I KK 274/25
Podsumowanie
Sąd Najwyższy uchylił wyrok łączny w części dotyczącej kary ograniczenia wolności, uznając za zasadną kasację Rzecznika Praw Obywatelskich z powodu błędnego połączenia kary za przestępstwo z karą za wykroczenie.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Rzecznika Praw Obywatelskich od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze. Kasacja dotyczyła kary łącznej ograniczenia wolności, która błędnie połączyła karę za przestępstwo z karą za wykroczenie. Sąd Najwyższy uznał zarzut rażącego naruszenia prawa materialnego za zasadny, uchylił zaskarżony punkt wyroku i umorzył postępowanie w tej części, obciążając Skarb Państwa kosztami.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał na posiedzeniu kasację wniesioną przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść skazanego A.M. od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 24 kwietnia 2025 r. (sygn. akt II K 803/24). Zaskarżony wyrok w punkcie III orzekał łączną karę roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności, obejmującą kary z dwóch spraw: VIII K 549/23 (kara 8 miesięcy ograniczenia wolności) i II K 851/23 (kara roku ograniczenia wolności). Rzecznik Praw Obywatelskich zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 85 § 1 k.k., wskazując, że kara 8 miesięcy ograniczenia wolności orzeczona wyrokiem nakazowym w sprawie VIII K 549/23 została zamieniona postanowieniem z dnia 10 października 2023 r. na karę miesiąca ograniczenia wolności jak za wykroczenie, zgodnie z art. 2a § 2 k.w. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną. Potwierdził, że Sąd Rejonowy nie dostrzegł zamiany kary za przestępstwo na karę za wykroczenie, co skutkowało niedopuszczalnym połączeniem kar i rażącą obrazą art. 85 § 1 k.k. Kara ograniczenia wolności za wykroczenie nie jest karą tego samego rodzaju co kara ograniczenia wolności za przestępstwo. W konsekwencji Sąd Najwyższy uchylił punkt III zaskarżonego wyroku i umorzył postępowanie w tym zakresie, obciążając Skarb Państwa kosztami postępowania kasacyjnego.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, kara ograniczenia wolności orzeczona za wykroczenie, po jej zamianie, nie stanowi kary tego samego rodzaju co kara ograniczenia wolności przewidziana w kodeksie karnym, co uniemożliwia jej połączenie w wyroku łącznym.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że kara ograniczenia wolności orzeczona za wykroczenie (art. 20-21 k.w.) po jej zamianie na podstawie art. 2a § 2 k.w. nie jest karą tego samego rodzaju co kara ograniczenia wolności przewidziana w art. 34-35 k.k. W związku z tym jej połączenie w wyroku łącznym stanowi rażącą obrazę art. 85 § 1 k.k.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i umorzenie postępowania w zaskarżonej części
Strona wygrywająca
skazany A.M.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A.M. | osoba_fizyczna | skazany |
| Rzecznik Praw Obywatelskich | organ_państwowy | wnioskodawca |
Przepisy (5)
Główne
k.k. art. 85 § § 1
Kodeks karny
Kara ograniczenia wolności orzeczona za wykroczenie nie jest karą tego samego rodzaju co kara ograniczenia wolności przewidziana w kodeksie karnym, co uniemożliwia jej połączenie w wyroku łącznym.
Pomocnicze
k.w. art. 2a § § 2
Kodeks wykroczeń
Przepis dotyczący zamiany kary ograniczenia wolności orzeczonej za wykroczenie na karę miesiąca ograniczenia wolności jak za wykroczenie.
k.p.k. art. 535 § § 5
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do rozpoznania kasacji na posiedzeniu w trybie uproszczonym.
k.p.k. art. 572
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do umorzenia postępowania.
k.p.k. art. 638
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do orzekania o kosztach postępowania kasacyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błędne połączenie w wyroku łącznym kary ograniczenia wolności za przestępstwo z karą ograniczenia wolności za wykroczenie po jej zamianie. Kara ograniczenia wolności za wykroczenie nie jest karą tego samego rodzaju co kara ograniczenia wolności za przestępstwo.
Godne uwagi sformułowania
kara ograniczenia wolności orzekana za wykroczenie (...) nie stanowi kary tego samego rodzaju, co kara ograniczenia wolności przewidziana w art. 34-35 k.k. doszło do niedopuszczalnego połączenia kar, co stanowi rażącą obrazę art. 85 § 1 k.k.
Skład orzekający
Waldemar Płóciennik
przewodniczący
Jacek Błaszczyk
członek
Kazimierz Klugiewicz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 85 § 1 k.k. w kontekście łączenia kar za przestępstwa i wykroczenia w wyroku łącznym, a także znaczenie zamiany kar."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zamiany kary ograniczenia wolności za wykroczenie na karę jak za wykroczenie i jej połączenia z karą za przestępstwo.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje istotną różnicę między karą za przestępstwo a karą za wykroczenie, która może mieć znaczące konsekwencje procesowe. Jest to ważna lekcja dla prawników karnistów.
“Czy kara za wykroczenie może być połączona z karą za przestępstwo? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN I KK 274/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 listopada 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący) SSN Jacek Błaszczyk SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca) w sprawie A.M. , w przedmiocie wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 19 listopada 2025 r., kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich, na korzyść skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 24 kwietnia 2025 r., sygn. akt II K 803/24, 1. uchyla pkt III zaskarżonego wyroku i w tym zakresie postępowanie umarza; 2. wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa. Jacek Błaszczyk Waldemar Płóciennik Kazimierz Klugiewicz UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem łącznym z dnia 24 kwietnia 2025 r., w sprawie o sygn. II K 803/24, w punkcie III części dyspozytywnej orzekł łączną karę roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności, obejmującą kary tego rodzaju, wymierzone w sprawach o sygn. VIII K 549/23 Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu (kara 8 miesięcy ograniczenia wolności) oraz o sygn. II K 851/23 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze (kara roku ograniczenia wolności). Wyrok nie był zaskarżony apelacją i uprawomocnił się w dniu 3 maja 2025 r. Pismem z dnia 1 sierpnia 2025 r., kasację na korzyść skazanego wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich, zaskarżając ww. orzeczenie w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt. III sentencji wyroku. Podniósł zarzut rażącego naruszenia prawa materialnego, mającego istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 85 § 1 k.k., z uwagi na połączenie w pkt. III zaskarżonego wyroku kary 8 miesięcy ograniczenia wolności orzeczonej wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego Poznań - Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z 22 czerwca 2022 r., sygn. akt VIII K 549/23 oraz kary roku ograniczenia wolności orzeczonej wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z 28 czerwca 2023 r., sygn. akt II K 851/23, i orzeczenie w tym zakresie kary łącznej roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności w sytuacji, gdy wymieniona kara 8 miesięcy ograniczenia wolności orzeczona wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego Poznań - Grunwald i Jeżyce w Poznaniu została zamieniona postanowieniem z dnia 10 października 2023 r. na karę miesiąca ograniczenia wolności jak za wykroczenie, zgodnie z art. 2a § 2 k.w. Wniósł o uchylenie wyroku łącznego w zaskarżonej części i umorzenie postępowania w tym zakresie. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna, co uprawniało do jej rozpoznania na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Trafnie bowiem wskazuje Rzecznik Paw Obywatelskich, że Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze, wydając zaskarżony wyrok, nie dostrzegł, iż w dniu 10 października 2023 r. w sprawie o sygn. akt VIII K 549/23 Sądu Rejonowego Poznań - Grunwald i Jeżyce w Poznaniu wydano postanowienie o zamianie kary 8 miesięcy ograniczenia wolności na karę miesiąca ograniczenia wolności jak za wykroczenie – co było wynikiem zastosowanej prawidłowo kontrawencjonalizacji zgodnie z art. 2a § 2 k.w. (akta sprawy VIII K 549/23, k. 56). Oczywiste jest przy tym, że kara ograniczenia wolności orzekana za wykroczenie (art. 20 - 21 k.w.), pomimo zbieżności nazwy, nie stanowi kary tego samego rodzaju, co kara ograniczenia wolności przewidziana w art. 34-35 k.k. W konsekwencji doszło do niedopuszczalnego połączenia kar, co stanowi rażącą obrazę art. 85 § 1 k.k. Dodatkowo trafnie zauważono, że jednostkowe kary podlegające odrębnemu wykonaniu to kara roku ograniczenia wolności i kara miesiąca ograniczenia wolności, zaś wymiar orzeczonej kary łącznej to rok i 6 miesięcy ograniczenia wolności, co niewątpliwie stanowi rozstrzygniecie niekorzystne dla skazanego, uzasadniając kierunek wniesionej kasacji. Konieczne stało się zatem uchylenie pkt. III zaskarżonego wyroku i – wobec braku podstaw do połączenia ww. kar ograniczenia wolności – umorzenie postępowania w tym zakresie na podstawie art. 572 k.p.k. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku, o wydatkach postępowania kasacyjnego orzekając na podstawie art. 638 k.p.k. Jacek Błaszczyk Waldemar Płóciennik Kazimierz Klugiewicz [WB] [a.ł]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę