I KK 5/25

Sąd Najwyższy2025-03-26
SNKarnewyrok łącznyWysokanajwyższy
wyrok łącznykara łącznakontrawencjonalizacjakodeks karnykodeks wykroczeńkasacjaSąd Najwyższy

Sąd Najwyższy uchylił wyrok łączny Sądu Apelacyjnego, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędnego połączenia kary pozbawienia wolności zamienionej na areszt.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację obrońcy skazanego od wyroku łącznego Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu. Sąd Apelacyjny błędnie połączył karę pozbawienia wolności, która została zamieniona na karę aresztu w wyniku kontrawencjonalizacji czynu. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację obrońcy skazanego D. S. od wyroku łącznego Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 26 czerwca 2024 r., sygn. II AKa 203/24, który zmieniał wyrok łączny Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 28 marca 2024 r., sygn. III K 1/24. Wyrok Sądu Okręgowego połączył kary pozbawienia wolności, wymierzając karę łączną 3 lat i 10 miesięcy. Sąd Apelacyjny zmienił ten wyrok, łącząc inne kary i wymierzając karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, jednocześnie umarzając postępowanie w zakresie połączenia niektórych kar. Kasacja zarzucała rażące naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k., przez objęcie karą łączną kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego we Wschowej z dnia 10 lutego 2021 r., sygn. II K 277/20, która została zamieniona na karę 30 dni aresztu i wykonana. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną, wskazując, że kara pozbawienia wolności, która wskutek kontrawencjonalizacji została zamieniona na karę aresztu, nie podlega łączeniu w trybie wyroku łącznego. Z tego względu Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, kara pozbawienia wolności, która wskutek kontrawencjonalizacji została zamieniona na karę aresztu, nie podlega połączeniu w ramach wyroku łącznego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że zgodnie z art. 85 § 1 k.k. łączeniu podlegają kary orzeczone za przestępstwa, a nie kary za przestępstwa i wykroczenia. Instytucja wyroku łącznego nie pozwala na łączenie kar, które wskutek kontrawencjonalizacji zostały wymierzone na podstawie Kodeksu wykroczeń. Dodatkowo, art. 2a § 1 i 4 Kodeksu wykroczeń stanowi, że kara pozbawienia wolności za przestępstwo, które stało się wykroczeniem, ulega zamianie na karę aresztu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

skazany D. S.

Strony

NazwaTypRola
D. S.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (4)

Główne

k.k. art. 85 § § 1

Kodeks karny

Kara pozbawienia wolności orzeczona za przestępstwo, które wskutek kontrawencjonalizacji stało się wykroczeniem i została zamieniona na karę aresztu, nie podlega połączeniu w ramach wyroku łącznego.

k.k. art. 86 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.w. art. 2a § § 1

Kodeks wykroczeń

Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty prawomocnym wyrokiem skazującym za przestępstwo na karę pozbawienia wolności stanowi wykroczenie, orzeczona kara podlegająca wykonaniu ulega zamianie na karę aresztu.

k.w. art. 2a § § 4

Kodeks wykroczeń

Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty prawomocnym wyrokiem skazującym na karę pozbawienia wolności za przestępstwo stanowi wykroczenie i kara ta byłaby podstawą orzeczenia kary łącznej, kara łączna traci moc.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kara pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego we Wschowej z dnia 10 lutego 2021 r., sygn. II K 277/20, została zamieniona na karę 30 dni aresztu i wykonana, w związku z czym nie podlegała połączeniu w wyroku łącznym.

Godne uwagi sformułowania

kara ta nie podlegała łączeniu, gdyż objęta została kontrawencjonalizacją i zamieniona została na karę 30 dni aresztu, która została wykonana kara 6 miesięcy pozbawienia wolności jako nieistniejąca, nie mogła podlegać połączeniu w wyroku tego Sądu Instytucja wyroku łącznego określona przepisami Kodeksu karnego nie pozwala na łączenie kar, które wskutek kontrawencjonalizacji wymierzone zostały nie na podstawie Kodeksu karnego, lecz Kodeksu wykroczeń.

Skład orzekający

Marek Pietruszyński

przewodniczący-sprawozdawca

Tomasz Artymiuk

członek

Jacek Błaszczyk

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących łączenia kar w wyroku łącznym, w szczególności w kontekście kontrawencjonalizacji czynów i zamiany kar."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zamiany kary pozbawienia wolności na karę aresztu w wyniku zmiany przepisów (kontrawencjonalizacja).

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego w prawie karnym - prawidłowego ustalania kary łącznej, co jest kluczowe dla praktyków. Pokazuje, jak istotna jest dokładna analiza wszystkich orzeczeń i ich statusu wykonawczego.

Kara, która zniknęła? Sąd Najwyższy wyjaśnia, kiedy wyrok łączny jest nieważny.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
I KK 5/25
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 marca 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Tomasz Artymiuk
‎
SSN Jacek Błaszczyk
w sprawie D. S.
w przedmiocie wyroku łącznego
po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2025 r. w Izbie Karnej
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
kasacji obrońcy skazanego od wyroku łącznego Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 26 czerwca 2024 r., sygn. II AKa 203/24 zmieniającego wyrok łączny Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 28 marca 2024 r., sygn. III K 1/24 ,
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania.
Tomasz Artymiuk      Marek Pietruszyński     Jacek Błaszczyk
UZASADNIENIE
Wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 28 marca 2024 r., sygn. III K 1/24 połączono  skazanemu  D. S.
kary pozbawienia wolności, a to  karę  łączną w rozmiarze 3 lat i 6 miesięcy wymierzoną za przestępstwa z art. 258 § 1 k.k.( kara roku pozbawienia wolności),  z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw.  art. 64 § 1 k.k. ( kara 3 lat pozbawienia wolności)   orzeczoną wyrokiem Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 21 czerwca 2023 r., sygn. III K 54/22 zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 14 listopada 2023 r., sygn. II AKa 352/23 oraz karę 7 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną   wyrokiem Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 17 maja 2022 r., sygn. II K 246/22 za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i wymierzono  karę łączną 3 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności.
Wskazanym wyrokiem nie zostały objęte kary orzeczone wobec skazanego wyrokami:  1) Sądu Rejonowego  w Legnicy z dnia 29 września 2017 r., sygn. II K 612/17 ( kara łączna 3 lat pozbawienia wolności orzeczona za przestępstwa z art. 281 k.k., z art. 280 § 1 k.k.  i art. 157 § 2 k.k. i art. 275 § 1 k.k. i art. 276 k.k. i art. 278 § 5 k.k., z art. 279 § 1 k.k., z art. 279 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 283 k.k.), 2) Sądu Rejonowego we Wschowej z dnia 10 lutego 2021 r., sygn. II K 277/20 ( kara 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., która została wykonana), 3) Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 17 czerwca 2021 r., sygn. II K 460/21 ( kara 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 291 § 1 k.k., która została wykonana), 4) Sądu Rejonowego we Wschowej z dnia 13 lipca 2021 r., sygn. II K 356/20 ( kara roku pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, która została wykonana), 5) Sądu
Rejonowego w
Strzelinie z dnia 21 kwietnia 2021 r., sygn. II K 68/20 ( kara 4 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 226 § 1 k.k., która została wykonana), 6) Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 24 maja 2022 r., sygn. II K 405/22 ( kara 8 miesięcy ograniczenia wolności za czyn z art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii – postępowanie wykonawcze zostało zawieszone).
Wyrok ten został zaskarżony apelacją obrońcy skazanego.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 26 czerwca 2024 r. , sygn. I KK 5/25 zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności oraz ograniczenia wolności orzeczone prawomocnymi wyrokami: 1) Sądu Rejonowego we Wschowej z dnia 10 lutego 2021 r., sygn. II K 277/20 – za  przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., 2) Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 21 kwietnia 2021 r., sygn. II K 68/20 za przestępstwo z art. 226 § 1 k.k., 3) Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 17 czerwca 2021 r., sygn. II K 460/21 za  przestępstwo z art.  291 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., 4) Sądu Rejonowego we Wschowej z dnia 13 lipca 2021 r., sygn. II K 356/20 za  przestępstwo z art.  62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii), 5) Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 24 maja 2022 r., sygn. II K 405/22 -  za przestępstwo z art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani), 6) Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 21 czerwca 2023 r., sygn. III K 54/22 – za przestępstwa   z art. 258 § 1 k.k.  z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i wymierzył oskarżonemu karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Nadto umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego w zakresie  połączenia kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami  Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 29 września 2017 r., sygn. II K 612/17, Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 17 maja 2022 r., sygn. II K 246/22.
Kasację od tego wyroku wniósł obrońca  D. S. .
W kasacji zarzucił wyrokowi  sądu odwoławczego rażące naruszenie prawa materialnego art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. przez objęcie karą łączną pozbawienia wolności karę orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego we Wschowej z dnia 10 lutego 2021 r., sygn. II K 277/20, pomimo tego, że kara ta nie podlegała łączeniu, gdyż objęta została kontrawencjonalizacją i zamieniona została na karę  30 dni aresztu, która została wykonana i  wniósł o uchylenia zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu w całości i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.
Prokurator w odpowiedzi na kasację wniósł o jej uwzględnienie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja okazała się oczywiście zasadna, co umożliwiało jej rozpoznanie i uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
Odnosząc  się do zarzutu kasacji należało wskazać, co też uczynił obrońca oskarżonego w uzasadnieniu kasacji, a prokurator w uzasadnieniu odpowiedzi na kasację, że Sąd Apelacyjny  w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przyznał, iż przeoczył fakt, wynikający z informacji Krajowego Rejestru Karnego, że kara 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego we Wschowej w dniu  10 lutego 2021 r., sygn. II K 277/20 została postanowieniem tego Sądu z dnia 2 października 2023 r. zamieniona na karę 30 dni aresztu, która została wykonana w całości. Odpis postanowienia, które  uprawomocniło się 23 października 2023 r. został przesłany do Sądu w dniu 5 sierpnia 2024 r., czyli po wydaniu wyroku łącznego w instancji odwoławczej. Sąd podniósł również, że kara 6 miesięcy pozbawienia wolności jako nieistniejąca, nie mogła podlegać połączeniu w wyroku tego Sądu.
Owo przyznanie się Sądu  Apelacyjnego do popełnionego uchybienia w zakresie ukształtowania kary łącznej w wyroku łącznym było zasadne, jednakże nie w zakresie objęcia wyrokiem łącznym kary nieistniejącej, a w płaszczyźnie   objęcia tym wyrokiem również kary aresztu za wykroczenie orzeczonej w wyniku zamiany na nią kary pozbawienia wolności na skutek przyjętej kontrawencjonalizacji czynu.
Zgodnie z treścią art. 85 § 1 k.k. jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne  podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Z treści tego przepisu wynika, że połączeniu podlegają kary orzeczone za przestępstwa a nie za przestępstwa i wykroczenie. Instytucja wyroku łącznego określona przepisami Kodeksu karnego nie pozwala na łączenie kar, które wskutek kontrawencjonalizacji wymierzone zostały nie na podstawie Kodeksu karnego, lecz Kodeksu wykroczeń.
Natomiast zgodnie z treścią art. 2a § 1 i 4 Kodeksu wykroczeń „ jeżeli według nowej ustawy czyn objęty prawomocnym wyrokiem skazującym za przestępstwo na karę pozbawienia wolności stanowi wykroczenie, orzeczona kara podlegająca wykonaniu ulega zamianie na karę aresztu w wysokości górnej granicy ustawowego zagrożenia za taki czyn, a jeżeli ustawa nie przewiduje za ten czyn aresztu, na karę ograniczenia wolności (…). Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty prawomocnym wyrokiem skazującym na karę pozbawienia wolności za przestępstwo stanowi wykroczenie i kara ta byłaby podstawą orzeczenia kary łącznej kara łączna traci moc.
Uwzględniając te okoliczności należało uznać, że wyrok łączny Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu rażąco  naruszył wskazane w kasacji przepisy  prawa materialnego, co miało  istotny wpływ na ukształtowanie  wyroku łącznego uwzględniające  karę 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego we Wschowej z dnia 10 lutego 2021 r., sygn. II K 227/20, która nie podlegała połączeniu z pozostałymi karami  objętymi zaskarżonym wyrokiem łącznym, gdyż została zamieniona  wyniku kontrawencjonalizacji  na karę 30 dniu aresztu. Z tego względu należało uchylić  zaskarżony wyrok w całości i sprawę przekazać Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu w tym zakresie do ponownego rozpoznania.
Z tych względów orzeczono jak w wyroku.
Tomasz Artymiuk          Marek Pietruszyński           Jacek Błaszczyk
[J.J.]
[a.ł]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI