I KO 125/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy pozostawił bez dalszego biegu sygnalizację skazanego dotyczącą wznowienia postępowania karnego, uznając, że podniesione kwestie były już przedmiotem rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym.
Sąd Najwyższy rozpoznał sygnalizację skazanego I. M. co do podstaw wznowienia postępowania karnego, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu i postanowieniem Sądu Najwyższego. Sąd uznał, że kwestia uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. była już przedmiotem rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym i nie może stanowić podstawy do wznowienia postępowania z urzędu. Wskazano również, że skazany nie przedstawił okoliczności dotyczących składu Sądu Najwyższego, które mogłyby być traktowane jako podstawa faktyczna uchybienia.
Sąd Najwyższy w składzie Prezes SN Wiesław Kozielewicz, SSN Piotr Mirek i SSN Andrzej Stępka rozpoznał sygnalizację skazanego I. M. dotyczącą podstaw wznowienia postępowania karnego. Postępowanie to zakończyło się prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2021 r. (sygn. II AKa 66/21) oraz prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2023 r. (sygn. I KK 357/22) w postępowaniu kasacyjnym. Sąd Najwyższy postanowił pozostawić sygnalizację bez dalszego biegu, uznając, że podniesiona przez skazanego kwestia wystąpienia w sprawie uchybienia, o jakim mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., była już przedmiotem rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym. Zarzuty dotyczące tej kwestii były podniesione w kasacji obrońcy skazanego oraz obrońcy współskazanego. Sąd podkreślił, że kwestia ta nie może stanowić przedmiotu rozważań w zakresie wznowienia z urzędu postępowania karnego na podstawie art. 542 § 4 k.p.k. Ponadto, sąd wskazał, że nawet gdyby wznowienie postępowania kasacyjnego było dopuszczalne, skazany nie wskazał na żadne okoliczności związane ze składem Sądu Najwyższego rozpoznającego kasację, które mogłyby być traktowane jako podstawa faktyczna uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 542 § 3 k.p.k. Wskazano składy orzekające w Sądzie Najwyższym od wielu lat. Sprawę zakreślono jako zakończoną w inny sposób.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, kwestia ta nie może stanowić przedmiotu rozważań w zakresie wznowienia z urzędu postępowania karnego, albowiem była już przedmiotem rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że skoro zarzut dotyczący uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. był już przedmiotem rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym, nie może on stanowić podstawy do wznowienia postępowania z urzędu na podstawie art. 542 § 4 k.p.k.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawienie bez dalszego biegu
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| I. M. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 439 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Uchybienie, które mogłoby stanowić podstawę do wznowienia postępowania.
k.p.k. art. 542 § § 4
Kodeks postępowania karnego
Określa, że wznowienie postępowania nie jest dopuszczalne z powodu okoliczności, które już były przedmiotem rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym.
Pomocnicze
k.p.k. art. 542 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy podstaw wznowienia postępowania kasacyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kwestia uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. była już przedmiotem rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym. Skazany nie wskazał na konkretne okoliczności dotyczące składu Sądu Najwyższego, które mogłyby być podstawą wznowienia.
Godne uwagi sformułowania
pozostawić sygnalizację skazanego [...] bez dalszego biegu sygnalizowana przez skazanego kwestia wystąpienia w sprawie uchybienia, o jakim mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. była przedmiotem rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym nie może stanowić przedmiotu rozważań Sądu w zakresie wznowienia z urzędu postępowania karnego
Skład orzekający
Wiesław Kozielewicz
przewodniczący
Piotr Mirek
członek
Andrzej Stępka
członek
Zbigniew Kapiński
Prezes Sądu Najwyższego
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wznowienia postępowania karnego, w szczególności art. 542 § 4 k.p.k. i zasady, że nie można wznowić postępowania w oparciu o zarzuty już rozpoznane w kasacji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy sąd kasacyjny rozpoznał już zarzut dotyczący uchybienia z art. 439 k.p.k.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie ma charakter proceduralny i dotyczy specyficznej kwestii wznowienia postępowania karnego. Nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć, ale jest ważne dla praktyków prawa karnego zajmujących się kwestiami wznowienia postępowań.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I KO 125/24 ZARZĄDZENIE Dnia 12 grudnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: Pozostawić sygnalizację skazanego I. M. co do podstaw wznowienia z urzędu postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2021 r., II AKa 66/21 oraz postępowania kasacyjnego zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2023 r., I KK 357/22 bez dalszego biegu, albowiem sygnalizowana przez skazanego kwestia wystąpienia w sprawie uchybienia, o jakim mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. była przedmiotem rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym (zarzut z pkt 1 kasacji obrońcy skazanego I. M. oraz zarzuty z pkt 1 i 2 kasacji adw. R. K. – obrońcy współskazanego i w związku z tym nie może stanowić przedmiotu rozważań Sądu w zakresie wznowienia z urzędu postępowania karnego (art. 542 § 4 k.p.k.). W zakresie sygnalizowanego wystąpienia takiego uchybienia w postępowaniu kasacyjnym wskazać trzeba, że – niezależnie od tego, czy wznowienie postępowania kasacyjnego jest dopuszczalne – skazany nie wskazuje na jakiekolwiek okoliczności związane ze składem Sądu Najwyższego rozpoznającego kasację, które w ogóle (pomijając kwestię dopuszczalności) mogłyby być traktowane jako podstawa faktyczna uchybienia, o jakim mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (w zw. z art. 542 § 3 k.p.k.). Jedynie dla przypomnienia wskazać trzeba, że kasację rozpoznał Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz, SSN Piotr Mirek i SSN Andrzej Stępka (pierwszy z sędziów orzeka w Sądzie Najwyższym od 1999 r., drugi – od 2013 roku, trzeci – od 2016 roku). Sprawę zakreślić jako zakończoną w inny sposób. Prezes Sądu Najwyższego SSN Zbigniew Kapiński ł.n r.g.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI