Pełny tekst orzeczenia

I KK 114/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
I KK 114/26
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 maja 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Tomasz Artymiuk
‎
SSN Barbara Skoczkowska
w sprawie
B. F.
skazanej za
przestępstwo
art. 284 § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 12 maja 2026 r.
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
kasacji Prokuratora Generalnego skierowanej
na niekorzyść skazanej od wyroku
Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 29 października 2025 r., sygn.
akt
VI Ka 533/25, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 29 maja 2025 r., sygn.
akt II K 3/24,
uchyla
zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze grzywny i sprawę
w tym zakresie przekazuje
Sąd
owi
Okręgowe
mu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania
w postępowaniu odwoławczym
.
Tomasz Artymiuk      Marek Pietruszyński     Barbara Skoczkowska
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Lubaniu wyrokiem z dnia 29 maja 2025 r., sygn. II K 3/24, uznając oskarżoną B. F. za winną popełnienia przestępstwa z art. 284 § 1 k.k., wymierzył jej – przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. – karę 200 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu wysokości jednej stawki na kwotę 50 zł. W punkcie drugim wyroku Sąd zasądził od oskarżonej na rzecz pokrzywdzonej kwotę 90 000 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody.
Wyrok ten zawierał również rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów ustanowionego pełnomocnika z wyboru i kosztów postępowania.
Wyrok ten został zaskarżony przez prokuratora na niekorzyść oskarżonej w zakresie wysokości orzeczonej kary grzywny, nieuwzględniającej – jego zdaniem – wysokiego stopnia winy i oraz społecznej szkodliwości czynu.
Wyrok ten zaskarżył także obrońca oskarżonej, wnosząc o warunkowe umorzenie postępowania karnego.
Sąd Okręgowy w Jelenie Górze, wyrokiem z dnia 29 października 2025 r., sygn. VI Ka 533/25, zmienił zaskarżony wyrok przez obniżenie wymierzonej kary grzywny do wysokości 80 stawek dziennych, uchylił pkt. 2 wyroku, a w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
Wyrok Sądu odwoławczego zaskarżył kasacją skierowaną na niekorzyść skazanej Prokurator Generalny.
Skarżący zarzucił rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego, a to art. 37 a § 1 k.k. polegające na obniżeniu przez Sąd odwoławczy w wyroku, mającym w tej mierze charakter reformatoryjny, wymierzonej przez sąd pierwszej instancji przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. kary grzywny z 200 stawek dziennych do 80 stawek dziennych, w sytuacji gdy zgodnie z treścią wskazanego przepisu kara grzywny nie może być niższa od 150 stawek dziennych.
W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest oczywiście zasadna, co umożliwiało jej rozpoznanie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
W przedmiotowej sprawie, Sąd pierwszej instancji wymierzył oskarżonej karę grzywny przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. w wysokości 200 stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na 50 zł. Postąpił zatem zgodnie z treścią tego przepisu, który – w zakresie kary grzywny możliwej do orzeczenia za przestępstwo zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat – stanowi, że wysokość tej kary nie może być niższa od 150 stawek dziennych.
Sąd odwoławczy obniżył wysokość kary grzywny do 80 stawek dziennych, uzasadniając to naprawieniem szkody po popełnieniu przestępstwa i pozytywnym zachowaniem oskarżonej.
Rzecz jednak w tym, że jak słusznie wskazuje się w kasacji, dokonana zmiana doprowadziła do orzeczenia kary grzywny w wysokości poniżej ustawowego progu określonego w art. 37a § 1 k.k., co stanowiło rażące naruszenie tego przepisu prawa materialnego, mające wpływ na treść wyroku (por. wyrok SN z 18 stycznia 2024 r., IV KK 550/23). Orzeczenie takiej wysokości grzywny skutkowało łagodniejszym, niż przewidziane w ustawie, potraktowaniem oskarżonej.
Z tych względów należało uchylić wyrok Sądu Okręgowego w zaskarżonej części i sprawę – w tym zakresie – przekazać temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
Mając na uwadze podniesioną argumentację, orzeczono jak na wstępie.
[J.J.]
[a.ł]
Tomasz Artymiuk      Marek Pietruszyński     Barbara Skoczkowska