I KK 172/26
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego R.S. od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Złotowie skazujący skazanego za przestępstwo z art. 200§1 k.k. w zw. z art. 91§1 k.k. w zw. z art. 4§1 k.k. Kasacja opierała się na zarzutach rażącego naruszenia prawa procesowego, w tym prawa do obrony (art. 6 k.p.k., art. 6 ust. 3 lit c. EKPC, art. 42 ust. 2 Konstytucji RP) poprzez rzekomo pozorowaną obronę przez wybranego przez skazanego obrońcę, a także na zarzutach naruszenia przepisów dotyczących kontroli instancyjnej (art. 457§3 k.p.k. w zw. z art. 433§1 i 2 k.p.k.) poprzez nieprawidłową kontrolę apelacji i błędną ocenę materiału dowodowego. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. W odniesieniu do zarzutów dotyczących obrony, sąd wskazał, że obrona nie miała charakteru obligatoryjnego, a obrońca aktywnie uczestniczył w postępowaniu, składał wnioski i apelację, a także zorganizował zastępstwo procesowe na rozprawie apelacyjnej. Nie stwierdzono działań dyscyplinarnych przeciwko obrońcy. Sąd Najwyższy podkreślił, że art. 6 k.p.k. nie może być samodzielną podstawą kasacyjną. Odnosząc się do zarzutów dotyczących kontroli instancyjnej, sąd stwierdził, że Sąd Odwoławczy prawidłowo odniósł się do wszystkich zarzutów apelacji, a ocena dowodów, w tym zeznań małoletniej pokrzywdzonej i opinii biegłego, była spójna i logiczna. Sąd wskazał również, że art. 410 k.p.k. nie ma zastosowania do postępowania odwoławczego, a art. 424 k.p.k. dotyczy uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji. Sąd Najwyższy oddalił kasację i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie zasad dotyczących prawa do obrony w postępowaniu karnym, kontroli instancyjnej oraz stosowania przepisów proceduralnych w kasacji.
Sprawa dotyczy specyficznych zarzutów podniesionych w kasacji i nie wprowadza nowych, przełomowych interpretacji prawa.
Zagadnienia prawne (4)
Czy rażące naruszenie prawa procesowego, w tym prawa do obrony, przez obrońcę skazanego, może stanowić podstawę kasacji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli obrona nie miała charakteru obligatoryjnego, obrońca był wybrany przez skazanego, aktywnie uczestniczył w postępowaniu, a brak jest dowodów na jego zaniedbania lub działania dyscyplinarne.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że obrońca skazanego aktywnie działał w sprawie, składał wnioski i apelację, a także zorganizował zastępstwo procesowe. Brak było dowodów na pozorowaną obronę lub zaniedbania obrońcy, a także nie podjęto działań dyscyplinarnych. Sąd podkreślił, że art. 6 k.p.k. nie może być samodzielną podstawą kasacyjną.
Czy Sąd Odwoławczy dokonał prawidłowej kontroli instancyjnej i oceny materiału dowodowego, uwzględniając zarzuty apelacji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, Sąd Odwoławczy odniósł się do wszystkich zarzutów apelacji w sposób prawidłowy, a ocena dowodów była spójna i logiczna.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Odwoławczy prawidłowo odniósł się do zarzutów apelacji, a ocena zeznań małoletniej pokrzywdzonej i opinii biegłego była uzasadniona. Sąd wskazał, że art. 410 k.p.k. nie ma zastosowania do postępowania odwoławczego, a art. 424 k.p.k. dotyczy uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji.
Czy naruszenie art. 410 k.p.k. w postępowaniu odwoławczym może stanowić podstawę kasacyjną?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, art. 410 k.p.k. nie ma zastosowania do postępowania odwoławczego, ponieważ sąd odwoławczy rozstrzyga w granicach postawionych zarzutów, a nie na podstawie dowodów ujawnionych przed sądem II instancji.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że art. 410 k.p.k. dotyczy oceny dowodów przez sąd pierwszej instancji i nie ma zastosowania do postępowania odwoławczego, które opiera się na zarzutach apelacji.
Czy naruszenie art. 424 k.p.k. w uzasadnieniu wyroku sądu odwoławczego może stanowić podstawę kasacyjną?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, art. 424 k.p.k. określa wymogi uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji, a nie sądu odwoławczego, do którego zastosowanie ma art. 457§3 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że przepisy dotyczące uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji nie mają zastosowania do uzasadnienia orzeczenia sądu odwoławczego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R.S. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (13)
Główne
k.p.k. art. 535 § §3
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 200 § §1
Kodeks karny
k.k. art. 91 § §1
Kodeks karny
k.k. art. 4 § §1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 6
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § §3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § §1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § §1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 92
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 537 § a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 185a
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja jest oczywiście bezzasadna. • Obrońca aktywnie uczestniczył w postępowaniu. • Sąd Odwoławczy prawidłowo odniósł się do zarzutów apelacji. • Art. 410 k.p.k. nie ma zastosowania do postępowania odwoławczego. • Art. 424 k.p.k. dotyczy uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji.
Odrzucone argumenty
Rażące naruszenie prawa procesowego przez obrońcę. • Pozorowana obrona skazanego. • Naruszenie prawa do obrony i rzetelnego procesu. • Nieprawidłowa kontrola instancyjna przez Sąd Odwoławczy. • Błędna ocena materiału dowodowego przez Sąd Odwoławczy. • Zniszczony nośnik CD z nagraniem przesłuchania pokrzywdzonej jako podstawa do wzruszenia orzeczenia.
Godne uwagi sformułowania
kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna w stopniu oczywistym • obrona w niniejszym postępowaniu nie miała charakteru obligatoryjnego • twierdzenia zawarte w kasacji [...] nie znajdują potwierdzenia w postępowaniu skazanego • działania obrońcy skazanego miały charakter realny i efektywny • trudno zatem przyznać rację skarżącemu, że w sprawie w istocie doszło do rażącego naruszenia prawa • art. 6 k.p.k. nie może stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej • Sąd Odwoławczy odniósł się do wszystkich zarzutów apelacji i uczynił to w sposób prawidłowy • art. 410 k.p.k. nie ma zastosowania do postępowania odwoławczego • art. 424 k.p.k. określa wymogi jakie powinno spełniać uzasadnienie wyroku sporządzone przez sąd I – instancji • Sąd Odwoławczy dokonał kontroli odwoławczej zaskarżonego wyroku przez pryzmat stawianych w apelacji zarzutów i podzielił oceny dokonane przez Sąd Rejonowy • wywiedzioną kasację należało uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym
Skład orzekający
Jerzy Grubba
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad dotyczących prawa do obrony w postępowaniu karnym, kontroli instancyjnej oraz stosowania przepisów proceduralnych w kasacji."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznych zarzutów podniesionych w kasacji i nie wprowadza nowych, przełomowych interpretacji prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowego oddalenia kasacji w postępowaniu karnym, skupiając się na kwestiach proceduralnych i braku podstaw do jej uwzględnienia. Nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć.
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.