I GZ 645/14

I GZ 645/14 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2015-01-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-12-29
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Joanna Kabat-Rembelska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Kr 438/13 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2015-08-14
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 87 § 1 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 30 września 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 438/13 w zakresie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 25 lipca 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 438/13 w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. postanowieniem z 30 września 2014 r. odrzucił wniosek W. G. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie WSA w K. z dnia 25 lipca 2014 r. oraz odrzucił zażalenie.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że postanowieniem z 25 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. odmówił W. G. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z [...] lutego 2014 r. oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu, wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia, w trybie podwójnego awizo w dniu 18 sierpnia 2014 r. (co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru, oraz informacji zawartych na stronie Poczty Polskiej, śledzenie przesyłek http://emonitoring.poczta-polska.pl/, data pierwszego awizo – 4 sierpnia 2014 r., powtórne awizo – 12 sierpnia 2014 r.). W dniu 8 września 2014 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie, a w swoim piśmie zawarł także wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, albowiem "nie ponosi winy za jego naruszenie (okoliczności niezależne)". Wyjaśnił również, że wnosi o przywrócenie terminu z uwagi na stan zdrowia ponieważ do 23 czerwca 2014 r. przebywał w szpitalu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że w sytuacji, gdy strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, początek biegu terminu do wniesienia tego zażalenia wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia, od którego ten środek odwoławczy przysługuje. Jak stanowi bowiem art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W sprawie doręczenie postanowienia z 25 lipca 2014 r. nastąpiło w 18 sierpnia 2014 r. (w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a.).
Z regulacji zawartej w art. 73 p.p.s.a. wynika, że jeżeli doręczenie nie może nastąpić w sposób właściwy lub zastępczy, pismo, po uprzednim zawiadomieniu adresata, umieszcza się w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy na okres czternastu dni, dokonując jednocześnie zawiadomienia o tym. W razie nieodebrania pisma złożonego w urzędzie pocztowym za datę doręczenia pisma przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru. Dokonane w tych okolicznościach doręczenie stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej. Późniejsze doręczenie na żądanie strony pisma, którego wcześniej nie odebrała, lub odebranie pisma na poczcie po tej dacie, tak jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie (21 sierpnia 2014 r. – co wynika z potwierdzenia odbioru), nie obala domniemania doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. W związku z tym siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia rozpoczął bieg 19 sierpnia 2014 r. i upłynął 25 sierpnia 2014 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia (wraz z zażaleniem) W. G. złożył 8 września 2014 r.
Następnie Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że od 26 sierpnia 2014 r. (a więc od upływu ostatniego dnia do wniesienia zażalenia na postanowienie WSA w K. z 25 lipca 2014 r.) należało liczyć bieg siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Termin ten upływał 1 września 2014 r. Wniosek złożony po tym terminie należało uznać za spóźniony.
WSA stwierdził, że nawet przyjęcie, że doręczenie przesyłki zawierającej postanowienie z 25 lipca 2014 r. miało miejsce 21 sierpnia 2014 r., a więc w dniu jej odbioru przez skarżącego w placówce pocztowej, również skutkowałoby uznaniem, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia został złożony po terminie wskazanym w art. 87 § 1 p.p.s.a. (upływałby 4 września 2014 r.).
Zdaniem WSA oznaczało to, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia był spóźniony, co obligowało Sąd do jego odrzucenia na zasadzie art. 88 p.p.s.a.
Jednocześnie, ponieważ wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nie odniósł zamierzonego przez skarżącego skutku, należało w konsekwencji odrzucić – jako wniesione po terminie – zażalenie na postanowienie z 25 lipca 2014 r. Skarżący wniósł je 8 września 2014 r., natomiast termin do wniesienia zażalenia upływał 25 sierpnia 2014 r. W myśl art. 178 p.p.s.a., odnoszącego się do skargi kasacyjnej, który w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. stosuje się również do zażaleń, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po terminie.
W. G. wniósł zażalenia na postanowienie z 30 września 2014 r., wyjaśniając że nie zgadza się z zaskarżonym rozstrzygnięciem. Wniósł o jego uchylenie "z uwagi na brak środków finansowych" oraz dlatego, że nie ponosił on winy za naruszenie terminu. Z uwagi na stan zdrowia do dnia 23 czerwca 2014 r. przebywał w szpitalu, a w konsekwencji jego stan zdrowia uległ pogorszeniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Powyższe oznacza, że sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w jego uchybieniu.
W stanie faktycznym sprawy nie ulega wątpliwości, że postanowienie z 25 lipca 2014 r. zostało doręczone skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego w dniu 18 sierpnia 2014 r. oraz, że siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia rozpoczął bieg 19 sierpnia 2014 r. i upłynął 25 sierpnia 2014 r. Ponadto od 26 sierpnia 2014 r. należało liczyć bieg siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Termin ten upływał 1 września 2014 r.
Nie jest sporne, że W. G. wniósł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia (wraz z zażaleniem) 8 września 2014 r.
Należy zauważyć, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. powinno nastąpić w przewidzianym w tym przepisie siedmiodniowym terminie do wniesienia pisma. Termin ten jest ustawowym terminem procesowym, który podlega przywróceniu na zasadach ogólnych.
Ze stanu faktycznego sprawy bezsprzecznie wynika, że skarżący uchybił ustawowemu terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z 25 lipca 2014 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia był spóźniony. W tym stanie sprawy Sąd pierwszej instancji słusznie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z 25 lipca 2014 r., a w konsekwencji trafnie odrzucił, także zażalenie na ostatnio wymienione postanowienie.
Z przedstawionych wyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.