I KK 260/25

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez Prokuratora Rejonowego w Słupcy od wyroku Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 25 kwietnia 2025 r. (sygn. akt II Ka 41/25). Sąd Okręgowy, zmieniając wyrok Sądu Rejonowego w Słupcy z dnia 10 grudnia 2024 r. (sygn. akt II K 295/24), skazał oskarżonego J.P. na podstawie art. 178a § 1 k.k. za przestępstwo prowadzenia pojazdu mechanicznego pod wpływem alkoholu. Orzeczono karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 10 złotych, a także środki karne. Sąd Okręgowy odstąpił od orzeczenia przepadku pojazdu mechanicznego. Prokurator w swojej kasacji zarzucił rażące naruszenie prawa karnego materialnego, w tym art. 178a § 1 k.k. i art. 37a § 1 k.k. poprzez orzeczenie kary grzywny niższej niż minimalna przewidziana w art. 37a § 1 k.k. (który wymaga co najmniej 150 stawek dziennych), a także błędną wykładnię art. 178a § 5 k.k. skutkującą odstąpieniem od obligatoryjnego przepadku pojazdu. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 523 § 3 k.p.k. i art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k., stwierdził, że kasacja wniesiona na niekorzyść oskarżonego jest niedopuszczalna, ponieważ oskarżony został skazany, a zarzuty nie dotyczą uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. W związku z tym, Sąd Najwyższy postanowił pozostawić kasację bez rozpoznania i obciążyć koszty postępowania kasacyjnego Skarb Państwa.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający