I KK 183/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na niekorzyść D. P., który został skazany wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Opolu za popełnienie czynów z art. 190 § 1 k.k. i art. 244 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa karnego materialnego, wskazując na niezasadne zastosowanie art. 37a § 1 k.k. w sytuacji, gdy przepis art. 57b k.k. nakazywał wymierzenie kary pozbawienia wolności, a nie kary ograniczenia wolności. Ponadto, wskazano na zaniechanie obligatoryjnego orzeczenia środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej (art. 43a § 2 k.k.). Sąd Najwyższy uznał te zarzuty za zasadne, stwierdzając, że stosowanie art. 57b k.k. wyklucza zastosowanie art. 37a § 1 k.k. i obliguje sąd do wymierzenia kary pozbawienia wolności. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok nakazowy i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Opolu do ponownego rozpoznania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących czynu ciągłego (art. 57b k.k.), stosowania kar łagodniejszych rodzajowo (art. 37a § 1 k.k.) oraz obligatoryjności środków karnych (art. 43a § 2 k.k.) w kontekście wyroków nakazowych.
Dotyczy specyficznej sytuacji skazania za czyn ciągły i zastosowania konkretnych przepisów prawa karnego materialnego.
Zagadnienia prawne (3)
Czy w przypadku czynu ciągłego, gdy przepis (art. 57b k.k.) nakazuje wymierzenie kary powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, dopuszczalne jest zastosowanie art. 37a § 1 k.k. i orzeczenie kary łagodniejszej rodzajowo (ograniczenia wolności zamiast pozbawienia wolności)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, stosowanie art. 57b k.k. wyklucza zastosowanie art. 37a § 1 k.k. i obliguje sąd do wymierzenia kary pozbawienia wolności.
Uzasadnienie
Przepis art. 57b k.k. statuuje karę orzekaną za przestępstwo będące czynem ciągłym, która musi być wymierzona powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Oznacza to, że sąd nie może wymierzyć kary rodzajowo łagodniejszej, co wyklucza zastosowanie dobrodziejstwa z art. 37a § 1 k.k.
Czy w przypadku skazania za czyn ciągły z art. 244 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., obligatoryjne jest orzeczenie środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej na podstawie art. 43a § 2 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, orzeczenie tego środka karnego jest obligatoryjne.
Uzasadnienie
Kasacja podniosła zarzut zaniechania orzeczenia obligatoryjnego środka karnego z art. 43a § 2 k.k., co zostało uwzględnione przez Sąd Najwyższy.
Czy wydanie wyroku nakazowego jest dopuszczalne, gdy z mocy prawa wykluczone jest orzeczenie kary zamiennej zamiast pozbawienia wolności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wydanie wyroku nakazowego jest niedopuszczalne w takiej sytuacji.
Uzasadnienie
Zastosowanie art. 57b k.k. i obligatoryjne orzeczenie kary pozbawienia wolności wyklucza możliwość wydania wyroku nakazowego, który nie może być podstawą do orzeczenia kary zamiennej.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. P. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 244
Kodeks karny
k.k. art. 12 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 57b
Kodeks karny
k.p.k. art. 500 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 43a § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 37a § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 535 § 5
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwe zastosowanie art. 37a § 1 k.k. w sytuacji, gdy art. 57b k.k. nakazywał wymierzenie kary pozbawienia wolności. • Zaniechanie obligatoryjnego orzeczenia środka karnego z art. 43a § 2 k.k. • Niedopuszczalność wydania wyroku nakazowego w sytuacji wykluczenia kary zamiennej.
Godne uwagi sformułowania
rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa karnego materialnego • procedowanie na podstawie przepisu statuującego karę orzekaną za przestępstwo będące czynem ciągłym (art. 57b k.k.) wyklucza zastosowanie dobrodziejstwa z art. 37a § 1 k.k. • nie pozostawało nic innego jak uchylić zaskarżony wyrok nakazowy w całości i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania
Skład orzekający
Piotr Mirek
przewodniczący
Michał Laskowski
sprawozdawca
Paweł Wiliński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących czynu ciągłego (art. 57b k.k.), stosowania kar łagodniejszych rodzajowo (art. 37a § 1 k.k.) oraz obligatoryjności środków karnych (art. 43a § 2 k.k.) w kontekście wyroków nakazowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji skazania za czyn ciągły i zastosowania konkretnych przepisów prawa karnego materialnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy istotnych kwestii interpretacyjnych w prawie karnym, które mają bezpośrednie przełożenie na wymiar kary i stosowanie środków karnych, co jest kluczowe dla praktyków.
“Sąd Najwyższy: Błąd w wyroku nakazowym – kara łagodniejsza niż powinna być, a środek karny pominięty!”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.