I KO 105/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na potencjalne krępujące relacje zawodowe i towarzyskie sędziego objętego śledztwem z sędziami sądu właściwego miejscowo.
Sąd Rejonowy w Lesznie wystąpił z wnioskiem o przekazanie sprawy dotyczącej podejrzenia przekroczenia uprawnień przez sędziego Sądu Okręgowego w P. do innego sądu, wskazując na bliskie relacje zawodowe i towarzyskie sędziego z innymi sędziami w Lesznie, co mogłoby krępować swobodę orzekania. Sąd Najwyższy uznał, że istnieją realne okoliczności mogące wpływać na obiektywizm i swobodę orzekania, dlatego uwzględnił wniosek i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zielonej Górze.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, złożony przez Sąd Rejonowy w Lesznie na podstawie art. 37 k.p.k. Sprawa dotyczyła zażalenia R. T. i J. T. na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie podejrzenia przekroczenia uprawnień przez sędziego Sądu Okręgowego w P. Sąd Rejonowy w Lesznie uzasadnił wniosek tym, że sędzia, której dotyczyło zawiadomienie, orzekała wcześniej w Sądzie Rejonowym w Lesznie i ma staż sędziowski oraz personalne relacje z innymi sędziami, co mogłoby krępować swobodę orzekania i nasuwać wątpliwości co do obiektywnego rozpoznania sprawy. Sąd Najwyższy, powołując się na orzecznictwo, uznał, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga uwzględnienia takich wniosków, gdy istnieje zagrożenie dla swobody orzekania lub przekonania o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy. Wskazano, że konfiguracja podmiotowo-przedmiotowa sprawy mogłaby wywołać w opinii publicznej pogląd o braku obiektywizmu. W związku z tym Sąd Najwyższy uwzględnił wniosek i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zielonej Górze.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, istnieją podstawy do przekazania sprawy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że bliskie relacje zawodowe i towarzyskie sędziego objętego śledztwem z sędziami sądu właściwego miejscowo mogą krępować swobodę orzekania i nasuwać wątpliwości co do obiektywizmu, co uzasadnia przekazanie sprawy innemu sądowi dla dobra wymiaru sprawiedliwości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. T. | osoba_fizyczna | skarżący |
| J. T. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Prokuratura Rejonowa w Lesznie | organ_państwowy | organ prowadzący postępowanie przygotowawcze |
| Sąd Rejonowy w Lesznie | instytucja | sąd występujący z wnioskiem o przekazanie sprawy |
| Sędzia M. K. – S. | osoba_fizyczna | sędzia objęty śledztwem |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdy rozpoznanie jej przez sąd właściwy miejscowo mogłoby naruszyć dobro wymiaru sprawiedliwości.
Pomocnicze
k.k. art. 231 § § 1
Kodeks karny
Przepis dotyczący podejrzenia popełnienia przestępstwa przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Potencjalne krępujące relacje zawodowe i towarzyskie sędziego objętego śledztwem z sędziami sądu właściwego miejscowo. Możliwość wpływu tych relacji na swobodę orzekania. Potrzeba stworzenia przekonania o bezstronności sądu dla dobra wymiaru sprawiedliwości. Możliwość wywołania w opinii publicznej poglądu o braku obiektywizmu.
Godne uwagi sformułowania
dobra wymiaru sprawiedliwości zagrożenie realnego wpływu na swobodę orzekania stworzenia pośród opinii publicznej uzasadnionego przekonania o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy w sposób obiektywny konfiguracja podmiotowo – przedmiotowa sprawiała, iż pozostawienie tego rodzaju sprawy we właściwości sądu występującego z niniejszą inicjatywą mogłoby - niezależnie od jej wyniku - wywołać w opinii publicznej pogląd co do braku obiektywizmu po stronie składu rozpoznającego środek odwoławczy.
Skład orzekający
Igor Zgoliński
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wniosków o przekazanie sprawy do innego sądu ze względu na potencjalne konflikty interesów lub wątpliwości co do obiektywizmu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych okoliczności związanych z relacjami zawodowymi i miejscową właściwością sądu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne są pozory obiektywizmu i unikanie sytuacji konfliktowych w sądownictwie, nawet jeśli nie ma dowodów na faktyczne naruszenie prawa. Jest to ciekawy przykład dbałości o zaufanie publiczne do wymiaru sprawiedliwości.
“Czy sędzia może orzekać, gdy zna strony? Sąd Najwyższy wyjaśnia, kiedy sprawa musi trafić gdzie indziej.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt I KO 105/22 POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński w sprawie zażalenia R. T. i J. T. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lesznie z dnia 18 sierpnia 2021 r., PR 2 […], o odmowie wszczęcia śledztwa, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 listopada 2022 r., wniosku o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w Lesznie z dnia 22 września 2022 r., sygn. akt II Kp 319/21, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: wniosek uwzględnić i przekazać sprawę do merytorycznego rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu – Sądowi Rejonowemu w Zielonej Górze. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Lesznie wystąpił z inicjatywą przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k. innemu sądowi równorzędnemu podnosząc, że postępowanie, którego odmowę wszczęcia kwestionują obecnie skarżący, dotyczy podejrzenia przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków w okresie od dnia 22 listopada 2019 r. do dnia 28 lipca 2021 r. w L. przez sędziego Sądu Okręgowego w P., XIII Zamiejscowego Wydziału Cywilnego z siedzibą w L., w związku z procedowaniem w sprawach XIII C […] oraz XIII C […]1, czym działano na szkodę interesu prywatnego J. i R. T., tj. czynu z art. 231 § 1 k.k. Sędzia M. K. – S., której dotyczyło zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa orzeka w sądzie nadrzędnym, tj. Sądzie Okręgowym w P. w XIII Zamiejscowym Wydziale Cywilnym mającym siedzibę także w L. Jest zatem sędzią z tego samego okręgu, co sąd właściwy miejscowo do rozpoznania zażalenia na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa. Sędzia M. K. – S. orzekała wcześniej w Sadzie Rejonowym w L. Jej staż sędziowski, stopień personalizacji stosunków zawodowych z innymi sędziami stanowią realne okoliczności, które mogą wpływać krępująco na swobodę orzekania, a z całą pewnością nasuwać przekonanie, że w sądzie właściwym miejscowo nie ma dostatecznych warunków do obiektywnego rozpoznania środka odwoławczego. Kierując się powyższymi okolicznościami tj. specyfiką relacji zawodowych oraz towarzyskich Prezes Sądu Rejonowego w L. złożyła wniosek o wyłączenie od orzekania. Sąd właściwy miejscowo położony jest w okręgu prokuratury, która prowadziła czynności sprawdzające. Wszystkie te okoliczności determinowały zasadność wystąpienia na podstawie art. 37 k.p.k. o przekazanie sprawy wraz z zażaleniem innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Przedstawiona Sądowi Najwyższemu inicjatywa zasługiwała na aprobatę. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że przesłanka dobra wymiaru sprawiedliwości, która stanowi podstawę wystąpienia z wnioskiem określonym w art. 37 k.p.k., winna znaleźć zastosowanie w tych sytuacjach, w których istnieje zagrożenie realnego wpływu na swobodę orzekania lub stworzenia pośród opinii publicznej uzasadnionego (nawet jeśli jest ono obiektywnie nieprawdziwe) przekonania o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy w sposób obiektywny (zob. np. postanowienia SN: z dnia 13 lutego 1982 r., IV KO 9/82, OSNKW 1982/6, poz. 33; z 13 lipca 1995 r., III KO 34/95, OSNKW 1995/9–10, poz. 68; z 17 maja 2006 r., II KO 27/06, LEX nr 186944). Okoliczności powyższe znajdują odzwierciedlenie w niniejszej sprawie, której pozostawienie do rozpoznania w sądzie właściwym miejscowo, to jest w Sądzie Rejonowym w L., nie sprzyjałoby realizacji istotnego ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości celu, jakim jest potrzeba kształtowania w świadomości społeczeństwa przekonania o bezstronności sądu rozpoznającego daną sprawę. Przedmiotem postępowania jest zażalenie R. T. i J. T. inicjujących czynności sprawdzające w postępowaniu przygotowawczym, dotyczące działalności sędzi orzekającej uprzednio w Sądzie Rejonowym w L., a obecnie w Sądzie Okręgowym w P., XIII Zamiejscowym Wydziale Cywilnym z siedzibą w L. Choć kwestia położenia sądu w okręgu prokuratury dokonującej owych czynności pozostaje z punktu widzenia art. 37 k.p.k. irrelewantna, to jednak wskazana konfiguracja podmiotowo – przedmiotowa sprawiała, iż pozostawienie tego rodzaju sprawy we właściwości sądu występującego z niniejszą inicjatywą mogłoby - niezależnie od jej wyniku - wywołać w opinii publicznej pogląd co do braku obiektywizmu po stronie składu rozpoznającego środek odwoławczy. Jak wskazał sam sąd występujący, powyższe uwarunkowania w pewnym stopniu mogą zarazem oddziaływać na swobodę orzekania, stąd konieczność wyeliminowania czynników oddziałujących w sposób negatywny na gwarancję niezawisłości sędziowskiej oraz stworzenia lepszych możliwości trafnego rozstrzygnięcia o potrzebie prowadzenia postępowania karnego. Uwzględniając powyższe argumenty wniosek uwzględniono i wskazano jako właściwy do rozpoznania sprawy Sąd Rejonowy w Zielonej Górze. ał
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI