III KK 319/18

Sygn. akt III KK 319/18
POSTANOWIENIE
Dnia 29 czerwca 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Artymiuk
w sprawie
P.S.
skazanego z art. 286 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 29 czerwca 2018 r.,
z urzędu, kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego w G.
z dnia 6 września 2017 r., sygn. akt V Ka […]/17,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego […] w G.
z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt X K […]/15,
p o s t a n o w i ł
1. pozostawić kasację bez rozpoznania;
2. obciążyć skazanego P.S. kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu
Rejonowego […] w G. z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt X K […]/15, P.S. uznany został za winnego popełnienia czynu z art. 286 § 1 k.k. i za to skazany na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary na okres próby 2 lat oraz karę grzywny w ilości 150 stawek dziennych w wysokości po 20 zł każda. Nadto zobowiązano oskarżonego na podstawie art. 46 § 1 k.k. do naprawienia szkody w całości przez zapłatę na rzecz ,,A” Sp. z o.o. kwoty 3.050 zł.
Sąd Okręgowy w G. wyrokiem z dnia
6 września 2017 r., sygn. akt V Ka […]/17,
po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego, orzeczenie sądu
meriti
utrzymał w mocy.
Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanego zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa materialnego [art. 286 § 1 k.k. (pkt 1 kasacji) oraz art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 365 § 1 k.p.c. (pkt 2 kasacji)], a także procesowego [art. 440 k.p.k. (pkt 3 kasacji) oraz art. 433 § 2 k.p.k. (pkt 4 kasacji)]
W konkluzji skarżący wniósł alternatywnie o:
1.
uchylenie zaskarżonych wyroków Sądów obu instancji i uniewinnienie skazanego,
2.
uchylenie wyroków Sądów I i II instancji i przekazanie sprawy sądowi właściwemu do ponownego rozpoznania.
W pisemnej odpowiedzi na kasację Prokurator Rejonowej w P. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Nie można podzielić stanowiska oskarżyciela publicznego co do konieczności oddalenia przedmiotowej kasacji jako oczywiście bezzasadnej. Tego rodzaju rozstrzygnięcie przez Sąd Najwyższy jest możliwe w wypadku, gdy przedstawiona do rozpoznania kasacja jest dopuszczalna, ponieważ wyłącznie wtedy istnieje możliwość merytorycznego odniesienia się do sformułowanych w niej zarzutów. Tymczasem kasacja sporządzona i wniesiona w tej sprawie przez obrońcę skazanego P.S. jest niedopuszczalna z mocy ustawy, a ponieważ została przez Sąd odwoławczy błędnie przyjęta, konieczne było nie – jak to się sugeruje w odpowiedzi na nią – wydanie postanowienia na podstawie art. 535 § 3 k.p.k., lecz pozostawienie jej bez rozpoznania, stosownie do dyspozycji art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1
in fine
k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k.
Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej przez stronę z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji jednego z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.)
Zapadłym w tej sprawie wyrokiem sąd
ad quem
utrzymał w mocy wyrok sądu
meriti
, w którym oskarżonemu P.S. za przypisany mu czyn wymierzono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, karę grzywny oraz zobowiązano do naprawienia szkody. W kasacji wniesionej przez obrońcę – co jednoznacznie wynika tak z przytoczonych wyżej zarzutów, jak i jej części motywacyjnej – nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k. Tak zredagowana kasacja strony w świetle jednoznacznej treści art. 523 § 2 k.p.k. jest niedopuszczalna. W związku z tym konieczne było orzeczenie przez Sąd Najwyższy w oparciu o przepis art. 531 § 1 k.p.k., ponieważ przyjęta kasacja nie odpowiada przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k. – w tym wypadku art. 429 § 1
in fine
k.p.k.
Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w części dyspozytywnej, obciążając jednocześnie skazanego – art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. – kosztami postępowania kasacyjnego.
Od niniejszego postanowienia środek odwoławczy nie przysługuje (art. 430 § 2 k.p.k.)
ał