I KA 2/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy zmienił wyrok sądu pierwszej instancji, doprecyzowując kwalifikację prawną czynu i podstawę orzeczenia kary grzywny, uwzględniając nowelizację przepisów i zawartą ugodę.
Prokurator wniósł apelację na niekorzyść oskarżonego Ł.K. od wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę, uznał zarzuty apelacyjne za zasadne. Zmodyfikował zaskarżony wyrok, doprecyzowując okres popełnienia czynu, przyjmując jako podstawę skazania przepisy w brzmieniu obowiązującym do 1 października 2023 r. z zastosowaniem art. 4 § 1 k.k. oraz korygując podstawę prawną orzeczonej kary grzywny zgodnie z zawartą ugodą.
Sąd Najwyższy rozpoznał apelację prokuratora wniesioną na niekorzyść oskarżonego Ł. K., który został skazany wyrokiem Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie za przestępstwo z art. 231 § 2 k.k. w zb. z art. 305 § 1 k.k. i in. Sąd Najwyższy uznał zarzuty apelacyjne za zasadne. Po pierwsze, stwierdzono obrazę prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu, gdyż sąd pierwszej instancji pominął w podstawie skazania przepis art. 305 § 2 k.k. oraz nie zastosował art. 4 § 1 k.k. mimo wejścia w życie nowelizacji przepisów, która była względniejsza dla sprawcy. Po drugie, uznano naruszenie przepisów postępowania poprzez orzeczenie grzywny na podstawie art. 77 § 1 k.k. zamiast art. 33 § 2 k.k., co było niezgodne z treścią ugody zawartej przez oskarżonego w trybie art. 335 § 1 k.p.k. W konsekwencji Sąd Najwyższy zmienił zaskarżony wyrok, doprecyzowując okres popełnienia czynu na od 16 marca do 12 października 2021 r., przyjmując jako podstawę skazania przepisy w brzmieniu obowiązującym do 1 października 2023 r. z zastosowaniem art. 4 § 1 k.k., oraz orzekając grzywnę na podstawie art. 33 § 2 k.k. W pozostałym zakresie wyrok utrzymano w mocy, a koszty postępowania odwoławczego ponosi Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji pominął w podstawie skazania przepis art. 305 § 2 k.k. oraz nie zastosował art. 4 § 1 k.k. mimo korzystniejszej dla sprawcy nowelizacji przepisów.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd pierwszej instancji popełnił błąd, nie uwzględniając w podstawie skazania przepisu art. 305 § 2 k.k. oraz nie stosując art. 4 § 1 k.k., który nakazuje zastosowanie ustawy względniejszej dla sprawcy w przypadku zmiany prawa. Nowelizacja przepisów art. 305 § 1 i 2 k.k. była korzystniejsza dla oskarżonego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana wyroku
Strona wygrywająca
oskarżony (w części)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Ł. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (11)
Główne
k.k. art. 231 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 305 § § 1
Kodeks karny
W brzmieniu obowiązującym do 1 października 2023 r., względniejszym dla sprawcy.
k.k. art. 305 § § 2
Kodeks karny
Dodany do podstawy skazania przez Sąd Najwyższy.
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 21 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 4 § § 1
Kodeks karny
Nakazuje zastosowanie ustawy względniejszej dla sprawcy, jeśli w czasie orzekania obowiązuje inna ustawa, która w konkretnym przypadku jest dla niego korzystniejsza.
k.k. art. 33 § § 2
Kodeks karny
Podstawa prawna orzeczonej kary grzywny, zgodna z ugodą.
Pomocnicze
k.p.k. art. 335 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Tryb dobrowolnego poddania się karze.
k.p.k. art. 343 § § 6
Kodeks postępowania karnego
Naruszenie przepisów postępowania.
k.p.k. art. 343 § § 7
Kodeks postępowania karnego
Naruszenie przepisów postępowania.
k.k. art. 77 § § 1
Kodeks karny
Błędnie zastosowany przez sąd pierwszej instancji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błędna kwalifikacja prawna czynu przez sąd pierwszej instancji. Niezastosowanie art. 4 § 1 k.k. mimo korzystniejszej nowelizacji przepisów. Orzeczenie kary grzywny niezgodnie z zawartą ugodą w trybie dobrowolnego poddania się karze.
Godne uwagi sformułowania
ustawa w chwili popełnienia czynu przez oskarżonego Ł.K. była względniejsza dla sprawcy, aniżeli w chwili orzekania sąd związany jest treścią wniosku, o którym mowa w art. 335 § 2 k.p.k. wydanie orzeczenia odbiegającego od uzgodnień poczynionych pomiędzy oskarżycielem publicznym a oskarżonym stanowi zaś rażące naruszenie przepisów prawa procesowego
Skład orzekający
Antoni Bojańczyk
przewodniczący
Małgorzata Bednarek
sprawozdawca
Anna Dziergawka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o nowelizacji prawa karnego (art. 4 § 1 k.k.) oraz związanie sądu treścią ugody w trybie dobrowolnego poddania się karze."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów Kodeksu karnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotne jest prawidłowe stosowanie przepisów o nowelizacji prawa karnego oraz jak ważne jest przestrzeganie ugód w postępowaniu karnym, co ma praktyczne znaczenie dla prawników procesowych.
“Sąd Najwyższy koryguje błędy sądu niższej instancji: kluczowa nowelizacja prawa i ugoda z oskarżonym.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I KA 2/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 czerwca 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk (przewodniczący) SSN Małgorzata Bednarek (sprawozdawca) SSN Anna Dziergawka Protokolant Małgorzata Szmit przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Zbigniewa Siejbika, w sprawie Ł. K. oskarżonego z art. 231 § 2 k.k. w zb. z art. 305 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 3 czerwca 2025 r., apelacji wniesionej przez prokuratora na niekorzyść od wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 30 września 2024 r., sygn. akt So 9/24, 1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że - przyjmuje, że oskarżony Ł. K. dopuścił się zarzucanego mu czynu w okresie od dnia 16 marca do dnia 12 października 2021 r. - jako podstawę skazania przyjmuje przepisy art. 231 § 2 k.k. w zb. z art. 305 § 1 k.k. i art. 305 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 21 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 1 października 2023 r. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. - jako podstawę prawną orzeczonej w pkt. 2 zaskarżonego wyroku kary grzywny przyjmuje art. 33 § 2 k.k.; 2. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; 3. ustala, że koszty sądowe postępowania odwoławczego ponosi Skarb Państwa. Małgorzata Bednarek Antoni Bojańczyk Anna Dziergawka [PŁ] UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt I KA 2/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 30 września 2024 r., sygn. akt So 9/24 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie fakt ó w w zwi ą zku z dowodami przeprowadzonymi przez s ą d odwo ł awczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---- - -------- Sąd odwoławczy nie prowadził własnego postępowania dowodowego --------- ---------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --- ----- ------- ----- ---- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu --------- ----------- ----------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------- -------- -------- 1. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1., 2. 1. obrazę przepisu prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżanemu poprzez błędne uznanie oskarżonego Ł.K. za winnego zarzucanego mu czynu tj. przestępstwa z art. 231 § 2 k.k. w zb. z art. 305 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 21 § 2 k.k, podczas , gdy Ł. K. został oskarżony o czyn z o czyn z art. 231 § 2 k.k. w zb. z art. 305 § 1 k.k. i art. 305 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 21 § 2 k.k. oraz obrazę przepisu art. 4 § 1 k.k. poprzez jego niezastosowanie, mimo, że ustawa w chwili popełnienia czynu przez oskarżonego Ł.K. była względniejsza dla sprawcy, aniżeli w chwili orzekania; 2. naruszenie przepisów postępowania karnego art. 451 i art. 343 § 6 k.p.k. mające istotny wpływ na treść orzeczenia poprzez orzeczenie wobec oskarżonego Ł.K. w pkt. 2 zaskarżonego wyroku niezgodnie z treścią ugody zawartej między prokuratorem a oskarżonym grzywny w oparciu o przepis art. 71 § 1 k.k., podczas gdy oskarżony dobrowolnie poddając się karze wyraził zgodę na orzeczenie wobec niego grzywny w oparciu o przepis art. 33 § 2 k.k. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1 Zarzut okazał się zasadny. Ł.K. został oskarżony o popełnienie czynu z art. 231 § 2 k.k. w zb. z art. 305 § 1 k.k. i art. 305 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 21 § 2 k.k. Mimo prawidłowych ustaleń faktycznych, sąd I instancji skazując oskarżanego pominął w podstawie skazania art. 305 § 2 k.k. Wskazać również należy, że w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy - Kodeks Kamy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2022.2600 z dnia 13.12.2022 r.) zmianie uległy zmamiona przestępstwa z art. 305 § 1 i 2 k.k. Co istotne, w odniesieniu do przepisu art. 305 § 1 k.k. wyeliminowano ze znamion ww. czynu działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, zaś w zakresie przestępstwa z art. 305 § 1 k.k. zwiększono zagrożenie ustawowe. W podstawie skazania sąd I instancji winien był więc wskazać przepis art. 4 § 1 k.k., który nakazuje zastosowanie ustawy względniejszej dla sprawcy, jeśli w czasie orzekania obowiązuje inna ustawa, która w konkretnym przypadku jest dla niego korzystniejsza. W przedmiotowej sprawie przepis art. 305 § 1 k.k., przed wprowadzoną zmianą był względniejszy dla sprawcy, albowiem, po nowelizacji, wyeliminowano działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Ad. 2 Zarzut również okazał się zasadny. W przedmiotowej sprawie wymiar kary i środka karnego zostały uzgodnione z oskarżonym w trybie art. 335 § 1 k.p.k. Na mocy porozumienia prokuratora z oskarżonym, oskarżony wyraził zgodę na dobrowolne poddanie się karze i m.in. orzeczenie wobec niego kary grzywny na podstawie art. 33 § 2 k.k., a nie jak błędnie uczynił to sąd I instancji na podstawie art. 77 § 1 k.k. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sąd związany jest treścią wniosku, o którym mowa w art. 335 § 2 k.p.k., zaś w ydanie orzeczenia odbiegającego od uzgodnień poczynionych pomiędzy oskarżycielem publicznym a oskarżonym stanowi zaś rażące naruszenie przepisów prawa procesowego art. 343 § 6 i 7 k.p.k., mające istotny wpływ na treść orzeczenia. Dodatkowo, sąd odwoławczy wychodząc poza granice wniesionego środka odwoławczego- działając na korzyść oskarżonego doprecyzował, że oskarżony przypisanego mu czynu dopuścił się w okresie od 16 marca do 12 października 2021 r. Wniosek Zmiana powyższego wyroku poprzez uzupełnienie kwalifikacji prawnej skazania Ł.K. o przepis art. 305 § 2 k.k. i art. 4 § 1 k.k. i orzeczenie wobec oskarżonego grzywny w oparciu o przepis art. 33 § 2 k.k., zgodnie z zawartą ugodą w trybie art. 335 § 1 k.k, zaś w pozostałej części utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec zasadności zarzutów apelacyjnych Sąd Najwyższy zmienił zaskarżony wyrok i przyjął, że: - oskarżony Ł.K. dopuścił się zarzucanego mu czynu w okresie od dnia 16 marca do dnia 12 października 2021 r., - podstawę skazania stanowi przepisy art. 231 § 2 k.k. w zb. z art. 305 § 1 k.k. i art. 305 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 21 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 1 października 2023 r. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., - jako podstawę prawną orzeczonej w pkt. 2 zaskarżonego wyroku kary grzywny przyjął art. 33 § 2 k.k. 1. OKOLICZNO Ś CI PODLEGAJ Ą CE UWZGL Ę DNIENIU Z URZ Ę DU 1. ------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ----------- 2. ROZSTRZYGNI Ę CIE S Ą DU ODWO Ł AWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku s ą du pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy ---------------- Zwi ęź le o powodach utrzymania w mocy --------------------- 5.2. Zmiana wyroku s ą du pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany -------------- Zwi ęź le o powodach zmiany ------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. --------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------- 2.1. Konieczno ść przeprowadzenia na nowo przewodu w ca ł o ś ci ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ----------- 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ----- -------------------- 1. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 Kosztami sądowymi postepowania odwoławczego obciążono Skarb Państwa. 2. PODPIS SSN Małgorzata Bednarek SSN Antoni Bojańczyk SSN Anna Dziergawka [WB] [r.g.]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI