I KK 263/25

Sprawa dotyczyła wniosku obrońcy skazanych o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego, Antoniego Bojańczyka, od rozpoznania kasacji. Następnie obrońca złożył kolejny wniosek, tym razem o wyłączenie sędziego Anny Dziergawki od rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego Bojańczyka. Jako podstawę wyłączenia sędzi Dziergawki wskazano wątpliwości co do jej bezstronności, wynikające z trybu powołania na urząd sędziego na podstawie ustawy z 2017 r. Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek o wyłączenie sędzi Dziergawki, postanowił pozostawić go bez rozpoznania jako niedopuszczalny. Sąd uzasadnił, że wątpliwości co do bezstronności sędziego nie mogą być wywodzone z samych kwestii ustrojowych związanych z jego powołaniem, niezależnie od procedury nominacyjnej. Podkreślono, że zarzuty nie mogą mieć charakteru abstrakcyjnego. Sąd odwołał się do orzecznictwa Sądu Najwyższego oraz wyroku Trybunału Konstytucyjnego, wskazując, że ustawa o Sądzie Najwyższym stanowi lex specialis w zakresie badania bezstronności sędziego w kontekście okoliczności powołania, wyłączając możliwość badania tych przesłanek w ogólnej procedurze. Wobec tego, niedopuszczalne jest stosowanie art. 41 § 1 k.p.k., gdy wniosek dotyczy okoliczności przewidzianych w art. 29 § 5 ustawy o SN, co miało miejsce w tej sprawie. Sąd stwierdził, że orzekanie przez sędziego powołanego w opisanym trybie nie jest równoznaczne ze złamaniem zasady nemo iudex in causa sua, a wątpliwości co do bezstronności muszą wynikać z konkretnych sytuacji i faktów związanych z osobą i zachowaniem sędziego, czego w tym przypadku nie wykazano.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający