I KK 275/26

I KK 275/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
 
  
Dnia 9 września 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Kazimierz Klugiewicz 
  
w sprawie M.B. i K.B., 
skazanych z art. 278 § 1 k.k., 
po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 9 września 2026 r., 
z urzędu, kwestii dopuszczalności kasacji prokuratora na niekorzyść skazanych 
od wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze 
z dnia 8 maja 2026 r., sygn. akt VII Ka 216/26, 
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Zielonej Górze 
z dnia 14 listopada 2025 r., sygn. akt II K 731/25, 
na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. i art. 523 § 3 k.p.k., 
  
p o s t a n o w i ł: 
1. pozostawić kasację bez rozpoznania. 
2. kosztami postępowania przed Sądem Najwyższym obciążyć 
Skarb Państwa. 
  
  
  
UZASADNIENIE 
Zgodnie z art. 523 § 3 k.p.k., kasację na niekorzyść można wnieść jedynie w 
razie uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia postępowania. Wyjątkiem są 
jedynie sytuacje określone w art. 523 § 4 k.p.k. (kasacja wniesiona z powodu 
uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub w wypadku określonym w art. 521 k.p.k.). 
Oznacza to, że od wyroku skazującego prokurator, jako strona postępowania, nie 
może wnieść kasacji na niekorzyść, zawierającej zarzuty inne niż te, dotyczące tzw. 
bezwzględnych przyczyn odwoławczych. W niniejszej sprawie doszło do 

I KK 275/26 
2 
 
prawomocnego skazania M.B. i K.., zaś w kasacji prokuratora, wniesionej na 
niekorzyść tych skazanych, podniesiono jedynie zarzut obrazy prawa materialnego 
– art. 72 § 1 k.k. Kasację tę należało zatem pozostawić bez rozpoznania jako 
niedopuszczalną z mocy ustawy. 
 
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. 
 
[WB] 
[r.g.]