I KK 114/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego U.I. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Suwałkach skazujący skazanego za czyny z art. 258 § 3 k.k. i art. 264 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. Obrońca zarzucał m.in. błędy w ustaleniach faktycznych, rażącą obrazę przepisów postępowania oraz niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa materialnego, w tym kwestionował możliwość zastosowania art. 264 § 3 k.k. w kontekście swobody przepływu osób w strefie Schengen. Podnosił również zarzut naruszenia art. 267 TFUE poprzez odmowę zadania pytania prejudycjalnego Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. W obszernym uzasadnieniu Sąd Najwyższy szczegółowo omówił przepisy dotyczące przekraczania granic wewnętrznych Unii Europejskiej, podkreślając, że swoboda przepływu osób nie zwalnia cudzoziemców z obowiązku posiadania wizy lub innego dokumentu uprawniającego do pobytu i przekraczania granic. Wyjaśniono, że art. 264 § 3 k.k. znajduje zastosowanie, gdy cudzoziemcy, którym organizowano przekraczanie granicy, nie posiadali wymaganych dokumentów. Sąd Najwyższy odniósł się również do zarzutu naruszenia art. 267 TFUE, stwierdzając, że decyzja o zadaniu pytania prejudycjalnego należy do sądu krajowego i nie stanowi naruszenia prawa do rzetelnego procesu odmowa jego zadania, jeśli sąd uzna je za nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd Najwyższy uznał, że sądy powszechne prawidłowo ustaliły stan faktyczny i prawny, a zarzuty kasacji nie znalazły potwierdzenia.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących przekraczania granic wewnętrznych UE przez cudzoziemców w kontekście art. 264 § 3 k.k. oraz zasady swobody przepływu osób w strefie Schengen. Wyjaśnienie zasad zadawania pytań prejudycjalnych do TSUE.
Dotyczy głównie sytuacji cudzoziemców nieposiadających wymaganych dokumentów. Interpretacja przepisów UE może ulegać zmianom.
Zagadnienia prawne (3)
Czy organizowanie cudzoziemcom przekraczania granicy wewnętrznej Unii Europejskiej, w sytuacji braku posiadania przez nich dokumentów uprawniających do pobytu, stanowi przestępstwo z art. 264 § 3 k.k. w świetle przepisów o swobodzie przepływu osób w strefie Schengen?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organizowanie cudzoziemcom przekraczania granicy wewnętrznej Unii Europejskiej, którzy nie posiadają dokumentów uprawniających do pobytu, stanowi przestępstwo z art. 264 § 3 k.k., gdyż swoboda przepływu osób w strefie Schengen nie zwalnia z obowiązku posiadania odpowiednich dokumentów.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przepisy o swobodzie przepływu osób w strefie Schengen nie oznaczają braku obowiązku posiadania przez cudzoziemców wizy lub innego dokumentu uprawniającego do pobytu i przekraczania granic. Brak takich dokumentów czyni przekroczenie granicy nielegalnym i stanowi podstawę do zastosowania art. 264 § 3 k.k.
Czy odmowa zadania pytania prejudycjalnego Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej przez sąd krajowy, którego orzeczenia nie podlegają zaskarżeniu, stanowi naruszenie prawa do rzetelnego procesu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, odmowa zadania pytania prejudycjalnego przez sąd krajowy nie stanowi naruszenia prawa do rzetelnego procesu, gdyż decyzja o zadaniu pytania należy do sądu i zależy od jego oceny, czy jest ono istotne dla rozstrzygnięcia sprawy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na orzecznictwo TSUE i ETPCz, zgodnie z którym sądy krajowe mają swobodę w ocenie zasadności zadania pytania prejudycjalnego, a strony postępowania nie dysponują skutecznymi instrumentami procesowymi do wymuszenia takiego pytania. Odmowa zadania pytania nie jest naruszeniem prawa do rzetelnego procesu, jeśli sąd uzna je za nieistotne dla rozstrzygnięcia.
Czy sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzuty apelacji dotyczące naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k.?
Odpowiedź sądu
Sąd odwoławczy w części naruszył art. 457 § 3 k.p.k. poprzez lakoniczne uzasadnienie, jednakże uchybienie to nie miało wpływu na treść zaskarżonego wyroku.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że uzasadnienie wyroku sądu apelacyjnego w zakresie rozważenia zarzutów apelacji było subminimalne. Jednakże, ze względu na prawidłowość rozstrzygnięcia merytorycznego i brak wpływu uchybienia na treść wyroku, nie doprowadziło to do uchylenia zaskarżonego orzeczenia.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| U. I. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (19)
Główne
k.k. art. 264 § § 3
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 258 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.k. art. 65 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 11
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 9
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 350a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439 § § 1 pkt 9
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 434 § § 1 pkt 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
u.o.g.p. art. 14 § ust. 1
Ustawa o ochronie granicy państwowej
u.o.c. art. 299
Ustawa o cudzoziemcach
u.o.c. art. 25
Ustawa o cudzoziemcach
k.w. art. 49a
Kodeks wykroczeń
Konst. art. 91 § ust. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Swoboda przepływu osób w strefie Schengen nie zwalnia cudzoziemców z obowiązku posiadania dokumentów uprawniających do pobytu i przekraczania granic. • Art. 264 § 3 k.k. znajduje zastosowanie w przypadku organizowania cudzoziemcom przekraczania granicy wewnętrznej UE, którzy nie posiadają wymaganych dokumentów. • Odmowa zadania pytania prejudycjalnego TSUE przez sąd krajowy nie narusza prawa do rzetelnego procesu, jeśli sąd uzna je za nieistotne dla rozstrzygnięcia.
Odrzucone argumenty
Organizowanie przekraczania granicy wewnętrznej UE przez cudzoziemców nie jest przestępstwem, gdyż przepisy o swobodzie przepływu osób znoszą obowiązek posiadania dokumentów. • Sąd Apelacyjny naruszył przepisy procesowe, nie rozważając należycie zarzutów apelacji. • Odmowa zadania pytania prejudycjalnego TSUE stanowi naruszenie prawa do rzetelnego procesu.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest oczywiście bezzasadna • swoboda przepływu osób w strefie Schengen nie oznacza braku obowiązku posiadania przez cudzoziemców dokumentów uprawniających do pobytu i przekraczania granic • nie można uchylić wyroku z tego powodu, że jego uzasadnienie nie spełnia wymogów określonych w art. 424 k.p.k. • ocena zasadności kierowania pytania prejudycjalnego do TSUE należy wyłącznie do sądu krajowego
Skład orzekający
Paweł Kołodziejski
przewodniczący
Adam Roch
sprawozdawca
Igor Zgoliński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przekraczania granic wewnętrznych UE przez cudzoziemców w kontekście art. 264 § 3 k.k. oraz zasady swobody przepływu osób w strefie Schengen. Wyjaśnienie zasad zadawania pytań prejudycjalnych do TSUE."
Ograniczenia: Dotyczy głównie sytuacji cudzoziemców nieposiadających wymaganych dokumentów. Interpretacja przepisów UE może ulegać zmianom.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia prawnego związanego z bezpieczeństwem granic UE i swobodą przepływu osób, a także procedurą zadawania pytań prejudycjalnych. Wyjaśnia praktyczne konsekwencje braku dokumentów dla cudzoziemców w strefie Schengen.
“Czy swoboda w Schengen zwalnia z posiadania wizy? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.