I KK 384/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego A. A. od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu, który zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Śremie, łagodząc karę pozbawienia wolności z 6 do 3 miesięcy. Skazany został uznany za winnego oszustwa (art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 3 k.k.) polegającego na sprzedaży basenu ogrodowego za pośrednictwem serwisu ogłoszeniowego i nieprzesłaniu towaru po otrzymaniu zapłaty. Obrońca w kasacji zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym art. 433 § 2 k.p.k. i art. 5 § 2 k.p.k., twierdząc, że sąd odwoławczy nie rozpoznał wnikliwie zarzutów apelacji dotyczących możliwości działania innej osoby (Z. F.) na koncie bankowym skazanego oraz braku jego wiedzy o transakcjach. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Podkreślił, że zarzut naruszenia art. 433 § 2 k.p.k. nie może sprowadzać się do ponownej oceny materiału dowodowego, a sąd odwoławczy prawidłowo odniósł się do wszystkich zarzutów apelacji, wskazując, dlaczego uznał je za niezasadne. Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd odwoławczy wykazał, iż prezentowana przez obrońcę wersja o działaniu innej osoby była nieprawdziwa, a obrót środkami na koncie właściciela, nawet jeśli wykonywany przez inną osobę, odbywał się za jego zgodą i przy udostępnieniu instrumentów. Wobec braku rażącego naruszenia prawa procesowego, kasacja została oddalona. Zasądzono koszty zastępstwa procesowego z urzędu i zwolniono skazanego od kosztów sądowych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPotwierdzenie prawidłowej wykładni przepisów dotyczących kontroli instancyjnej w postępowaniu kasacyjnym (art. 433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k.) oraz zasad stosowania art. 5 § 2 k.p.k.
Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i argumentacji obrony w sprawie karnej.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzuty apelacji dotyczące oceny materiału dowodowego i możliwości działania innej osoby na koncie skazanego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy prawidłowo odniósł się do wszystkich zarzutów apelacji i dokonał prawidłowej oceny materiału dowodowego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd odwoławczy nie naruszył art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k., ponieważ odniósł się do wszystkich podnoszonych kwestii apelacyjnych i prawidłowo ocenił dowody, odrzucając wersję obrony.
Czy w sprawie istnieją niedające się usunąć wątpliwości co do winy skazanego, uzasadniające zastosowanie art. 5 § 2 k.p.k. i uniewinnienie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w sprawie nie istniały niedające się usunąć wątpliwości, a argumentacja obrońcy zmierzała do ponownej oceny faktów, a nie do wykazania rażącej wadliwości kontroli instancyjnej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zastosowanie art. 5 § 2 k.p.k. jest możliwe tylko wtedy, gdy po wyczerpaniu środków dowodowych dana kwestia nie jest możliwa do ustalenia. W tej sprawie sąd odwoławczy dokonał logicznego rozumowania, które wykluczyło możliwość przyjęcia tej zasady.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. A. | osoba_fizyczna | skazany |
| M. M. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Z. F. | osoba_fizyczna | świadkowie/inne |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | strona postępowania |
Przepisy (22)
Główne
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 286 § 3
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 9
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 53 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 53 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 58
Kodeks karny
k.k. art. 69
Kodeks karny
k.k. art. 70
Kodeks karny
k.k. art. 37a
Kodeks karny
k.p.k. art. 433 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § 3
Kodeks postępowania karnego
Prawo o adwokaturze art. 29 § 1
Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze
Prawo o adwokaturze art. 29 § 2
Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze
Dz. U. z 2019 r., poz. 18 t.j. art. 2 § 1
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu
Dz. U. z 2019 r., poz. 18 t.j. art. 4 § 3
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu
Dz. U. z 2019 r., poz. 18 t.j. art. 17 § 3
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 523 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Rażące naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.) poprzez ogólnikowe odniesienie się do zarzutu apelacji w zakresie oceny materiału dowodowego. • Rażące naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.) poprzez oparcie rozstrzygnięcia na domysłach i istnienie niedających się usunąć wątpliwości. • Twierdzenie, że inna osoba (Z. F.) miała swobodny dostęp do konta skazanego, które nie podlegało regularnej kontroli właściciela i dokonywała fikcyjnych transakcji.
Godne uwagi sformułowania
kasacja okazała się oczywiście bezzasadna • nie może sprowadzać się do próby inicjowania ponownej oceny materiału dowodowego • skarżący w dalszym ciągu forsował wersję, że inna osoba (Z. F.) miała swobodny dostęp do konta skazanego • przeczy logice pogląd, by obrót środkami finansowymi na koncie pozostawał poza wiedzą i kontrolą jego właściciela • zastosowane in casu reguły logicznego rozumowania wykluczały możliwość przyjęcia eksponowanego przez skarżącego art. 5 § 2 k.p.k.
Skład orzekający
Igor Zgoliński
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowej wykładni przepisów dotyczących kontroli instancyjnej w postępowaniu kasacyjnym (art. 433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k.) oraz zasad stosowania art. 5 § 2 k.p.k."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i argumentacji obrony w sprawie karnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowego oddalenia kasacji w sprawie o oszustwo, z typowymi zarzutami procesowymi. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.