I KK 40/19

SN
Sygn. akt I KK 40/19
POSTANOWIENIE
Dnia 12 lutego 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Przemysław Kalinowski
w sprawie lekarza weterynarii A. W.
obwinionej z art. 2, art. 4 i art. 8 Kodeksu Etyki Lekarza Weterynarii
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 12 lutego 2020 r.,
wniosku obrońcy obwinionej
w przedmiocie zasądzenia zwrotu poniesionych przez obwinioną kosztów obrony
na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. w zw. z art. 62 ust. 1 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (t.j. Dz.U z 2016 r., poz. 1479) oraz art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
zasądzić na rzecz A. W. :
- 2040 (dwa tysiące czterdzieści) zł od Krajowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej
tytułem zwrotu poniesionych kosztów obrony w postępowaniu odwoławczym przed Krajowym Sądem Lekarsko-Weterynaryjnym i w postępowaniu kasacyjnym przed Sądem Najwyższym oraz
- 360 (trzysta sześćdziesiąt) zł od Izby Lekarsko-Weterynaryjnej w […].  tytułem zwrotu tych kosztów poniesionych w postępowaniu przed Sądem Izby Lekarsko-Weterynaryjnej w […]..
UZASADNIENIE
Uzasadnienie
Lekarz weterynarii A.W. była obwiniona o popełnienie deliktu dyscyplinarnego o znamionach określonych w  art. 2, art. 4 i art. 8 Kodeksu Etyki Lekarza Weterynarii. Sąd Izby Lekarsko-Weterynaryjnej w […].,     orzeczeniem z dnia 5 grudnia 2018 r., sygn. akt  II – (…), uznał ją za winną popełnienia zarzuconego czynu, a
Krajowy Sąd Lekarsko-Weterynaryjny w W., orzeczeniem z  dnia 23 maja 2019 r., sygn. (…),        utrzymał  w mocy   zaskarżone orzeczenie Sądu I instancji.
W wyniku rozpoznania kasacji obwiniona została uniewinniona od popełnienia zarzuconego czynu, a wydatkami postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej   A. W.  obciążono odpowiednio:
Krajową Izbę Lekarsko-Weterynaryjną i
Izbę Lekarsko-Weterynaryjną w […]..
Obecnie, obrońca obwinionej wystąpił z wnioskiem o zasądzenie na rzecz
A.W.
kwoty 2400 zł tytułem zwrotu kosztów obrony według norm przepisanych za obie instancje oraz postępowanie kasacyjne.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Zagadnienie zwrotu kosztów obrony poniesionych w postępowaniu w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy weterynarii – w wypadku uniewinnienia obwinionego – nie zostało wprost uregulowane ani w ustawie
o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (t.j. Dz.U z 2016 r., poz. 1479) ani w przepisach
rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 29 lipca 1993 r. w sprawie postępowania dotyczącego odpowiedzialności zawodowej lekarzy weterynarii (Dz. U. z 1993 r.,    Nr 79, poz. 371), choć ten ostatni akt prawny zawiera rozdział 11 poświęcony kosztom postępowania. Stosownie zatem do odesłania ustawowego zamieszczonego w art. 62 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy
w sprawach nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy  ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego. Z treści tych ostatnich wynika, że w sprawach z oskarżenia publicznego jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w wypadku uniewinnienia oskarżonego lub umorzenia postępowania koszty procesu ponosi Skarb Państwa (art. 632 pkt 2 k.p.k.), który wstępnie wydatki wykładał w toku postępowania. Do kosztów procesu należą też uzasadnione wydatki stron w tym z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy (art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k.).
Na gruncie postępowania w
przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy weterynarii uregulowane jest jedynie obciążanie ukaranego obwinionego kosztami postępowania na rzecz okręgowej izby lekarsko-weterynaryjnej, której był członkiem oraz obowiązek wyłożenia tych kosztów przez właściwą okręgową izbę lekarsko-weterynaryjną w związku z postępowaniem pierwszoinstancyjnym i Krajową Izbę Lekarsko-Weterynaryjną - w związku z postępowaniem przed
Krajowym Sądem Lekarsko-Weterynaryjnym, co jest wyraźną analogią z wykładaniem wydatków przez Skarb Państwa w postępowaniu publicznoskargowym.
W tej sytuacji, odpowiednie stosowanie przepisów Kodeksu postępowania karnego w przedmiotowej materii oznacza m.in. traktowanie odpowiednich izb lekarsko-weterynaryjnych jako podmiotów, które wyłożyły koszty postępowania prowadzonego przez rzeczników odpowiedzialności zawodowej i przed sądami lekarsko-weterynaryjnymi – stosownie do § 60 ust. 1 powołanego rozporządzenia. Stąd też jeżeli w wypadku skazania obwinionego w postępowaniu dyscyplinarnym zasądza się koszty postępowania na rzecz tych izb lekarsko-weterynaryjnych, których sądy orzekały w danej instancji, to
a contrario
– w wypadku uniewinnienia – te izby odpowiednio ponoszą koszty postępowania prowadzonego przed korporacyjnymi organami odpowiedzialności zawodowej. Wprawdzie, z § 61 rozporządzenia Ministra Rolnictwa wynika, że zakres tych kosztów jest zbliżony do zakresu wydatków w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania karnego (por. art. 618 § 1 pkt 1 – 3 k.p.k.), ale trzeba uznać, że w drodze odesłania przewidzianego w powołanym przepisie art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy
o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych, znajduje zastosowanie regulacja zawarta w art. 616 § 1 k.p.k. odwołująca się do szerszego pojęcia kosztów procesu.
Te ostatnie, jak już wyżej wspomniano,  obejmują również zwrot wydatków z tytułu ustanowienia jednego obrońcy, które w tej sprawie –  wobec złożenia stosownego wniosku dopiero po rozprawie kasacyjnej –  należało zasądzić w odrębnym postanowieniu także odpowiednio od okręgowej izby lekarsko-weterynaryjnej oraz Krajowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej – w zależności, przed sądem której z tych izb toczyło się postępowanie w danej instancji.  Natomiast, stosownie do dyspozycji art. 637a k.p.k. do kosztów postępowania kasacyjnego stosuje się odpowiednio przepisy o kosztach postępowania odwoławczego, co uzasadniało rozstrzygnięcie o zwrocie wydatków na obronę poniesionych w postępowaniu kasacyjnym.
Powyższe uwagi prowadzą do wniosku, że w wypadku, gdy orzeczenie uniewinniające lekarza weterynarii odpowiadającego w postępowaniu dyscyplinarnym zapada w postępowaniu kasacyjnym podmiotem, od którego należy zasądzić zwrot wydatków poniesionych przez obwinionego z tytułu ustanowienia obrońcy jest Krajowa Izba Lekarsko-Weterynaryjna – gdy chodzi o obronę w postępowaniu przed Sądem Najwyższym i przed
Krajowym Sądem Lekarsko-Weterynaryjnym oraz
Izba Lekarsko-Weterynaryjnej w [..]., której sąd orzekał w I instancji w tej sprawie
.   Stosownie zatem do określonych we wniosku obrońcy obwinionej wysokości poniesionych kosztów obrony, mieszczących się w granicach wynikających z treści przepisów § 11 ust. 2 pkt 2, 4 i 6 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.  w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.),  wobec uniewinnienia
lekarza weterynarii A. W.  od popełnienia zarzuconego jej czynu
należało zasądzić na jej rzecz: kwotę 1200 zł przewidzianą za udział obrońcy w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, kwotę 840 zł wskazaną za udział obrońcy w postępowaniu przed sądem odwoławczym oraz kwotę 360 zł wymienioną za udział obrońcy w postępowaniu przed Sądem I instancji.
Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.