I KK 321/24

Przedmiotem sprawy o sygnaturze I KK 321/24 było rozpoznanie kasacji prokuratora złożonej na niekorzyść młodszego chorążego J. G., uniewinnionego od popełnienia przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. Obrońca oskarżonego złożył wnioski o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego Pawła Kołodziejskiego i Stanisława Stankiewicza od udziału w sprawie kasacyjnej. Jako podstawę wniosków wskazał, że objęci nimi sędziowie z powodów systemowych nie stanowią niezawisłego i bezstronnego sądu, wywodząc brak tych przymiotów z kwestii normatywnego kontekstu powołania sędziów przy udziale Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. Alternatywnie wniósł o przeprowadzenie testu bezstronności. Sąd Najwyższy, rozpatrując wnioski, zważył, że przedłożone przez obrońcę okoliczności nie mogą zostać rozpoznane w trybie art. 41 § 1 k.p.k. i muszą zostać uznane za niedopuszczalne z mocy ustawy. Sąd powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 marca 2020 r. (sygn. akt P 22/19), który uznał za niezgodny z Konstytucją przepis dopuszczający rozpoznanie wniosku o wyłączenie sędziego z powodu wadliwości powołania. Podkreślono również, że wątpliwość co do bezstronności sędziego nie może być wywodzona z samych kwestii ustrojowych związanych z jego powołaniem, a zarzuty nie mogą mieć charakteru abstrakcyjnego. Sąd Najwyższy stwierdził, że ustawa o Sądzie Najwyższym stanowi lex specialis w stosunku do art. 41 § 1 k.p.k. w zakresie badania bezstronności sędziego, wyłączając możliwość badania określonych przesłanek w ogólnej procedurze. W konsekwencji, wnioski obrońcy, oparte wyłącznie na okolicznościach dotyczących powołania sędziów, zostały uznane za niedopuszczalne i pozostawione bez rozpoznania.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający