I KK 377/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego szer. rez. R. M., który został uznany za winnego czynu z art. 270 § 1 k.k. i otrzymał karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby. Obrońca zaskarżył wyrok sądu wojskowego, zarzucając naruszenie prawa materialnego (art. 66 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k.) poprzez niezastosowanie warunkowego umorzenia postępowania, naruszenie przepisów postępowania (art. 7 w zw. z art. 410 k.p.k.) poprzez dowolną ocenę dowodów, oraz naruszenie prawa do rzetelnego procesu i obrony (art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.) poprzez wadliwe uzasadnienie wyroku. Wniósł o uchylenie wyroków i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania lub warunkowe umorzenie postępowania przez Sąd Najwyższy. Prokurator wniósł o oddalenie kasacji. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 523 § 2 i 4 pkt 1 k.p.k., uznał kasację za niedopuszczalną, ponieważ nie wskazywała na bezwzględne przyczyny odwoławcze z art. 439 § 1 k.p.k., które są jedynymi podstawami do wniesienia kasacji w przypadku orzeczenia kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. W związku z tym kasacja została pozostawiona bez rozpoznania. Skazany został obciążony kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaProceduralne aspekty wnoszenia kasacji w sprawach karnych, zwłaszcza w kontekście orzeczenia kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz konieczności powoływania się na bezwzględne przyczyny odwoławcze.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, w której kasacja nie spełnia wymogów formalnych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy kasacja wniesiona od wyroku sądu wojskowego, w którym orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, może być rozpoznana, jeśli nie zawiera zarzutów wskazujących na bezwzględne przyczyny odwoławcze?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kasacja taka jest niedopuszczalna i podlega pozostawieniu bez rozpoznania.
Uzasadnienie
W przypadku orzeczenia kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, podstawy kasacyjne są zawężone do bezwzględnych przyczyn odwoławczych określonych w art. 439 § 1 k.p.k. Kasacja, która nie zawiera zarzutów wskazujących na te przyczyny, jest niedopuszczalna z mocy ustawy.
Czy Sąd Najwyższy jest zobowiązany do zbadania dopuszczalności kasacji, nawet jeśli została ona formalnie przyjęta do rozpoznania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, Sąd Najwyższy nie jest zwolniony z obowiązku zbadania dopuszczalności kasacji, nawet po jej formalnym przyjęciu.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 531 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania przyjętą kasację, jeżeli nie odpowiada ona przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k., co oznacza konieczność zbadania jej dopuszczalności w świetle obowiązującego prawa.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| szer. rez. R. M. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (17)
Główne
k.p.k. art. 531 § 1
Kodeks postępowania karnego
Pozostawienie kasacji bez rozpoznania, jeżeli nie odpowiada przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k. lub gdy przyjęcie nastąpiło na skutek niezasadnego przywrócenia terminu.
k.p.k. art. 530 § 2
Kodeks postępowania karnego
Wskazuje na przepisy, których niedochowanie skutkuje pozostawieniem kasacji bez rozpoznania, w tym art. 429 § 1 k.p.k.
k.p.k. art. 523 § 2
Kodeks postępowania karnego
Określa podstawy kasacji, w tym zawężenie do bezwzględnych przyczyn odwoławczych w przypadku orzeczenia kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
k.p.k. art. 523 § 4
Kodeks postępowania karnego
Wskazuje na konkretne bezwzględne przyczyny odwoławcze, które mogą stanowić podstawę kasacji.
k.p.k. art. 429 § 1
Kodeks postępowania karnego
Określa przypadki niedopuszczalności środka odwoławczego z mocy ustawy.
k.p.k. art. 439 § 1
Kodeks postępowania karnego
Katalog bezwzględnych przyczyn odwoławczych.
Pomocnicze
k.p.k. art. 646
Kodeks postępowania karnego
Stosowanie przepisów k.p.k. do spraw wojskowych.
k.k. art. 270 § 1
Kodeks karny
Przepis, z którego skazano oskarżonego (fałszerstwo dokumentu).
k.k. art. 66 § 1
Kodeks karny
Warunkowe umorzenie postępowania.
k.k. art. 66 § 2
Kodeks karny
Warunkowe umorzenie postępowania.
k.k. art. 4 § 1
Kodeks karny
Zasada prawa intertemporalnego.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Granice rozpoznania sprawy przez sąd.
k.p.k. art. 424 § 1
Kodeks postępowania karnego
Wymogi uzasadnienia wyroku.
k.p.k. art. 637a
Kodeks postępowania karnego
Rozstrzyganie o kosztach w postępowaniu kasacyjnym.
k.p.k. art. 637 § 1
Kodeks postępowania karnego
Obciążenie kosztami postępowania.
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
Obciążenie kosztami postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja obrońcy nie spełnia wymogów formalnych i merytorycznych dla jej rozpoznania, ponieważ nie zawiera zarzutów wskazujących na bezwzględne przyczyny odwoławcze.
Odrzucone argumenty
Argumenty obrońcy dotyczące naruszenia prawa materialnego i procesowego, w tym błędnego niezastosowania warunkowego umorzenia postępowania, nie mogły być rozpoznane z uwagi na niedopuszczalność kasacji.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest niedopuszczalna • pozostawić kasację bez rozpoznania • podstawy kasacyjne były zawężone do tzw. bezwzględnych przyczyn odwoławczych • nie zawierała zarzutów wskazujących na uchybienia z art. 439 § 1 k.p.k.
Skład orzekający
Małgorzata Wąsek-Wiaderek
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty wnoszenia kasacji w sprawach karnych, zwłaszcza w kontekście orzeczenia kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz konieczności powoływania się na bezwzględne przyczyny odwoławcze."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, w której kasacja nie spełnia wymogów formalnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma znaczenie proceduralne dla prawników karnistów, pokazując rygoryzm formalny przy wnoszeniu kasacji do Sądu Najwyższego. Jednakże, brak rozstrzygnięcia merytorycznego ogranicza jej szersze zainteresowanie.
“Kasacja oddalona z powodu formalności: Sąd Najwyższy przypomina o rygorach procesowych.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I KK 377/25 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie szer. rez. R. M. , skazanego za czyn z art. 270 § 1 k.k., po rozważeniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 października 2025 r., kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego od wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 6 maja 2025 r., SA 11/25, utrzymującego w mocy wyrok Wojskowego Sądu Garnizonowego w Warszawie z dnia 21 listopada 2024 r., Sg 1/22, p o s t a n o w i ł: 1. na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 i 4 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 646 k.p.k. pozostawić kasację bez rozpoznania, 2. obciążyć skazanego szer. rez. R. M. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Na skutek kasacji obrońcy skazanego od wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 6 maja 2025 r., SA 11/25, utrzymującego w mocy wyrok Wojskowego Sądu Garnizonowego w Warszawie z dnia 21 listopada 2024 r., Sg 1/22, przed Sądem Najwyższym zawisła sprawa szer. rez. R. M.. Został on uznany za winnego czynu z art. 270 § 1 k.k., za który wymierzono mu prawomocnie karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres roku próby. Wyrok zawierał także rozstrzygnięcie o uniewinnieniu szer. rez. R. M. od popełnienia drugiego czynu kwalifikowanego z art. 270 § 1 k.k. – to rozstrzygnięcie nie było przedmiotem postępowania apelacyjnego i nie jest objęte kasacją. Wnosząc kasację obrońca zaskarżył w całości wyrok Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie, utrzymujący w mocy wyrok Sądu I instancji, zarzucając: „1. naruszenie prawa materialnego – art. 66 § 1 i 2 Kodeksu karnego w zw. z art. 4 § 1 Kodeksu karnego – poprzez rażące błędne niezastosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania, pomimo spełnienia ustawowych przesłanek w sposób niebudzący wątpliwości, co skutkowało wymierzeniem oskarżonemu kary nieadekwatnej do stopnia winy oraz społecznej szkodliwości czynu; 2. naruszenie przepisów postępowania karnego – art. 7 w zw. z art. 410 Kodeksu postępowania karnego – poprzez dowolną, wybiórczą i powierzchowną ocenę materiału dowodowego, pomijającą kluczowe okoliczności łagodzące, w tym relację emocjonalnego uzależnienia oskarżonego od żony, a także jej manipulacyjny i przestępczy charakter, co miało wpływ na błędne ustalenie stanu faktycznego i prawną kwalifikację czynu; 3. naruszenie prawa do rzetelnego procesu i prawa do obrony – art. 424 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania karnego – poprzez sporządzenie uzasadnienia wyroku, które w sposób niepełny i niejasny odnosi się do podniesionych zarzutów, uniemożliwiając efektywną kontrolę apelacyjną oraz rozpoznanie wszystkich argumentów obrony, w szczególności dotyczących warunkowego umorzenia postępowania; 4. naruszenie prawa materialnego – art. 66 § 1 i 2 Kodeksu karnego w zw. z art. 4 § 1 Kodeksu karnego – poprzez błędną interpretację i zastosowanie przepisów dotyczących warunkowego umorzenia postępowania, pomijając istotne przesłanki ustawowe, które jednoznacznie przemawiały za jego zastosowaniem wobec oskarżonego”. Obrońca wniósł o uchylenie wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie oraz wyroku Wojskowego Sądu Garnizonowego w Warszawie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji z zaleceniem rozważenia zastosowania warunkowego umorzenia postępowania, ewentualnie warunkowe umorzenie postępowania przez Sąd Najwyższy. W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest niedopuszczalna, dlatego też Sąd Najwyższy pozostawił ją bez rozpoznania. Zgodnie z art. 531 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania przyjętą kasację, jeżeli nie odpowiada ona przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k. lub gdy przyjęcie kasacji nastąpiło na skutek niezasadnego przywrócenia terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 429 § 1 k.p.k., do którego odsyła powołany art. 530 § 2 k.p.k., odmowa przyjęcia środka odwoławczego następuje m.in. jeżeli jest on niedopuszczalny z mocy ustawy. Kasacja obrońcy skazanego szer. rez. R. M. została przyjęta do rozpoznania zarządzeniem Zastępcy Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego (k. 692). Z uwagi na treść art. 531 § 1 k.p.k., pomimo formalnego przyjęcia kasacji, Sąd Najwyższy nie jest zwolniony od obowiązku zbadania czy kasacja odpowiada przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k., w tym czy jest dopuszczalna w świetle obowiązującego prawa – art. 429 § 1 k.p.k. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 lipca 2024 r., IV KK 246/24). Z uwagi na fakt, że w niniejszej sprawie wobec szer. rez. R. M. prawomocnie orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, podstawy kasacyjne były zawężone do tzw. bezwzględnych przyczyn odwoławczych z art. 439 § 1 k.p.k. (art. 523 § 2 i § 4 pkt 1 k.p.k.). Kasacja obrońcy skazanego nie zawierała zarzutów wskazujących na uchybienia z art. 439 § 1 k.p.k. Zarzuty kasacji dotyczyły uchybień proceduralnych oraz tych, które w ocenie obrońcy błędnie nie doprowadziły do warunkowego umorzenia postępowania karnego. Nie były one ani formalnie (poprzez literalne wskazanie w ich treści), ani merytorycznie zarzutami wskazującymi na tzw. bezwzględne przyczyny odwoławcze. Dlatego też kasację obrońcy skazanego należało uznać za niedopuszczalną, a w konsekwencji pozostawić bez rozpoznania z uwagi na treść art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 i 4 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. W tej sprawie – będącej sprawą wojskową – ww. przepisy mają zastosowanie z uwagi na treść art. 646 k.p.k. Rozstrzygnięcie o kosztach z punktu 2 uzasadnia art. 637a k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia. [J.J.] [r.g.]