I GZ 503/25

I GZ 503/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-01-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-12-18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Henryk Wach /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
III SA/Gl 765/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2025-11-13
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 49 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. A. – B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 listopada 2025 r., sygn. akt III SA/Gl 765/25 w zakresie odrzucenia skargi oraz zwrócenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M. A. – B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 13 listopada 2025 r., III SA/Gl 765/25 w punkcie 1 odrzucił skargę M. A. – B.na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z [...] czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług. W punkcie 2 zwrócił stronie wpis sądowy od skargi w wysokości 200 złotych.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy.
M. A. – B. – dalej: strona lub skarżąca - wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z [...] czerwca 2025 r. w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Gliwicach z 25 sierpnia 2025 r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych, oraz do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi a także do podania numeru pesel Skarżącej. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z urzędowego poświadczenia doręczenia (UPD) wynika, że elektroniczna przesyłka zawierająca powyższe wezwania została przez pełnomocnika skarżącej odebrana 18 września 2025 r. (UPD w aktach sprawy).
W zakreślonym terminie Skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi, jednak braki formalne skargi usunęła dopiero pismem z 13 października 2025 r.
Uzasadniając zaskarżone rozstrzygnięcie WSA w Gliwicach podkreślił, że Skarżąca została wezwana, celem uzupełnienia braków formalnych skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego do nadesłania pełnomocnictwa oraz do podania swojego numeru PESEL. Jednak wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, Skarżąca uzupełniła braki formalne skargi po terminie. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, wysłane za pomocą środków komunikacji elektronicznej - za pośrednictwem platformy ePUAP na adres pełnomocnika Skarżącej zostało odebrane przez niego w dniu 18 września 2025 r., zatem termin na wykonanie wezwania upływał z dniem 25 września 2025 r. Strona w zakreślonym terminie braków formalnych skargi nie usunęła, uczyniła to dopiero 13 października 2025 r.
Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 2024, poz. 935, dalej: p.p.s.a.) poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że skarżąca nie uzupełniła w terminie braków formalnych pisma podczas gdy wezwanie do ich usunięcia zostało przesłane w dniu 7 października 2025 r., i odebrane 13 października 2025 r. oraz w tym samym dniu uzupełniono braki skargi.
Skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodu w postaci UPD.xml potwierdzającego odbiór wezwania z 7 października 2025 r
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Artykuł 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie Sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.
Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu w sprawie niniejszej skarżąca została wezwana, celem uzupełnienia braków formalnych skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego do nadesłania pełnomocnictwa oraz do podania swojego numeru PESEL. Jednak wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, Skarżąca uzupełniła braki formalne skargi po terminie. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, wysłane za pomocą środków komunikacji elektronicznej - za pośrednictwem platformy ePUAP na adres pełnomocnika Skarżącej zostało odebrane przez niego w dniu 18 września 2025 r., zatem termin na wykonanie wezwania upływał z dniem 25 września 2025 r. Strona w zakreślonym terminie braków formalnych skargi nie usunęła, uczyniła to dopiero 13 października 2025 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że dołączone do zażalenia wizualizacje UPD dotyczą innej sprawy o sygn. akt III SA/Gl 754/25.
Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego, ponieważ nie przewiduje tego art. 209 w związku z art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zwrot kosztów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje tylko w przypadkach wskazanych w art. 203 i art. 204 p.p.s.a., te zaś przepisy nie dotyczą zażaleń.