I K 388/14

Sąd Okręgowy w PoznaniuPoznań2017-07-18
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko dokumentomŚredniaokręgowy
fałszerstwopodrobienie podpisuprotokółprzedawnieniepostępowanie karnesąd okręgowyapelacjain dubio pro reo

Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i umorzył postępowanie karne wobec oskarżonej z powodu przedawnienia karalności czynu.

Sąd Okręgowy w Poznaniu, rozpoznając apelację obrońcy, zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Trzciance. Zamiast warunkowo umarzać postępowanie, sąd odwoławczy uchylił wyrok i umorzył postępowanie karne wobec oskarżonej I.W. z powodu przedawnienia karalności czynu, przyjmując jako datę końcową kwietnia 2007 roku. Zmiana ta wynikała z braku możliwości precyzyjnego ustalenia daty popełnienia przestępstwa i konieczności zastosowania zasady in dubio pro reo.

Sąd Okręgowy w Poznaniu rozpoznał sprawę I.W. oskarżonej o podrobienie podpisów na protokołach zespołu do spraw okresowej oceny sytuacji dziecka. Sąd Rejonowy w Trzciance warunkowo umorzył postępowanie, uznając czyn za wypadek mniejszej wagi. Obrońca oskarżonej złożył apelację, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych dotyczących czasu działania oskarżonej i wnosząc o umorzenie postępowania z powodu przedawnienia. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną. Stwierdził, że przestępstwo z art. 270 § 2a kk w zw. z art. 270 § 1 kk i art. 12 kk jest zagrożone karą do 2 lat pozbawienia wolności, a karalność ustaje po 5 latach od popełnienia czynu. Postępowanie karne wszczęto w 2014 roku. Sąd odwoławczy podkreślił, że nie udało się precyzyjnie ustalić daty popełnienia przestępstwa, a uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego nie wskazywało podstaw do przyjęcia działania z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu. Zastosowano zasadę in dubio pro reo (art. 5 § 2 kpk), przyjmując najkorzystniejsze dla oskarżonej ustalenie, że zakończyła ona przestępcze zachowanie najpóźniej z końcem kwietnia 2007 roku. W konsekwencji stwierdzono przedawnienie karalności czynu, co stanowiło bezwzględną przesłankę odwoławczą (art. 439 § 1 pkt 9 kpk w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 kpk). Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie, obciążając kosztami Skarb Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli nie można ustalić daty końcowej przestępczego zachowania, należy przyjąć datę najkorzystniejszą dla oskarżonego, co w tym przypadku prowadzi do przedawnienia.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy stwierdził, że Sąd Rejonowy nie ustalił precyzyjnie daty popełnienia przestępstwa fałszerstwa. Zastosowano zasadę in dubio pro reo (art. 5 § 2 kpk), przyjmując najkorzystniejszą dla oskarżonej datę zakończenia przestępczego działania (koniec kwietnia 2007 r.). Ponieważ od tej daty do daty wszczęcia postępowania (2014 r.) upłynęło więcej niż 5 lat (okres przedawnienia dla czynu zagrożonego karą do 2 lat pozbawienia wolności), stwierdzono przedawnienie karalności.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie wyroku i umorzenie postępowania

Strona wygrywająca

oskarżona I. W.

Strony

NazwaTypRola
I. W.osoba_fizycznaoskarżona
A. M.osoba_fizycznapokrzywdzona (podpis)
E. C.osoba_fizycznapokrzywdzona (podpis)
Prokuratura Okręgowa w Poznaniuorgan_państwowyprokurator

Przepisy (10)

Główne

k.k. art. 270 § 2a

Kodeks karny

k.k. art. 270 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 12

Kodeks karny

k.k. art. 101 § 1

Kodeks karny

Karalność przestępstwa zagrożonego karą do lat 2 pozbawienia wolności ustaje po 5 latach od jego popełnienia.

k.p.k. art. 439 § 1

Kodeks postępowania karnego

Wskazuje na bezwzględne przyczyny odwoławcze, w tym przedawnienie karalności.

k.p.k. art. 17 § 1

Kodeks postępowania karnego

Wskazuje na okoliczności wyłączające ściganie, w tym przedawnienie.

k.p.k. art. 5 § 2

Kodeks postępowania karnego

Zasada in dubio pro reo - niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego rozstrzyga się na korzyść oskarżonego.

Pomocnicze

k.k. art. 4 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 66 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 67 § 1

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przedawnienie karalności czynu z uwagi na brak możliwości precyzyjnego ustalenia daty jego popełnienia. Niesłuszne ustalenie przez Sąd Rejonowy działania z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu.

Godne uwagi sformułowania

nie udało się w sposób pewny ustalić kiedy oskarżona podjęła przypisane jej zachowania nie ma możliwości precyzyjnego ustalenia daty przestępczego zachowania oskarżonej nie do obronienia jest ustalenie Sąd Rejonowego Tego rodzaju zamiaru nie można domniemywać ustalenie, że oskarżona działała w warunkach art. 12kk nie jest dla oskarżonej korzystne najkorzystniejszym ustaleniem dla oskarżonej jest przyjęcie, że swoje przestępcze zachowanie zakończyła najpóźniej z końcem kwietnia 2007r. postępowanie karne zostało wobec niej wszczęte już po przedawnieniu karalności

Skład orzekający

Leszek Matuszewski

przewodniczący-sprawozdawca

Małgorzata Winkler-Galicka

sędzia

Małgorzata Ziołecka

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalanie przedawnienia karalności w przypadku nieprecyzyjnie określonych dat popełnienia przestępstwa, stosowanie zasady in dubio pro reo."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego przypadku fałszerstwa protokołów i braku dowodów na ustalenie daty czynu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy karnej jest precyzyjne ustalenie daty popełnienia czynu i jak zasada in dubio pro reo może chronić oskarżonego w przypadku wątpliwości.

Przedawnienie uratowało oskarżoną: Sąd umorzył sprawę o fałszerstwo z powodu nieustalonej daty czynu.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18.07.2017r. Sąd Okręgowy w Poznaniu w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący SSO Leszek Matuszewski (spr) Sędziowie: SSO Małgorzata Winkler-Galicka SSO Małgorzata Ziołecka Protokolant: st. prot. sąd. M. K. przy udziale K. P. Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu, po rozpoznaniu w dniu 18.07.2017r. sprawy I. W. oskarżonej z art. 270§ 2 akk w zw. z art. 270§ 1kk i art. 12 kk , na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej od wyroku Sądu Rejonowego w Trzciance z dnia 8.12.2016r., sygn. akt IIK 388/14 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że jako czas działania oskarżonej przyjmuje okres od dnia 24.02.2003r do końca kwietnia 2007r, eliminuje ustalenie, że działała z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu i na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 kpk w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 kpk uchyla zaskarżony wyrok i umarza postępowanie. II. Kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. M. Z. L. M. W. - G. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Trzciance wyrokiem z dnia 8.12.2016r wydanym w sprawie o sygnaturze IIK 388/14 uznał, że oskarżona I. W. w nieustalonym do chwili obecnej czasie, nie później jednak niż od dnia 24.02.2003r do 31.08.2010r w K. W. , na terenie województwa (...) , działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu użycia za autentyczne podrobiła w protokołach zespołu do spraw okresowej oceny sytuacji dziecka podpisy A. M. , E. C. i tak; ⚫ w protokole z dnia 24.02.2003r podpis (...) występujący w pozycji 4 na stronie oznaczonej numerem 38, ⚫ w protokole z dnia 10.03.2005r podpis „A. M. ” występujący w pozycji 1 na stronie oznaczonej numerem 93, ⚫ w protokole z dnia 21.04.2005r podpis „A. M. ” występujący w pozycji 2 na stronie oznaczonej numerem 96, ⚫ w protokole z dnia 28.09.2006r podpis (...) występujący w pozycji 5 na stronie oznaczonej numerem 127, ⚫ w protokole z dnia 11.04.2007r podpis „A. M. ” występujący w pozycji 2 na stronie oznaczonej numerem 140, przy przyjęciu, że zachowanie to stanowi wypadek mniejszej wagi opisany w art. 270§ 2a kk w zw. z art. 270§ 1kk i art. 12kk i art. 4§ 1kk , według stanu prawnego obowiązującego przed 1.07.2015r, na podstawie art. 66§ 1kk i art. 67§ 1kk warunkowo umorzył postępowanie karne. Z wyrokiem tym nie zgodził się obrońca oskarżonej zaskarżając go w całości i zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych dotyczących czasu w jakim działała oskarżona. Zdaniem skarżącego należy przyjąć, że ostatnie z zarzucanych jej zachowań oskarżona musiała podjąć najpóźniej przed końcem 2007r i w konsekwencji tego należałoby przyjąć, że nastąpiło przedawnienie karalności i postępowanie winno zostać umorzone. W konkluzji apelacji obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania karnego. Sąd odwoławczy zważył co następuje ; Apelacja obrońcy jest zasadna w całości. W zaskarżonym wyroku, w odniesieniu do oskarżonej I. W. , warunkowo umorzono postępowanie o popełnienie przestępstwa opisanego w art. 270§ 2 a kk w zw. z art. 270§ 1kk i art. 12kk . Przestępstwo to jest zagrożone karą do 2 lat pozbawienia wolności. Zgodnie z art. 101§ 1 pkt 4 kk karalność tego rodzaju przestępstwa ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło 5 lat. Postępowanie karne o ten czyn zostało wszczęte wobec oskarżonej I. W. w dniu 3.06.2014r. Zgodnie z aktem oskarżenia I. W. dopuściła się sfałszowania podpisów ustalonych osób na protokołach odbytych w dniach 24.02.2003r, 10.03.2005r, 21.04.2005r, 28.09.2006r i 11.04.2007r zebrań, działającego w ramach Ośrodka (...) w K. W. ., zespołu do spraw okresowej oceny sytuacji dziecka. W zaskarżonym wyroku, powielając zarzut z aktu oskarżenia przyjęto, że oskarżona działała w nieustalonym czasie , nie później niż od dnia 24.02.2003r do 31.08.2010r. Rację ma obrońca, że w toku postępowania karnego, trwającego zresztą kilka lat, nie udało się w sposób pewny ustalić kiedy oskarżona podjęła przypisane jej zachowania. Uzasadnienie pisemne zaskarżonego wyroku poza wskazaniem, że oskarżona dokonała zarzucanych jej fałszerstw, nie określa kiedy dokładnie ona działała i na podstawie jakiego dowodu to zostało ustalone. Również zdaniem prokuratora, wyrażonym na rozprawie odwoławczej, nie ma możliwości precyzyjnego ustalenia daty przestępczego zachowania oskarżonej. (k.1902 akt) Nie wiadomo dlaczego Sąd przyjął, jako datę końcową przestępstwa dzień 31.08.2010r. W sprawie nie ustalono nawet czy jednego dnia fałszowała ona podpisy na jednym czy też kilku protokołach. Biorąc pod uwagę realia przedmiotowej sprawy wydaje się oczywistym, że musiała ona podjąć działania w dacie lub po datach które widnieją na tych protokołach. Z części wyjaśnień oskarżonej, którym dano wiarę wynika, że podrabiała ona podpisy nawet kilka miesięcy po posiedzeniu zespołu. Należy zauważyć, że z uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika na jakiej podstawie Sąd uznał, że oskarżona podrabiając te podpisy działała z góry powziętym zamiarem. Tego rodzaju zamiaru nie można domniemywać. Nie do obronienia jest ustalenie Sąd Rejonowego, że oskarżona podrabiając podpis na protokole z dnia 24.02.2003r, a jak wynika z opisu przypisanego jej zachowania podrobienie to mogło już nastąpić 24.02.2003r, miała „z góry powzięty zamiar” fałszowania również podpisów na protokołach z lat 2005, 2006 czy 2007r. Podobnie zresztą przedstawia się sytuacja z podrabianiem przez nią podpisów na kolejnych protokołach. Trudno też zgodzić się ze stanowiskiem tego Sądu, że działała ona w krótkich okresach, skoro pomiędzy protokołami, w których miała ona dokonać sfałszowania poszczególnych podpisów zdarzały się odstępy powyżej jednego roku. W przedmiotowej sprawie ustalenie, że oskarżona działała w warunkach art. 12kk nie jest dla oskarżonej korzystne. W sytuacji przyjęcia dokonania przez nią odrębnych przestępstw okresy przedawnienia ich karalności nie byłyby liczone od sfałszowania przez nią ostatniego z protokołów ale od zakończenia jej przestępczego działania w odniesieniu do każdego z protokołów odrębnie. W ustaleniu daty jej przestępczego zachowania nie zezwala również ta część jej wyjaśnień w których podaje ona, że fałszowała te podpisy w związku z kontrolami jakie odbywały się w Ośrodku (...) (k. 1001, 1084 akt) albowiem, jak wynika z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy w Ośrodku tym w latach 2005r – 2010r przeprowadzano różnego rodzaju kontrole, w tym dwie zlecane przez (...) Urząd Wojewódzki w P. i co najmniej kilka zlecanych przez Starostwo Powiatowe w C. . W realiach przedmiotowej sprawy ustalenie daty końcowej przestępczego zachowania oskarżonej ma istotne znaczenie z punktu widzenia przedawnienia karalności przypisanego jej zachowania. Skoro nie można ustalić w sposób pewny daty końcowej jej działania, to datę tę należy ustalić, zgodnie z regułą wyrażoną w art. 5§ 2 kpk . W tej sytuacji najbardziej korzystnym ustaleniem dla oskarżonej jest przyjęcie, że swoje przestępcze zachowanie zakończyła najpóźniej z końcem kwietnia 2007r. To ustalenie nie jest sprzeczne z jej wyjaśnieniami przywołanymi powyżej, że fałszowania podpisów mogła dokonać nawet kilka miesięcy po dacie zebrania albowiem, z uwagi na nieprecyzyjność tych wyjaśnień, nie wiadomo czy dotyczą one wszystkich sfałszowanych protokołów zebrań czy części z nich i których. Dokonanie tej korzystnej dla oskarżonej, zmiany w ustaleniach faktycznych determinuje przyjęcie, że postępowanie karne zostało wobec niej wszczęte już po przedawnieniu karalności zarzucanego jej przestępstwa. W tej sytuacji należy uznać, że zaskarżony wyrok jest obarczony bezwzględną przesłanką odwoławczą opisaną w art. 439§ 1 pkt 9 kpk w zw. z art. 17§ 1 pkt 6 kpk i z tego też względu musiały zostać dokonane w nim zmiany a sam wyrok co do zasady musiał zostać uchylony a postępowanie w sprawie umorzone. M. G. L. M. Z.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI