I KK 140/20

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek obrońcy skazanego H.N. o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w S., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w A. skazujący skazanego na bezwzględną karę pozbawienia wolności za czyny z art. 264a § 1 k.k. i art. 264 § 3 k.k. Obrońca w kasacji zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa procesowego i wniósł o wstrzymanie wykonania wyroku oraz zastosowanie dozoru policyjnego. Jako uzasadnienie podał, że zarzuty kasacyjne uzasadniają wstrzymanie, a ponadto skazany jest jedynym żywicielem rodziny, a jego osadzenie w więzieniu spowoduje bardzo ciężką sytuację dla członków rodziny, zwłaszcza że żona nie posługuje się językiem polskim. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, stwierdzając, że instytucja wstrzymania wykonania wyroku (art. 532 § 1 k.p.k.) ma charakter wyjątkowy i nie może być uzasadniona samą kasacją. Potrzeba jej zastosowania pojawia się, gdy można stwierdzić istotne powody do uznania słuszności kasacji lub gdy strona wykaże istnienie szczególnych okoliczności powodujących wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne skutki wykonania orzeczenia. Sąd podkreślił, że ocena zasadności kasacji nie może być przedmiotem postępowania wpadkowego, a podnoszona sytuacja rodzinna powinna być podstawą do wnioskowania o odroczenie lub przerwę w odbywaniu kary.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający