędzia nie spełnia standardu bezstronności, a sąd z jego udziałem jest nienależycie obsadzony. Aby uznać sąd za nienależycie obsadzony, należy wykazać konkretne okoliczności związane z powołaniem sędziego, które budzą uzasadnione wątpliwości co do jego niezawisłości. W niniejszej sprawie skazany nie przedstawił rozszerzonej argumentacji ani konkretnych okoliczności, które potwierdzałyby jego obawy dotyczące niezawisłości członka składu Sądu Apelacyjnego. Wobec braku przesłanek do wznowienia postępowania z urzędu, Sąd Najwyższy postanowił stwierdzić brak takich przesłanek.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, samo powołanie sędziego w tym trybie nie stanowi a priori podstawy do wznowienia postępowania z powodu nienależytej obsady sądu. Konieczne jest wykazanie konkretnych okoliczności wskazujących na wątpliwości co do niezawisłości sądu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy odwołał się do uchwały I KZP 2/22, zgodnie z którą samo powołanie sędziego po 17 stycznia 2018 r. nie przesądza o nienależytej obsadzie sądu. Należy wykazać konkretne wady związane z powołaniem sędziego, które prowadziłyby do wątpliwości co do jego niezawisłości w danej sprawie. Skarżący nie przedstawił takiej argumentacji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono brak przesłanek do wznowienia z urzędu postępowania karnego
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. C. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 439 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Bezwzględna przyczyna odwoławcza; sąd nienależycie obsadzony.
Pomocnicze
k.p.k. art. 540 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 639
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wykazania konkretnych okoliczności wskazujących na nienależytą obsadę sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skazanego oparta na ogólnym twierdzeniu o naruszeniu prawa do niezawisłego sądu z uwagi na sposób powołania sędziego.
Godne uwagi sformułowania
brak podstaw do przyjęcia a priori, że każdy sędzia sądu powszechnego, który uzyskał nominację w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r., nie spełnia minimalnego standardu bezstronności i każdorazowo sąd z jego udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. należy wykazać in concreto, że z uwagi na dające się zidentyfikować okoliczności związane z powołaniem danego sędziego do sądu, istnieją tego rodzaju wątpliwości, iż sąd w składzie którego zasiada taki sędzia jest sądem nienależycie obsadzonym.
Skład orzekający
Piotr Mirek
przewodniczący
Małgorzata Gierszon
członek
Włodzimierz Wróbel
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w kontekście powoływania sędziów po 17 stycznia 2018 r. i wymogów nienależytej obsady sądu."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy zarzut nienależytej obsady opiera się wyłącznie na sposobie powołania sędziego, bez wskazania konkretnych okoliczności podważających jego niezawisłość w danej sprawie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Orzeczenie dotyczy ważnej kwestii praworządności i niezależności sądownictwa, co jest tematem budzącym zainteresowanie prawników i części opinii publicznej.
“Czy powołanie sędziego po 2018 roku automatycznie oznacza wadliwy wyrok? SN wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I KO 18/24 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek (przewodniczący) SSN Małgorzata Gierszon SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) w sprawie D. C. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 czerwca 2024 r. kwestii wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 18 października 2023 r. (sygn. akt II AKo 38/23), postanowił: stwierdzić brak przesłanek do wznowienia z urzędu postępowania karnego UZASADNIENIE Postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 18 października 2023 r. (sygn. akt II AKo 38/23) po rozpoznaniu w sprawie skazanego D. C. wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Zielonej Górze z dnia 27 września 2017 r. (sygn. II K 469/17) utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 22 marca 2018 r. (sygn. VII Ka 1108/17) na podstawie art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. i art. 639 k.p.k. wniosek oddalono. Skazany w piśmie z dnia 22 stycznia 2024 r. zasygnalizował potrzebę wznowienia tego postępowania z uwagi na zasiadanie w składzie sędziego P. M., powołanego do Sądu Apelacyjnego postanowieniem Prezydenta w dniu 10 listopada 2021 r., co sprawia, zdaniem sygnalizującego, że naruszono jego prawo do rozpoznania sprawy przez niezawisły i niezależny sąd. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Analiza akt sprawy nie pozwala na wysnucie wniosku, jakoby zachodziła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r. (I KZP 2/22, OSNK 2022, nr 6, poz. 22) brak podstaw do przyjęcia a priori, że każdy sędzia sądu powszechnego, który uzyskał nominację w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r., nie spełnia minimalnego standardu bezstronności i każdorazowo sąd z jego udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Oznacza to, że należy wykazać in concreto, że z uwagi na dające się zidentyfikować okoliczności związane z powołaniem danego sędziego do sądu, istnieją tego rodzaju wątpliwości, iż sąd w składzie którego zasiada taki sędzia jest sądem nienależycie obsadzonym. Jak wynika z dokumentów, kwestia powołania sędziów orzekających w sprawie nie wskazuje na zaistnienia takich wad, które powodowałyby konieczność uznania, że w istocie w tej konkretnej sprawie zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza opisana w art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k. Zwłaszcza, że w tym zakresie poszerzonej argumentacji nie przedstawił sam skarżący, pozostając na bardzo ogólnych twierdzeniach. Nie wskazał żadnych okoliczności, które in concreto prowadziłyby do potwierdzenia się sygnalizowanych przez niego obaw w odniesieniu do niezawisłości członka składu Sądu odwoławczego w niniejszej sprawie. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. [PGW] [ms]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI