II FZ 627/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego, uznając, że strona ponosi konsekwencje działań swojego pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego, wskazując, że uchybienie terminu spowodowane przez pełnomocnika obciąża stronę. Strona wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie zasad postępowania i przepisów. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, podkreślając wyjątkowy charakter przywrócenia terminu i odpowiedzialność profesjonalnego pełnomocnika za swoje działania.
Sprawa dotyczyła zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, które odmówiło przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Sąd pierwszej instancji uznał, że uchybienie terminu spowodowane przez pełnomocnika strony obciąża ją samą i nie stanowi podstawy do przywrócenia terminu. Strona w zażaleniu zarzuciła naruszenie zasad postępowania poprzez rozpatrzenie wniosku na posiedzeniu niejawnym oraz naruszenie przepisów prawa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, oddalił zażalenie. Sąd podkreślił, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie można uznać, że uchybienie nastąpiło bez winy profesjonalnego pełnomocnika. Zgodnie z przepisami, strona ponosi konsekwencje czynności podejmowanych przez pełnomocnika. NSA wskazał również na prawidłowość doręczenia wezwania o wpis pełnomocnikowi strony oraz na brak podstaw do zarzutu naruszenia zasad postępowania poprzez rozpatrzenie wniosku na posiedzeniu niejawnym. Zarzut naruszenia Konstytucji RP uznano za bezzasadny z powodu braku wskazania konkretnego naruszenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, strona ponosi konsekwencje działań swojego pełnomocnika, a przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i wymaga wykazania braku winy.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że profesjonalny pełnomocnik ponosi odpowiedzialność za swoje działania, a strona jest związana jego czynnościami. Uchybienie terminu spowodowane przez pełnomocnika nie jest traktowane jako brak winy strony, chyba że zachodzą wyjątkowe okoliczności.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (7)
Główne
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzekania w przedmiocie zażalenia.
p.p.s.a. art. 197 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzekania w przedmiocie zażalenia.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 86 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odwołał się do przepisu w kontekście rozpatrywania wniosków na posiedzeniu niejawnym.
p.p.s.a. art. 65 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy trybu doręczania pism sądowych przez pocztę.
p.p.s.a. art. 73
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy fikcji prawnej doręczenia.
p.p.s.a. art. 67 § 5
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis regulujący doręczanie pism pełnomocnikowi strony.
Konstytucja RP art. 176 § 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Zarzut naruszenia tego przepisu został uznany za bezzasadny.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Strona ponosi konsekwencje działań swojego pełnomocnika. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i wymaga wykazania braku winy. Doręczenie pisma pełnomocnikowi było prawidłowe. Rozpatrzenie wniosku na posiedzeniu niejawnym było zgodne z prawem.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia zasad postępowania poprzez rozpatrzenie wniosku na posiedzeniu niejawnym. Zarzut naruszenia art. 176 §1 Konstytucji RP.
Godne uwagi sformułowania
przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy nie sposób uznać, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy strona ponosi konsekwencje czynności podejmowanych przez pełnomocnika w imieniu strony
Skład orzekający
Zbigniew Kmieciak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowana interpretacja odpowiedzialności strony za działania pełnomocnika w kontekście terminów procesowych i przywracania terminów w postępowaniu sądowoadministracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego z powodu działania pełnomocnika.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z terminami i odpowiedzialnością pełnomocnika, co jest ważne dla praktyków, ale niekoniecznie interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII FZ 627/07 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2007-12-05 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2007-11-26 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Zbigniew Kmieciak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania Hasła tematyczne Podatek dochodowy od osób fizycznych Sygn. powiązane I SA/Sz 569/06 - Wyrok WSA w Szczecinie z 2007-03-07 II FZ 445/07 - Postanowienie NSA z 2007-08-28 Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art.86 par.1, 65 par.2, 73, art.67 par.5, art.184, art.197 par.2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. D.-K. i Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 października 2007 r. sygn.akt. I SA/Sz 569/06 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M. D.-K. i Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. O/Z w K. z dnia 21 czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić zażalenie Uzasadnienie II FZ 627/07 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 października 2007 r., sygn. akt. I SA/Sz 569/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że uchybienie przez stronę terminowi do uiszczenia wpisu sądowego spowodowane okolicznościami związanymi z osobą jej pełnomocnika, w pełni odnosi negatywne skutki wobec niej samej. Na powyższe postanowienie strona wniosła zażalenie, w którym zarzuciła Sądowi naruszenie zasad postępowania poprzez rozpatrzenie wniosku na posiedzeniu niejawnym, oraz naruszenie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm. – zwana dalej p.p.s.a.) i art. 176 §1 Konstytucji RP w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy oraz wniosła o uchylenie ww. postanowienia w zakresie w jakim nie uwzględnia przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy. Ze względu na charakter wykonywanego zawodu i odpowiedzialności, jaka spoczywa na profesjonalnym pełnomocniku nie sposób uznać, że w rozpatrywanym przypadku uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy. We wniosku o przywrócenie terminu jak i w zażaleniu nie zostały przywołane jakiekolwiek okoliczności uzasadniające jego przywrócenie. Należy zgodzić się z sądem administracyjnym pierwszej instancji, który stwierdził, że strona ponosi konsekwencje czynności podejmowanych przez pełnomocnika w imieniu strony, jak i konsekwencje braku podjęcia tych czynności, i że w rozpatrywanej sprawie przywołane okoliczności nie mogą stanowić podstawy przywrócenia terminu do wniesienia wpisu sądowego. Aby w sposób prawidłowy doręczyć pismo sądowe należało, zgodnie z dyspozycją art. 65 §2 p.p.s.a. zastosować tryb, o jakim mowa w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz.U. nr 62 poz. 697 ze zm. zwane dalej rozporządzeniem). Na podstawie ww. rozporządzenia poczta zobowiązana jest, w przypadku niemożności doręczenia pisma adresatowi osobiście, domownikowi lub administracji domu, pozostawić zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki we właściwej pocztowej placówce odbiorczej w terminie siedmiu kolejnych dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia u adresata (§9 ust. 1 rozporządzenia). Jeżeli adresat przesyłki nie zgłosi się w terminie 7 kolejnych dni od końca dnia następnego po dniu pozostawieniu zawiadomienia u adresata, to zgodnie z §9 ust. 3 tego rozporządzenia pocztowa placówka oddawcza obowiązana jest powtórnie zawiadomić adresata o możliwości odbioru pisma, w terminie kolejnych 7 dni, licząc od końca dnia następnego po dniu sporządzenia zawiadomienia. Dopiero po powtórnym awizowaniu przesyłki pocztowej i bezskutecznym w ten sposób doręczeniu pisma sądowego możliwe było zastosowanie fikcji prawnej doręczenia, przewidzianej w art. 73 p.p.s.a. Trzeba wskazać, że w razie ustanowienia przez stronę pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym, pisma doręcza się temu pełnomocnikowi - taka zasada wynika wprost z przepisu art. 67 §5 p.p.s.a. Bezsporna jest okoliczność, że Sąd dokonał prawidłowego doręczenia wezwania o obowiązku uiszczenia wpisu, wysyłając wezwanie w tym przedmiocie pełnomocnikowi strony. Wykonanie tej czynności należy do pełnomocnika, który w tym zakresie wykonuje czynności za stronę, a jej niewykonanie pociąga jedynie skutki dla samej strony (postanowienie NSA z dnia 7 maja 2004 r., sygn akt OZ 109/04). Odnosząc się do zarzutu naruszenia zasad postępowania poprzez rozpatrzenie wniosku na posiedzeniu niejawnym, należy wskazać treść art. 86 zd.2 p.p.s.a. i uznać, że powołany zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. Zarzut naruszenia art. 176 §1 Konstytucji RP należy uznać za bezzasadny, gdyż strona nie wskazała na czym to naruszenie miałoby polegać. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 §2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.