IV KK 707/21

SN
Sygn. akt IV KK 707/21
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 kwietnia 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Jacek Błaszczyk
‎
SSN Włodzimierz Wróbel
Protokolant Olga Tyburc - Żelazek
w sprawie
R. K.,
‎
skazanego za czyn z art. 178a § 1 k.k.i in.
,
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
‎
w dniu 20 kwietnia 2022 r. kasacji Prokuratora Generalnego na korzyść
‎
od wyroku Sądu Rejonowego w C.
‎
z dnia 17 stycznia 2019 r., sygn. akt XI K (…),
1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuję sprawę Sądowi Rejonowemu w C. do ponownego rozpoznania;
2. wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w C.  wyrokiem z dnia 17 stycznia 2019 r. w sprawie  o sygn. akt XI K (…), uznał R. K. za winnego tego, że w dniu 28 września 2018 r. w miejscowości W.  woj. (...) na ul. S.  prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny w postaci motoroweru marki K.
(…)
o nr rej. (…) będąc w stanie nietrzeźwości, gdzie I badanie Alcosensorem wykazało 0,86 mg/1, II badanie Alcotestem wykazało 0,81 mg/1, III badanie Alcotestem wykazało 0,87 mg/1, IV badanie Alcotestem wykazało 0,89 mg/1 zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w C., sygn. akt XIII K (…), z dnia 30 października 2007 r. oraz będąc wcześniej prawomocnie skazanym za spowodowanie wypadku drogowego będąc w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w C., sygn. akt III K (…), z dnia 8 stycznia 2008 r. tj.  czynu z art. 178a § 1 k.k. i art. 178 § a § 4 i za to na mocy art. 178a § 4 k.k. skazał go na karę 7 miesięcy pozbawienia wolnoś
ci.
Na mocy art. 42 § 3 k.k. i art. 43 § 2 i 2a k.k. orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazd
ó
w mechanicznych dożywotnio. Na mocy art. 43a § 2 k.k. orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu P. świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 zł.
Wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 25 stycznia 2019 r.
Sąd Okręgowy w C.  postanowieniem z dnia 4 lipca 2019 r., sygn. akt III Kow (...), na podstawie art. 431a §
1 i
§ 2 k.k.w. udzielił skazanemu R. K.  zezwolenia na odbycie kary 7 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyżej wymienionym wyrokiem poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (k. 79-80 akt o sygn. XI K (…)).
Wyrok Sądu Rejonowego w C. został zaskarżony na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. kasacją przez Prokuratora Generalnego, kt
ó
ry zaskarżył go w całości na korzyść
oskarżonego R. K. i zarzucił mu rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepis
ó
w prawa materialnego, tj. art. 178a § 4 k.k. i art. 76 § 1 k.k. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 r.), poprzez błędne przyjęcie, że oskarżony R. K. w dniu 28 września 2018 r., kierując po drodze publicznej motorowerem marki K.
(…)
o nr rej. (…) w stanie nietrzeźwości, dopuścił się tego czynu będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w C.  z dnia 30 października 2007 r. o sygn. akt XIII K (…) oraz za spowodowanie wypadku drogowego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w C. z dnia 8 stycznia 2008 r. o sygn. akt III K (…), podczas gdy skazania te uległy zatarciu z mocy prawa i w dniu popełnienia przypisanego czynu oskarżony nie był osobą prawomocnie skazaną za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, ani za przestępstwo z art. 177 § 1 k.k. popełnione w stanie nietrzeźwości, jak r
ó
wnież zarzucanego czynu nie dopuścił się w dacie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazd
ó
w mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, a tym samym prawidłowa subsumpcja winna skutkować przypisaniem mu sprawstwa występku jedynie z art. 178a § 1 k.k. W związku z tym zarzutem skarżący wni
ó
sł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w C.  do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest oczywi
ście zasadna i jako taka zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 178a
§ 4 k.k., okolicznością umożliwiającą wymierzenie surowszej sankcji karnej jest wcześniejsze prawomocne skazanie sprawcy za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, tj. w warunkach art. 178a § 1 k.k. lub za przestępstwo z art. 173 k.k., art. 174 k.k., art. 177 k.k. lub art. 355 § 2 k.k. popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego. Ponadto do takich okoliczności należy dopuszczenie się przestępstwa opisanego w art. 178a § 4 k.k. w czasie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazd
ó
w mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo.
W świetle pogląd
ó
w zar
ó
wno doktryny, jak i orzecznictwa sąd
ó
w powszechnych oraz Sądu Najwyższego przesłanką surowszej kwalifikacji czynu z art. 178a § 4 k.k. jest stwierdzenie, że prawomocne skazanie sprawcy za opisane przestępstwo nie uległo zatarciu w dacie wyrokowania
(por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 1 kwietnia 2016 r., III KK 427/15, LEX nr 2015138; z dnia 29 czerwca 2017 r., IV KK 221/17, LEX nr 2312033).
Przeszkodą do przyjęcia wobec sprawcy, kt
ó
remu zarzucono prowadzenie w stanie nietrzeźwości pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym surowszej odpowiedzialności karnej z art. 178a § 4 k.k. jest zatem fakt zatarcia z mocy prawa wcześniejszego prawomocnego skazania za przestępstwo określone w art. 178a § 1 k.k. lub wymienione w art. 178a § 4 k.k., zaistniały w dacie wyrokowania co do popełnienia czynu określonego w art. 178a § 1 k.k., r
ó
wnież wtedy, gdy do popełnienia tego czynu doszło przed upływem okresu niezbędnego do zatarcia wcześniejszego skazania
(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2018 r. III KK 36/18, Prok. i  Pr.-wkł. 2018/7-8/4, KZS 2018/9/9).
Jak wynika z lektury akt niniejszej sprawy, w opisie zarzuconego i przypisanego oskarżonemu R. K.  czynu z art. 178a § 1 k.k. i art. 178a § 4 k.k., wskazano wyrok Sądu Rejonowego w C. z dnia 30 października 2007 r., o sygn. akt XIII K (…), na mocy kt
ó
rego R. K.  został skazany za czyn kwalifikowany z art. 178a § 1 k.k. na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres pr
ó
by 3 lat, orzeczono wobec niego karę grzywny w wysokości 60 stawek dziennych po 15 złotych oraz zakaz prowadzenia wszelkich pojazd
ó
w mechanicznych na okres 3 lat, nadto orzeczono o podaniu wyroku do publicznej wiadomości poprzez zamieszczenie informacji o wyroku na stronie internetowej KWP w K. przez okres 3 miesięcy (k. 38 akt o sygn. XIII K (…)). Odpis powyższego wyroku był w dyspozycji Sądu Rejonowego w C.  procedującego w niniejszej sprawie (k. 13-14 akt o sygn. akt XI K (…)).
Wyrok Sądu Rejonowego w C., o sygn. akt XIII K (…), uprawomocnił się w dniu 7 listopada 2007 r. (k. 39 akt o sygn. XIII K (…)). W okresie biegu pr
ó
by w dniu 7 listopada 2010 r. został wykonany wobec skazanego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazd
ó
w mechanicznych (k. 50 akt o sygn. XIII K (…)), w dniu 13 września 2011 r. wykonano karę grzywny (k. 61 akt windykacyjnych o sygn. XIII K (…) oraz karta dłużnika). Sąd Rejonowy w C. postanowieniem z dnia 20 września 2011 r., sygn. akt XIII K (…), Ko (…), na podstawie art. 15 § 1 k.k.w. umorzył
post
ępowanie wykonawcze w przedmiocie zastępczej kary pozbawienia wolności w stosunku do R. K. skazanego wyrokiem Sądu Rejonowego w C.  z dnia 30 października 2007 r. z uwagi na uregulowanie przez skazanego należnoś
ci s
ądowych wynikających z powyższego wyroku (k. 66 akt windykacyjnych o sygn. XIII K (…)).
Kara 5 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego w C.  o sygn. akt XIII K (…) nie została zarządzona do wykonania, a okres 3 lat pr
ó
by oraz dalszych 6 miesięcy upłynął w dniu 7 maja 2011 r. natomiast grzywnę wykonano z datą 13 września 2011 r. (k. 108 akt o sygn. XI K (…)).
Także w kolejnej sprawie powołanej w opisie czynu przypisanego oskarżonemu, zakończonej wyrokiem Sądu Rejonowego w C.  z dnia 8 stycznia 2008 r., o sygn. akt III K (...), R. K.  został skazany za czyn kwalifikowany z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres pr
ó
by 5 lat, nadto orzeczono wobec niego karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 10 zł oraz zakaz prowadzenia wszelkich pojazd
ó
w mechanicznych i rowerowych na okres 6 lat, zobowiązano oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu oraz orzeczono wobec niego nawiązkę w kwocie 200 złotych na rzecz Stowarzyszenia Pomocy Poszkodowanym w Wypadkach Kolizjach Drogowych i Na Skutek Błęd
ó
w Lekarskich „
W.
” w K. (k. 158 akt o sygn. III K (…)).
Sąd Rejonowy w C.  procedujący w niniejszej sprawie dysponował odpisem powyższego wyroku (k. 11 akt o sygn. XI K (…)).
Wyrok Sądu Rejonowego w C., o sygn. akt III K (…), uprawomocnił się w dniu 16 stycznia 2008 r. (k. 159 akt o sygn. III K (…)). W okresie biegu pr
ó
by w dniu 28 marca 2011 r. została wykonana kara grzywny (k. 81-82 akt windykacyjnych w sprawie III K (…)), natomiast w dniu 8 czerwca 2012 r. została uiszczona nawiązka (k. 192 akt o sygn. III K (..)).
Sąd Rejonowy w C.  postanowieniem z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. akt III K (…), Ko (…), na podstawie art. 75 § 2 k.k.
a contrario
nie zarządził wobec R. K.  wykonania kary 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w C. z dnia 8 stycznia 2008 r., w sprawie III K (…), argumentując, iż zachowanie skazanego w okresie pr
ó
by nie naruszyło porządku prawnego. Skazany w dniu 8 czerwca 2012 r. uiścił orzeczoną w wyroku nawiązkę
, ui
ścił także karę grzywny i koszty postępowania (k. 193-194 akt o sygn. III K (…)).
Kara 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego w C.  o sygn. akt III K (…) nie została zarządzona do wykonania - okres 5 lat pr
ó
by oraz dalszych 6 miesięcy upłynął w dniu 16 lipca 2013 r. (k. 109 akt o sygn. XI K (…)). Natomiast środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazd
ó
w mechanicznych i rowerowych został wykonany z dniem 16 stycznia 2014 r. (k. 175 akt o sygn. III K (…)).
Wskazać
nale
ż
y, i
ż konfiguracja temporalna w niniejszej sprawie uzasadnia zastosowanie przepis
ó
w normujących instytucję zatarcia skazania obwiązujących przed dniem 1 lipca 2015 r. Do daty wejścia w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niekt
ó
rych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 396), przepis art. 76 § 1 k.k. stanowił
lex specialis
w stosunku do art. 108 k.k.
W dacie popełnienia przez skazanego obu czyn
ó
w zabronionych przypisanych mu wyrokami Sądu Rejonowego w C.  o sygn. akt XIII K (…) oraz III K (…), treść art. 76 k.k. brzmiała następują
co:
„
1. Skazanie ulega zatarciu z mocy prawa z upływem 6 miesięcy od zakończenia okresu pr
ó
by. § 2. Jeżeli wobec skazanego orzeczono grzywnę lub środek karny, zatarcie skazania nie może nastąpić przed ich wykonaniem, darowaniem albo przedawnieniem ich wykonania; nie dotyczy to środka karnego wymienionego w art. 39 pkt 5”.
Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niekt
ó
rych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 396) wprowadziła z dniem 1 lipca 2015 r. następującą treść przepisu art. 76 k.k.: „
1. Skazanie ulega zatarciu z mocy prawa z upływem 6 miesięcy od zakończenia okresy pr
ó
by. W wypadku, o kt
ó
rym mowa w art. 75a, zatarcie skazania następuje z upływem okres
ó
w przewidzianych w art. 107 § 4 i 4a. Przepis art. 108 stosuje się. § 2. Jeżeli wobec skazanego orzeczono grzywnę, środek karny, przepadek lub środek kompensacyjny, zatarcie skazania nie może nastąpić przed ich wykonaniem, darowaniem, albo przedawnieniem ich wykonania”.
Natomiast ustawa z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niekt
ó
rych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r. poz. 437) z dniem 15 kwietnia 2015 r. nadała następujące brzmienie przepisowi art. 76 k.k.:
1. Skazanie ulega zatarciu z mocy prawa z upływem 6 miesięcy od zakończenia okresu pr
ó
by. § 1a. W wypadku, o kt
ó
rym mowa w art. 75a, zatarcie skazania następuje z upływem okres
ó
w przewidzianych
w
art. 107 §
4 i 4a.
§ 1b. W wypadkach, o kt
ó
rych mowa
w
§ 1 i 1a, przepis art. 108 stosuje się. § 2. Jeżeli wobec skazanego orzeczono grzywnę, środek karny, przepadek, środek kompensacyjny, zatarcie skazania nie może nastąpić przed ich wykonaniem, darowaniem albo przedawnieniem ich wykonania. Zatarcie skazania nie może nastąpić r
ó
wnież przed wykonaniem środka zabezpieczającego
Przepis art. 108 k.k. (dodany do art. 76 k.k. na mocy ustawy nowelizującej) ustanawia zasadę jednoczesności zatarcia wszystkich skazań, kt
ó
ra wchodzi w grę w przypadku, gdy sprawcę skazano za dwa przestępstwa niepozostające w zbiegu lub ich większą liczbę (chodzi o rzeczywisty, a nie pomijalny zbieg przestępstw), jak r
ó
wnież w sytuacji, gdy sprawca w czasie biegu okresu koniecznego do zatarcia skazania, ponownie popełnia przestępstwo. W takiej sytuacji dopuszczalne jest tylko jednoczesne zatarcie wszystkich skazań.
Rozstrzygając, czy przepis art. 108 k.k. znajdzie zastosowanie w niniejszej sprawie, należy mieć na uwadze treść przepis
ó
w intertemporalnych, a w szczeg
ó
lności art. 21 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niekt
ó
rych innych ustaw. Zgodnie z przepisem art. 21 cyt. ustawy z dnia 20 lutego 2015 r., do skazań prawomocnymi wyrokami wydanymi przed dniem wejścia w życie przepis
ó
w tejże ustawy, w sytuacji, gdy okres zatarcia skazania upłynął przed dniem wejścia w życie znowelizowanych przepis
ó
w, stosuje się przepisy Kodeksu karnego w brzmieniu sprzed dnia wejścia w życie nowelizacji, a więc w wersji obowiązującej do dnia 30 czerwca 2015 r.
W doktrynie przyjmuje się, iż art. 21 cytowanej ustawy zawiera regułę kolizyjną dotyczącą sposobu ustalania zatarcia skazania wyrokiem wydanym przed dniem 1 lipca 2015 r. Przyjęto w tym zakresie klasyczny model stosowania ustawy nowej, chyba, że na gruncie poprzednio obowiązujących przepis
ó
w doszłoby już do skutku w postaci zatarcia skazania przed dniem 1 lipca 2015 r.
(por. W
łodzimierz Wr
ó
bel [red], Regu
ły dotyczące okres
ó
w zatarcia skazania i przedawnienia karalnoś
ci [art. 21 u.n.]. Nowelizacja prawa karnego 2015, LEX; Jaros
ław Majewski, Komentarz do art. 21 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niekt
ó
rych innych ustaw, LEX).
Jak wskazał Sąd Najwyższy, jeśli nie doszło do zarządzenia wykonania kary, a sprawca czy to w okresie pr
ó
by, czy też w czasie kolejnych 6 miesięcy popełnił ponownie przestępstwo, to fakt ten nie stał na przeszkodzie zatarciu skazania. Warunkiem oceny odpowiedzialności sprawcy na podstawie art. 178a § 4 k.k. jest dokonanie poprawnej analizy uprzedniej jego karalności w zakresie typ
ó
w wskazanych w tym przepisie
(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2018 r., VKK 517/17, Prok. iPr.-wkł. 2018/6/3, KZS 2018/7-8/22).
Nadmienić trzeba, iż do przyjęcia wspomnianej surowszej odpowiedzialności nie stanowi przeszkody zatarcie w dacie wyrokowania skazania, kt
ó
rego częścią było orzeczenie zakazu prowadzenia pojazd
ó
w mechanicznych, jeżeli będący przedmiotem osądu czyn został popełniony w okresie obowiązywania tego zakazu
(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2019 r., V KK 364/18, LEX nr 2744141),
kt
ó
ra to sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie.
Skazania R. K. opisanymi powyżej wyrokami Sądu Rejonowego w C., o sygn. akt XIII K (…) oraz III K (…), uległy już zatarciu przed dokonaniem nowelizacji przepisu art. 76 k.k. i wskazaniem w jego treści na brzmienie przepisu art. 108 k.k.
Wbrew temu, co przyjął Sąd Rejonowy w C.  w wyroku z dnia 17 stycznia 2019 r., sygn. akt XI K (…), opisane wyżej skazania uległy zatarciu, w przypadku wyroku z dnia 30 października 2007 r. o sygn. akt XIII K (…) - w terminie 6 miesięcy od daty zakończenia okresu pr
ó
by oraz z datą wykonania kary grzywny, natomiast w przypadku wyroku z dnia 8 stycznia 2008 r., o sygn. akt III K (…), w terminie 6 miesięcy od daty zakończenia okresu pr
ó
by oraz z upływem daty wykonania środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazd
ó
w mechanicznych i rowerowych.
W okresie pr
ó
by i w ciągu dalszych 6 miesięcy nie zarządzono bowiem wykonania warunkowo zawieszonych powyższymi wyrokami kar pozbawienia wolności, a nadto nie mogło w tych sprawach dojść do zatarcia skazania przed upływem okresu, na jaki orzeczono wobec R. K. środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazd
ó
w mechanicznych i rowerowych, tudzież przed wykonaniem grzywny. Zatarcie skazania następuje bowiem z dniem wykonania takiego środka oraz grzywny (art. 76 § 2 k.k.).
Wyrok Sądu Rejonowego w C. z dnia 30 października 2007 r., o sygn. akt XIII K (…), uległ zatem zatarciu z mocy prawa w dniu 13 września 2011 r. (k. 108 akt o sygn. XI K (…)).
Wyrok Sądu Rejonowego w C. z dnia 8 stycznia 2008 r. o sygn. akt III K (…) - uległ natomiast zatarciu z mocy prawa w dniu 16 stycznia 2014 r. (k. 109 akt o sygn. XI K (…)).
Treść art. 76 § 1 k.k. stanowią
ca,
że skazanie ulega zatarciu z mocy prawa z upływem 6 miesięcy od zakończenia okresu pr
ó
by oraz fakt, że wspomniane wyroki uprawomocniły się w dniach: 7 listopada 2007 r. (XIII K (…)) i 16 stycznia 2008 r. (III K (…)), nakazywały Sądowi
meriti
rozważenie - przy braku danych wskazujących, że doszło do zarządzenia wykonania kary - czy oskarżony rzeczywiście może być uważany za osobę, jak to stanowi art. 178a § 4 k.k., wcześniej prawomocnie skazaną za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości.
Z przedstawionych fakt
ó
w wynika jednoznacznie, że R. K.  zar
ó
wno w dacie popełnienia przypisanego mu przestępstwa, jak i w dacie wyrokowania nie był osobą prawomocnie skazaną za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości.
Błędnie zatem w niniejszej sprawie przyję
to,
że oskarżony R. K.  w dniu 28 września 2018 r. prowadził w stanie nietrzeźwości pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w C., o sygn. akt XIII K (…), z dnia 30 października 2007 r. oraz za spowodowanie wypadku drogowego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w C., w sprawie o sygn. akt III K (…), z dnia 8 stycznia 2008 r. w sytuacji gdy skazania te uległy zatarciu z mocy prawa i w dacie popełnienia przypisanego czynu oskarżony nie był osobą prawomocnie skazaną za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, jak r
ó
wnież nie dopuścił się tego czynu w dacie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazd
ó
w mechanicznych, a tym samym prawidłowa subsumpcja winna skutkować przypisaniem mu sprawstwa występku jedynie z art. 178a § 1 k.k.
Opisane uchybienie miało istotny, niekorzystny dla oskarżonego wpływ na treść zaskarżonego wyroku, w związku ze skazaniem go za typ kwalifikowany, skutkujący surowszą odpowiedzialnością
karn
ą.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.