I KK 394/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Regionalnego we Wrocławiu, która dotyczyła utrzymania w mocy przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu orzeczenia o umorzeniu postępowania karnego wobec M.L. o czyn z art. 190 § 1 k.k. (groźby karalne). Kasacja zarzucała rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 457 § 3 k.p.k. i art. 433 § 1 i 2 k.p.k., polegające na zaniechaniu przeprowadzenia prawidłowej kontroli odwoławczej i nienależytym rozpoznaniu zarzutów apelacji prokuratora. Prokurator argumentował, że społeczna szkodliwość czynu z art. 190 § 1 k.k. nie jest znikoma, co zostało błędnie przyjęte przez sądy niższych instancji. Sąd Najwyższy przychylił się do stanowiska kasacji, stwierdzając, że Sąd Apelacyjny odniósł się do zarzutu apelacji prokuratora w sposób lakoniczny i pozbawiony merytorycznych argumentów, co stanowi naruszenie przepisów procesowych. Sąd Najwyższy podkreślił, że sąd odwoławczy ma obowiązek rozważyć zarzuty apelacyjne merytorycznie, a nie tylko formalnie. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego w części dotyczącej umorzenia postępowania o czyn z art. 190 § 1 k.k. i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania, nakazując rzetelną kontrolę instancyjną zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaNaruszenie przez sąd odwoławczy obowiązków kontroli instancyjnej i merytorycznego rozpoznania zarzutów apelacji, zwłaszcza w kontekście oceny społecznej szkodliwości czynu.
Dotyczy specyfiki kontroli apelacyjnej w polskim procesie karnym.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzut apelacji dotyczący oceny społecznej szkodliwości czynu z art. 190 § 1 k.k. i umorzenia postępowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy naruszył przepisy procesowe (art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k.) poprzez nierozpoznanie merytoryczne zarzutu apelacji prokuratora w tej kwestii.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny odniósł się do zarzutu apelacji prokuratora dotyczącego oceny społecznej szkodliwości czynu z art. 190 § 1 k.k. w sposób lakoniczny i pozbawiony merytorycznych argumentów, co stanowi naruszenie wymogów kontroli instancyjnej.
Czy społeczna szkodliwość czynu z art. 190 § 1 k.k. (groźby karalne) jest znikoma w okolicznościach sprawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Kwestia ta wymaga ponownego rozpoznania przez Sąd Apelacyjny, który nie rozpoznał jej merytorycznie w poprzednim postępowaniu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że ocena społecznej szkodliwości czynu z art. 190 § 1 k.k. powinna uwzględniać całokształt okoliczności, w tym wcześniejsze agresywne zachowania oskarżonego i realne poczucie zagrożenia pokrzywdzonej, a także fakt, że sąd odwoławczy sam stwierdził, iż oskarżony zaatakował pokrzywdzoną.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M.L. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| M.L.2 | osoba_fizyczna | pokrzywdzona/oskarżycielka posiłkowa |
| Prokurator Prokuratury Krajowej Andrzej Pogorzelski | organ_państwowy | prokurator |
| Prokurator Prokuratury Rejonowej w Wałbrzychu | organ_państwowy | prokurator |
| Prokurator Regionalny we Wrocławiu | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (9)
Główne
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 457 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 17 § 1 pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 1 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 156 § 1 pkt 2
Kodeks karny
k.k. art. 157 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Apelacyjny nie rozpoznał merytorycznie zarzutu apelacji prokuratora dotyczącego oceny społecznej szkodliwości czynu z art. 190 § 1 k.k. • Uzasadnienie Sądu Apelacyjnego w zakresie zarzutu dotyczącego art. 190 § 1 k.k. jest lakoniczne i pozbawione argumentów.
Odrzucone argumenty
Kasacja obrońcy oskarżonego o oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.
Godne uwagi sformułowania
można twierdzić nie tyle o lakoniczności uzasadnienia w zakresie tego zarzutu, ile o jego braku • O naruszeniu art. 433 § 2 k.p.k. oraz art. 457 § 3 k.p.k. można zatem twierdzić zasadnie nie tylko w sytuacji, gdy Sąd odwoławczy w ogóle nie rozpozna danego zarzutu apelacyjnego, ale także wówczas, gdy uzasadnienie w zakresie określonego zarzutu jest wadliwe. • Ograniczenie się do ogólnikowego stwierdzenia, że zarzut jest niezasadny, stanowi par excellence obrazę powyższych przepisów.
Skład orzekający
Barbara Skoczkowska
przewodniczący-sprawozdawca
Waldemar Płóciennik
członek
Paweł Wiliński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Naruszenie przez sąd odwoławczy obowiązków kontroli instancyjnej i merytorycznego rozpoznania zarzutów apelacji, zwłaszcza w kontekście oceny społecznej szkodliwości czynu."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki kontroli apelacyjnej w polskim procesie karnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe rozpoznanie apelacji przez sądy wyższych instancji i jakie mogą być konsekwencje zaniedbania tego obowiązku. Podkreśla znaczenie merytorycznej analizy zarzutów.
“Sąd Najwyższy: Sąd Apelacyjny zignorował kluczowy zarzut. Sprawa wraca do ponownego rozpoznania.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.