I KK 43/26
Podsumowanie
Sąd Najwyższy pozostawił kasację skazanego bez rozpoznania z powodu jej niedopuszczalności formalnej, obciążając go kosztami postępowania.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego T. J. od wyroku Sądu Okręgowego utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący go na karę grzywny. Sąd Najwyższy stwierdził, że kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy, ponieważ skazany został ukarany grzywną, a nie karą pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia, i nie wskazano na uchybienia wymienione w art. 439 k.p.k. W związku z tym kasację pozostawiono bez rozpoznania.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego T. J. od wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 14 października 2025 r., sygn. akt VI Ka 404/25, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 3 lutego 2025 r., sygn. akt II K 165/22. Wyrokiem Sądu Rejonowego T. J. został skazany za czyny z art. 56 § 2 k.k.s. w zb. z art. 61 § 1 k.k.s. w zb. z art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. na karę grzywny 80 stawek dziennych po 150 złotych każda. Kasacja została wniesiona z zarzutem naruszenia przepisów proceduralnych i wnioskiem o uniewinnienie. Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego we Wrocławiu wniósł o pozostawienie kasacji bez rozpoznania z powodu jej niezgodności z art. 523 § 2 i 4 k.p.k. Sąd Najwyższy uznał kasację za niedopuszczalną z mocy ustawy, powołując się na art. 523 § 2 k.p.k., który stanowi, że kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, chyba że zachodzą uchybienia z art. 439 k.p.k. Ponieważ skazany otrzymał karę grzywny, a nie wskazano na uchybienia z art. 439 k.p.k., kasacja była niedopuszczalna. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k., pozostawił kasację bez rozpoznania i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, kasacja taka jest niedopuszczalna z mocy ustawy.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k., kasacja na korzyść może być wniesiona jedynie w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, chyba że zachodzą uchybienia wymienione w art. 439 k.p.k. Skazanie na karę grzywny nie spełnia tego warunku.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawienie kasacji bez rozpoznania
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. J. | osoba_fizyczna | skazany |
| Obrońca skazanego | inne | wnioskodawca |
| Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Celno – Skarbowego we Wrocławiu | organ_państwowy | inna strona postępowania |
Przepisy (12)
Główne
k.p.k. art. 531 § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do pozostawienia kasacji bez rozpoznania, gdy nie odpowiada warunkom formalnym.
k.p.k. art. 530 § 2
Kodeks postępowania karnego
Wskazuje na możliwość stosowania przepisów o postępowaniu przed sądem odwoławczym do postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawach nieuregulowanych.
k.p.k. art. 523 § 2
Kodeks postępowania karnego
Określa warunki dopuszczalności kasacji na korzyść, w tym wymóg skazania na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia.
Pomocnicze
k.p.k. art. 429 § 1
Kodeks postępowania karnego
Przepis in fine, dotyczący pozostawienia środka zaskarżenia bez rozpoznania.
k.p.k. art. 523 § 4
Kodeks postępowania karnego
Określa wyjątki od warunków dopuszczalności kasacji.
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
Wymienia bezwzględne przyczyny odwoławcze, których wystąpienie pozwala na wniesienie kasacji mimo braku kary pozbawienia wolności.
k.k.s. art. 56 § 2
Kodeks karny skarbowy
Przepis, z którego skazany został pierwotnie oskarżony.
k.k.s. art. 61 § 1
Kodeks karny skarbowy
Przepis, z którym czyn był w zb. z art.
k.k.s. art. 62 § 2
Kodeks karny skarbowy
Przepis, z którego skazany został skazany i wymierzono karę.
k.k.s. art. 6 § 2
Kodeks karny skarbowy
Przepis, z którym czyn był w zb. z art.
k.k.s. art. 7 § 1
Kodeks karny skarbowy
Przepis, z którym czyn był w zb. z art.
k.k.s. art. 7 § 2
Kodeks karny skarbowy
Przepis, na podstawie którego wymierzono karę.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja niedopuszczalna z mocy ustawy z uwagi na rodzaj orzeczonej kary (grzywna) i brak przesłanek z art. 439 k.p.k.
Odrzucone argumenty
Argumenty obrońcy o naruszeniu art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. nie mogły być rozpatrzone z uwagi na niedopuszczalność kasacji.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy nieodpowiada warunkom formalnym kasacja na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania
Skład orzekający
Jacek Błaszczyk
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie warunków formalnych dopuszczalności kasacji w sprawach karnych skarbowych, w których orzeczono karę grzywny."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie specyficznej sytuacji niedopuszczalności kasacji z powodu rodzaju kary.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to orzeczenie proceduralne dotyczące warunków formalnych wniesienia kasacji, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy karnej skarbowej.
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN I KK 43/26 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk w sprawie T. J. skazanego z art. 56 § 2 k.k.s. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 marca 2026 r, kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 14 października 2025 r., sygn. akt VI Ka 404/25 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 3 lutego 2025 r., sygn. akt II K 165/22 na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. 1. pozostawia kasację bez rozpoznania; 2. obciąża skazanego kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 3 lutego 2025 r., sygn. akt II K 165/22 Sąd Rejonowy w Zgorzelcu skazał T. J. za czyn z art. 56 § 2 k.k.s. w zb. z art. 61 § 1 k.k.s. w zb. z art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. i za to na podstawie art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. wymierzył mu karę grzywny 80 stawek dziennych w kwotach po 150 złotych każda. Po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 14 października 2025 r., sygn. akt VI Ka 404/25 utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. Kasację od tego orzeczenia wniósł oborńca skazanego zarzucając naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. i wniósł o uniewinnienie skazanego. W pisemnej odpowiedzi na kasację Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Celno – Skarbowego we Wrocławiu wniósł o pozostawienie kasacji bez rozpoznania jako nieodpowiadającej przepisom z art. 523 § 2 i 4 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniesiona w niniejszej sprawie kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy, a ponieważ została przez Sąd odwoławczy błędnie przyjęta, konieczne było pozostawienie jej bez rozpoznania, stosownie do dyspozycji art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k. Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej przez stronę z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji jednego z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.) W sprawie niniejszej T. J. został skazany na karę grzywny, a w przytoczonych w skardze kasacyjnej zarzutach, jak również z części motywacyjnej, nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k. Tak zredagowana kasacja strony w świetle jednoznacznej treści art. 523 § 2 k.p.k. jest niedopuszczalna ex lege . W związku z tym konieczne było orzeczenie przez Sąd Najwyższy w oparciu o przepis art. 531 § 1 k.p.k., ponieważ przyjęta kasacja nie odpowiada warunkom formalnym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2013 r., IV KZ 55/13). Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w części dyspozytywnej. [J.J.] [a.ł]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę