I KK 5/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił wyrok łączny Sądu Apelacyjnego, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędnego połączenia kary pozbawienia wolności zamienionej na areszt.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację obrońcy skazanego od wyroku łącznego Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu. Sąd Apelacyjny błędnie połączył karę pozbawienia wolności, która została zamieniona na karę aresztu w wyniku kontrawencjonalizacji czynu. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację obrońcy skazanego D. S. od wyroku łącznego Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 26 czerwca 2024 r., sygn. II AKa 203/24, który zmieniał wyrok łączny Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 28 marca 2024 r., sygn. III K 1/24. Wyrok Sądu Okręgowego połączył kary pozbawienia wolności, wymierzając karę łączną 3 lat i 10 miesięcy. Sąd Apelacyjny zmienił ten wyrok, łącząc inne kary i wymierzając karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, jednocześnie umarzając postępowanie w zakresie połączenia niektórych kar. Kasacja zarzucała rażące naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k., przez objęcie karą łączną kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego we Wschowej z dnia 10 lutego 2021 r., sygn. II K 277/20, która została zamieniona na karę 30 dni aresztu i wykonana. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną, wskazując, że kara pozbawienia wolności, która wskutek kontrawencjonalizacji została zamieniona na karę aresztu, nie podlega łączeniu w trybie wyroku łącznego. Z tego względu Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, kara pozbawienia wolności, która wskutek kontrawencjonalizacji została zamieniona na karę aresztu, nie podlega połączeniu w ramach wyroku łącznego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że zgodnie z art. 85 § 1 k.k. łączeniu podlegają kary orzeczone za przestępstwa, a nie kary za przestępstwa i wykroczenia. Instytucja wyroku łącznego nie pozwala na łączenie kar, które wskutek kontrawencjonalizacji zostały wymierzone na podstawie Kodeksu wykroczeń. Dodatkowo, art. 2a § 1 i 4 Kodeksu wykroczeń stanowi, że kara pozbawienia wolności za przestępstwo, które stało się wykroczeniem, ulega zamianie na karę aresztu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
skazany D. S.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. S. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (4)
Główne
k.k. art. 85 § § 1
Kodeks karny
Kara pozbawienia wolności orzeczona za przestępstwo, które wskutek kontrawencjonalizacji stało się wykroczeniem i została zamieniona na karę aresztu, nie podlega połączeniu w ramach wyroku łącznego.
k.k. art. 86 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.w. art. 2a § § 1
Kodeks wykroczeń
Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty prawomocnym wyrokiem skazującym za przestępstwo na karę pozbawienia wolności stanowi wykroczenie, orzeczona kara podlegająca wykonaniu ulega zamianie na karę aresztu.
k.w. art. 2a § § 4
Kodeks wykroczeń
Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty prawomocnym wyrokiem skazującym na karę pozbawienia wolności za przestępstwo stanowi wykroczenie i kara ta byłaby podstawą orzeczenia kary łącznej, kara łączna traci moc.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kara pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego we Wschowej z dnia 10 lutego 2021 r., sygn. II K 277/20, została zamieniona na karę 30 dni aresztu i wykonana, w związku z czym nie podlegała połączeniu w wyroku łącznym.
Godne uwagi sformułowania
kara ta nie podlegała łączeniu, gdyż objęta została kontrawencjonalizacją i zamieniona została na karę 30 dni aresztu, która została wykonana kara 6 miesięcy pozbawienia wolności jako nieistniejąca, nie mogła podlegać połączeniu w wyroku tego Sądu Instytucja wyroku łącznego określona przepisami Kodeksu karnego nie pozwala na łączenie kar, które wskutek kontrawencjonalizacji wymierzone zostały nie na podstawie Kodeksu karnego, lecz Kodeksu wykroczeń.
Skład orzekający
Marek Pietruszyński
przewodniczący-sprawozdawca
Tomasz Artymiuk
członek
Jacek Błaszczyk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących łączenia kar w wyroku łącznym, w szczególności w kontekście kontrawencjonalizacji czynów i zamiany kar."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zamiany kary pozbawienia wolności na karę aresztu w wyniku zmiany przepisów (kontrawencjonalizacja).
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego w prawie karnym - prawidłowego ustalania kary łącznej, co jest kluczowe dla praktyków. Pokazuje, jak istotna jest dokładna analiza wszystkich orzeczeń i ich statusu wykonawczego.
“Kara, która zniknęła? Sąd Najwyższy wyjaśnia, kiedy wyrok łączny jest nieważny.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I KK 5/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 marca 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Tomasz Artymiuk SSN Jacek Błaszczyk w sprawie D. S. w przedmiocie wyroku łącznego po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2025 r. w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. kasacji obrońcy skazanego od wyroku łącznego Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 26 czerwca 2024 r., sygn. II AKa 203/24 zmieniającego wyrok łączny Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 28 marca 2024 r., sygn. III K 1/24 , uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania. Tomasz Artymiuk Marek Pietruszyński Jacek Błaszczyk UZASADNIENIE Wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 28 marca 2024 r., sygn. III K 1/24 połączono skazanemu D. S. kary pozbawienia wolności, a to karę łączną w rozmiarze 3 lat i 6 miesięcy wymierzoną za przestępstwa z art. 258 § 1 k.k.( kara roku pozbawienia wolności), z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. art. 64 § 1 k.k. ( kara 3 lat pozbawienia wolności) orzeczoną wyrokiem Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 21 czerwca 2023 r., sygn. III K 54/22 zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 14 listopada 2023 r., sygn. II AKa 352/23 oraz karę 7 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 17 maja 2022 r., sygn. II K 246/22 za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i wymierzono karę łączną 3 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności. Wskazanym wyrokiem nie zostały objęte kary orzeczone wobec skazanego wyrokami: 1) Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 29 września 2017 r., sygn. II K 612/17 ( kara łączna 3 lat pozbawienia wolności orzeczona za przestępstwa z art. 281 k.k., z art. 280 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. i art. 275 § 1 k.k. i art. 276 k.k. i art. 278 § 5 k.k., z art. 279 § 1 k.k., z art. 279 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 283 k.k.), 2) Sądu Rejonowego we Wschowej z dnia 10 lutego 2021 r., sygn. II K 277/20 ( kara 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., która została wykonana), 3) Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 17 czerwca 2021 r., sygn. II K 460/21 ( kara 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 291 § 1 k.k., która została wykonana), 4) Sądu Rejonowego we Wschowej z dnia 13 lipca 2021 r., sygn. II K 356/20 ( kara roku pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, która została wykonana), 5) Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 21 kwietnia 2021 r., sygn. II K 68/20 ( kara 4 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 226 § 1 k.k., która została wykonana), 6) Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 24 maja 2022 r., sygn. II K 405/22 ( kara 8 miesięcy ograniczenia wolności za czyn z art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii – postępowanie wykonawcze zostało zawieszone). Wyrok ten został zaskarżony apelacją obrońcy skazanego. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 26 czerwca 2024 r. , sygn. I KK 5/25 zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności oraz ograniczenia wolności orzeczone prawomocnymi wyrokami: 1) Sądu Rejonowego we Wschowej z dnia 10 lutego 2021 r., sygn. II K 277/20 – za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., 2) Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 21 kwietnia 2021 r., sygn. II K 68/20 za przestępstwo z art. 226 § 1 k.k., 3) Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 17 czerwca 2021 r., sygn. II K 460/21 za przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., 4) Sądu Rejonowego we Wschowej z dnia 13 lipca 2021 r., sygn. II K 356/20 za przestępstwo z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii), 5) Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 24 maja 2022 r., sygn. II K 405/22 - za przestępstwo z art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani), 6) Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 21 czerwca 2023 r., sygn. III K 54/22 – za przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i wymierzył oskarżonemu karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Nadto umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego w zakresie połączenia kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 29 września 2017 r., sygn. II K 612/17, Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 17 maja 2022 r., sygn. II K 246/22. Kasację od tego wyroku wniósł obrońca D. S. . W kasacji zarzucił wyrokowi sądu odwoławczego rażące naruszenie prawa materialnego art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. przez objęcie karą łączną pozbawienia wolności karę orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego we Wschowej z dnia 10 lutego 2021 r., sygn. II K 277/20, pomimo tego, że kara ta nie podlegała łączeniu, gdyż objęta została kontrawencjonalizacją i zamieniona została na karę 30 dni aresztu, która została wykonana i wniósł o uchylenia zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu w całości i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Prokurator w odpowiedzi na kasację wniósł o jej uwzględnienie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się oczywiście zasadna, co umożliwiało jej rozpoznanie i uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Odnosząc się do zarzutu kasacji należało wskazać, co też uczynił obrońca oskarżonego w uzasadnieniu kasacji, a prokurator w uzasadnieniu odpowiedzi na kasację, że Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przyznał, iż przeoczył fakt, wynikający z informacji Krajowego Rejestru Karnego, że kara 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego we Wschowej w dniu 10 lutego 2021 r., sygn. II K 277/20 została postanowieniem tego Sądu z dnia 2 października 2023 r. zamieniona na karę 30 dni aresztu, która została wykonana w całości. Odpis postanowienia, które uprawomocniło się 23 października 2023 r. został przesłany do Sądu w dniu 5 sierpnia 2024 r., czyli po wydaniu wyroku łącznego w instancji odwoławczej. Sąd podniósł również, że kara 6 miesięcy pozbawienia wolności jako nieistniejąca, nie mogła podlegać połączeniu w wyroku tego Sądu. Owo przyznanie się Sądu Apelacyjnego do popełnionego uchybienia w zakresie ukształtowania kary łącznej w wyroku łącznym było zasadne, jednakże nie w zakresie objęcia wyrokiem łącznym kary nieistniejącej, a w płaszczyźnie objęcia tym wyrokiem również kary aresztu za wykroczenie orzeczonej w wyniku zamiany na nią kary pozbawienia wolności na skutek przyjętej kontrawencjonalizacji czynu. Zgodnie z treścią art. 85 § 1 k.k. jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Z treści tego przepisu wynika, że połączeniu podlegają kary orzeczone za przestępstwa a nie za przestępstwa i wykroczenie. Instytucja wyroku łącznego określona przepisami Kodeksu karnego nie pozwala na łączenie kar, które wskutek kontrawencjonalizacji wymierzone zostały nie na podstawie Kodeksu karnego, lecz Kodeksu wykroczeń. Natomiast zgodnie z treścią art. 2a § 1 i 4 Kodeksu wykroczeń „ jeżeli według nowej ustawy czyn objęty prawomocnym wyrokiem skazującym za przestępstwo na karę pozbawienia wolności stanowi wykroczenie, orzeczona kara podlegająca wykonaniu ulega zamianie na karę aresztu w wysokości górnej granicy ustawowego zagrożenia za taki czyn, a jeżeli ustawa nie przewiduje za ten czyn aresztu, na karę ograniczenia wolności (…). Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty prawomocnym wyrokiem skazującym na karę pozbawienia wolności za przestępstwo stanowi wykroczenie i kara ta byłaby podstawą orzeczenia kary łącznej kara łączna traci moc. Uwzględniając te okoliczności należało uznać, że wyrok łączny Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu rażąco naruszył wskazane w kasacji przepisy prawa materialnego, co miało istotny wpływ na ukształtowanie wyroku łącznego uwzględniające karę 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego we Wschowej z dnia 10 lutego 2021 r., sygn. II K 227/20, która nie podlegała połączeniu z pozostałymi karami objętymi zaskarżonym wyrokiem łącznym, gdyż została zamieniona wyniku kontrawencjonalizacji na karę 30 dniu aresztu. Z tego względu należało uchylić zaskarżony wyrok w całości i sprawę przekazać Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu w tym zakresie do ponownego rozpoznania. Z tych względów orzeczono jak w wyroku. Tomasz Artymiuk Marek Pietruszyński Jacek Błaszczyk [J.J.] [a.ł]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI