I KK 60/24

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację Prokuratora Rejonowego w Wałbrzychu wniesioną na niekorzyść oskarżonych I.S. i J.S. od wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, który zmieniając wyrok Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze, umorzył postępowanie karne na podstawie art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. Powodem umorzenia było uznanie przez Sąd Okręgowy, że brak podpisu prokuratora na jednym z egzemplarzy aktu oskarżenia stanowi brak skargi uprawnionego oskarżyciela. Prokurator w kasacji zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego, w tym art. 337 § 1 k.p.k. w zw. z art. 332 § 1 k.p.k. i in., wskazując, że pozostałe egzemplarze aktu oskarżenia były podpisane, a pismo przewodnie do sądu również zawierało podpis prokuratora, co dowodziło woli ścigania. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną, powołując się na art. 331 § 1 k.p.k. i wcześniejsze orzecznictwo. Stwierdził, że wymóg zatwierdzenia aktu oskarżenia przez prokuratora został spełniony, co potwierdzają podpisane egzemplarze aktu oskarżenia oraz pismo przewodnie. Błędna interpretacja Sądu Okręgowego doprowadziła do rażącego naruszenia przepisów. W konsekwencji Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający