I KK 130/21

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację Prokuratora Okręgowego od wyroku Sądu Okręgowego w Ostrołęce, który zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Wyszkowie i uniewinnił oskarżonych D. O. i P. C. od zarzutu popełnienia przestępstwa rozboju (art. 280 § 1 k.k.). Sąd Rejonowy pierwotnie uznał D. O. za winnego i skazał go na 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 1 rok ograniczenia wolności, a P. C. za winnego w związku z art. 64 § 1 k.k. i skazał go na 5 lat pozbawienia wolności. Obaj zostali zobowiązani do naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego P. K. kwotą 9 000 zł każdy. Sąd Okręgowy uniewinnił obu oskarżonych, obciążając kosztami postępowania Skarb Państwa. Prokurator zarzucił Sądowi Okręgowemu rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k., art. 424 § 1 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. poprzez nierozważenie całokształtu okoliczności, fragmentaryczną analizę dowodów i wydanie orzeczenia odmiennego co do istoty bez należytego uzasadnienia. Zarzucono również naruszenie art. 452 § 2 k.p.k. poprzez nieprawidłowe przeprowadzenie postępowania dowodowego w postępowaniu odwoławczym i zmianę wyroku w oparciu o dowody nieujawnione na rozprawie. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną w zakresie zarzutu naruszenia art. 7 k.p.k. i innych przepisów procesowych. Stwierdzono, że Sąd Okręgowy naruszył te przepisy, jednostronnie oceniając kluczowy dowód – zeznania pokrzywdzonego P. K. – i pomijając istotne okoliczności rozważone przez Sąd Rejonowy, w tym kwestię wiarygodności pierwszych zeznań pokrzywdzonego złożonych tuż po zdarzeniu, a także wpływ alkoholu i obawy pokrzywdzonego związane z powiązaniami rodzinnymi jednego z oskarżonych. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym, wskazując na konieczność dokonania pełnej i wszechstronnej oceny dowodów zgodnie z wymogami art. 7 k.p.k.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający