I KK 303/24

SN
I KK 303/24
POSTANOWIENIE
Dnia 24 września 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Matras
po rozpoznaniu w sprawie Z. T.
skazanego z art. 207 § 1 k.k.
na posiedzeniu w dniu 24 września 2024 r.
kasacji obrońcy skazanego
‎
od wyroku Sądu Okręgowego w Koninie
z dnia 5 kwietnia 2024 r., sygn. akt II Ka 37/24,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Kole
z dnia 3 listopada 2023 r., sygn. akt II K 349/22,
na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
1. kasację obrońcy skazanego pozostawić bez rozpoznania;
2. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Kole z dnia 3 listopada 2023 r., sygn. akt II K 349/22, Z. T. został uznany za winnego popełnienia występku z art. 207 § 1 k.k. i na tej podstawie, przy zastosowaniu art. 37 a k.k. i art. 4 § 1 k.k., wymierzono mu karę 200 stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 zł.
Powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone przez obrońcę oskarżonego w całości.
Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2024 r., sygn. akt II Ka 37/24, Sąd Okręgowy w Koninie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
Kasację na korzyść skazanego wywiódł jego obrońca podnosząc zarzut:
„I.
rażącą obrazę przepisów postępowania, tj. art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. poprzez zaniechanie rzetelnego wyjaśnienia w uzasadnieniu wyroku motywów, jakimi kierował się Sąd Odwoławczy utrzymując w mocy zaskarżony apelacją wyrok Sądu I Instancji;
II. naruszeniu przepisów art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 §2 k.p.k. i art. 7 k.p.k. polegające na przeprowadzeniu {nierzetelnej kontroli odwoławczej i zaaprobowaniu dokonanej przez Sąd I instancji oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz niepełne, wybiórcze i ogólnikowe rozważenie zarzutów sformułowanych w apelacji, a dotyczących:
1.
dowolnej oceny dowodów osobowych, a mianowicie z zeznań świadków M.T., E. M. jak również zmiany zeznań świadka W. T.;
2.
przyjęcia, znęcenia się psychicznego, w okresie inkryminowanego zdarzenia, nad M. T. i W. T. a ponadto, w pełni zaaprobowania przez Sąd II instancji oceny materiału dowodowego w zakresie stosowania przemocy psychicznej w stosunku do pokrzywdzonych, w postaci używania wulgarnych słów, stosowania gróźb, chociaż opis czynów wypełnia znamiona innych czynów, co wynikało z błędności wnioskowania,
3.
braku ustosunkowania się w uzasadnieniu wyroku Sądu meriti do zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, że oskarżony znęcał się psychicznie nad pokrzywdzonymi.”
Wskazując na powyższe obrońca wniósł o „
uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i wyroku wydanego przez sąd I instancji oraz przekazanie sprawy sądowi II instancji do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym
”.
W odpowiedzi na kasację obrońcy skazanego, Prokurator Rejonowy w Kole wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasację obrońcy skazanego jako niedopuszczalną z mocy ustawy należało pozostawić bez rozpoznania.
Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, a w sytuacji skazania na inną karę, dla dopuszczalności kasacji
wniesionej przez strony
konieczne jest podniesienie zarzutu opartego na jednej z okoliczności wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.). W tym postępowaniu wobec Z. T. zapadł wyrok skazujący wyłącznie na karę grzywny. Respektując więc wskazane powyżej ograniczenia obrońca mógł wnieść kasację tylko w sytuacji dostrzeżenia zaistnienia uchybienia z art. 439 § 1 k.p.k. Takiego charakteru nie ma jednak żaden z zarzutów podniesionych w kasacji, co powinno skutkować odmową jej przyjęcia. Skoro jednak wadliwie nadano bieg takiej kasacji, to należało orzec o pozostawieniu jej bez rozpoznania wobec jej niedopuszczalności.
Sąd Najwyższy zwolnił skazanego od kosztów postępowania kasacyjnego, skoro przyczyną ich powstania była rażąco błędna decyzja Przewodniczącego II Wydziału Sądu Okręgowego w Koninie (k. 514) o przyjęciu kasacji i nadaniu jej dalszego biegu.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.
[J.J.]
[ał]
‎