I KK 236/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść skazanego P.Z. od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu z dnia 21 lutego 2024 r. Kasacja dotyczyła części wyroku orzekającej karę łączną. Prokurator Generalny zarzucił sądowi pierwszej instancji rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, a w szczególności art. 86 § 1 k.k. (w brzmieniu obowiązującym do 23 czerwca 2020 r.), poprzez uwzględnienie wniosku oskarżonego o skazanie bez rozprawy i orzeczenie kary łącznej w wymiarze roku pozbawienia wolności. Kara ta została połączona z kar jednostkowych wynoszących 8 miesięcy i 2 miesiące pozbawienia wolności, co przekroczyło górną granicę ustawową kary łącznej, która powinna wynosić maksymalnie 10 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną, stwierdzając, że orzeczenie kary łącznej w wymiarze roku stanowiło rażące naruszenie art. 86 § 1 k.k. i miało istotny wpływ na treść orzeczenia. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej kary łącznej i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, z uwzględnieniem właściwych granic wymiaru kary łącznej oraz kwestii intertemporalnych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: Wysokainterpretacja art. 86 § 1 k.k. dotyczącego wymiaru kary łącznej, kontrola wniosków o skazanie bez rozprawy pod kątem zgodności z prawem materialnym.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i zastosowania przepisów k.k. oraz k.p.k. w brzmieniu obowiązującym w danym czasie.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze roku, łącząc kary 8 miesięcy i 2 miesięcy pozbawienia wolności, przekraczając tym samym górną granicę ustawową kary łącznej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji rażąco naruszył przepis art. 86 § 1 k.k. poprzez orzeczenie kary łącznej w wymiarze roku pozbawienia wolności, podczas gdy górna granica kary łącznej nie mogła przekroczyć 10 miesięcy pozbawienia wolności.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że zgodnie z art. 86 § 1 k.k., górna granica kary łącznej jest sumą kar podlegających połączeniu. W tym przypadku, połączenie kar 8 miesięcy i 2 miesięcy pozbawienia wolności powinno skutkować karą łączną nieprzekraczającą 10 miesięcy. Orzeczenie kary roku pozbawienia wolności stanowiło rażące naruszenie prawa materialnego.
Czy wniosek o skazanie bez przeprowadzenia postępowania dowodowego (art. 387 k.p.k.) może być uwzględniony, jeśli proponowane kary lub środki reakcji karnej są niezgodne z przepisami prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd ma obowiązek sprawdzenia zgodności wniosku z przepisami prawa. W przypadku stwierdzenia niezgodności, sąd powinien uzależnić decyzję od konwalidacji wniosku lub rozpoznać sprawę na zasadach ogólnych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że sąd orzekający w trybie art. 387 k.p.k. musi weryfikować zgodność wniosku oskarżonego z prawem. Niewłaściwe orzeczenie kary łącznej, naruszające przepisy prawa materialnego, oznacza, że wniosek nie powinien zostać uwzględniony w tej formie.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P.Z. | osoba_fizyczna | skazany |
| J.U. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| Prokurator Generalny | organ_państwowy | wnioskodawca kasacji |
Przepisy (16)
Główne
k.k. art. 190a § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 202 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 85 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 86 § § 1
Kodeks karny
Górna granica kary łącznej jest sumą kar podlegających połączeniu, nie może jej przekroczyć.
k.p.k. art. 387 § § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
Sąd ma obowiązek sprawdzenia zgodności wniosku o skazanie bez rozprawy z przepisami prawa.
Pomocnicze
k.k. art. 190
Kodeks karny
k.k. art. 191a § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 12 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 4 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 69 § § 1 i § 2
Kodeks karny
k.k. art. 70 § § 1 pkt 1
Kodeks karny
k.k. art. 46 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 72 § § 1 pkt 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 535 § § 5
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kara łączna orzeczona przez sąd pierwszej instancji przekroczyła górną granicę ustawową określoną w art. 86 § 1 k.k. • Sąd pierwszej instancji miał obowiązek zweryfikować zgodność wniosku o skazanie bez rozprawy z przepisami prawa materialnego.
Godne uwagi sformułowania
rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego • górna granica kary łącznej co do zasady jest sumą kar podlegających łączeniu • oczywiste i rażące naruszenie art. 86 § 1 k.k.
Skład orzekający
Waldemar Płóciennik
przewodniczący
Jacek Błaszczyk
członek
Kazimierz Klugiewicz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "interpretacja art. 86 § 1 k.k. dotyczącego wymiaru kary łącznej, kontrola wniosków o skazanie bez rozprawy pod kątem zgodności z prawem materialnym."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i zastosowania przepisów k.k. oraz k.p.k. w brzmieniu obowiązującym w danym czasie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy istotnego błędu proceduralnego sądu pierwszej instancji przy orzekaniu kary łącznej, co jest ważnym zagadnieniem dla praktyków prawa karnego.
“Sąd Najwyższy koryguje błąd w karze łącznej: rok pozbawienia wolności zamiast dopuszczalnych 10 miesięcy.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.