I KK 356/24

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego R.G. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, który z kolei zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Świdnicy. Sąd Okręgowy pierwotnie skazał R.G. m.in. za czyn z art. 164 § 1 k.k. w zw. z art. 220 § 1 k.k. i warunkowo zawiesił wykonanie kary 8 miesięcy pozbawienia wolności, orzekając także grzywnę i zakaz zajmowania stanowisk kierowniczych. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok, uznając skazanego za winnego czynu z art. 163 § 4 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k., zaostrzając kwalifikację prawną i wymierzając karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia, uchylając karę grzywny i orzekając nawiązkę na rzecz pokrzywdzonych. Kasacja obrońcy zarzucała m.in. obrazę przepisów postępowania związaną z powołaniem sędziów Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w nowym trybie, co miało pozbawić skazanego prawa do sprawiedliwego procesu. Podnoszono również zarzuty dotyczące dopuszczenia dowodu z opinii biegłego oraz zaniechania powołania innego biegłego. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Wskazał, że zarzuty dotyczące składu sądu nie stanowią bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., a kwestie związane z powołaniem sędziów powinny być badane w odrębnych procedurach. Zarzuty dotyczące opinii biegłego zostały uznane za chybione, ponieważ były skierowane pod adresem sądu I instancji i nie zostały wykazane jako przeniknięte do wyroku sądu odwoławczego. Sąd Najwyższy podkreślił, że kasacja nie jest środkiem do ponownej kontroli instancyjnej ustaleń faktycznych. W konsekwencji oddalono kasację, zasądzono od skazanego koszty postępowania kasacyjnego na rzecz oskarżycieli posiłkowych oraz obciążono go kosztami sądowymi.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający