I GZ 475/25

I GZ 475/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-12-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-12-04
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Henryk Wach /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Sygn. powiązane
III SA/Gl 249/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2025-07-22
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1640
art. 47 pkt 2 lit. c) i d)
Ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe
Dz.U. 2024 poz 935
art. 73 par. 1, 2, 3, 4, art. 106 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2020 poz 1026
par. 34 ust. 1
Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji  z dnia 29 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez  operatora wyznaczonego
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. S. "S. W. S." w W. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 października 2025 r., sygn. akt III SA/Gl 249/25 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi K. S. "S. W. S." w W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oddalić zażalenie. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne"
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 22 lipca 2025 r., III SA/Gl 249/25 w punkcie 1: odrzucił skargę K. S. "S. W. S." w W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. W punkcie 2 odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi K. S. "S. W. S." w W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z [...] lipca 2024 r.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia (art. 53 § 1, art. 58 § 1 pkt 2, art. 58 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), zaś wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia został uznany za niedopuszczalny z mocy ustawy na podstawie art. 88 p.p.s.a.
K. S. "S. W. S." w W. S. (dalej: "skarżący") pismem z 21 sierpnia 2025 r. (data nadania w placówce pocztowej) wniósł zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Gliwicach.
Sąd I instancji postanowieniem z 6 października 2025 r., III SA/Gl 249/25 odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie tego Sądu z 22 lipca 2025 r., III SA/Gl 249//25.
W uzasadnieniu WSA wskazało, że przesyłka zawierająca postanowienie z 22 lipca 2025 r., III SA/Gl 249/25 została awizowana 30 lipca 2025 r. Ponowna awizacja została dokonana 7 sierpnia 2025 r. Z uwagi na niepodjęcie w terminie 14 dni od pierwszej próby doręczenia, przesyłka została zwrócona do Sądu i uznana za skutecznie doręczoną z upływem dnia 13 sierpnia 2025 r. w trybie art. 73 p.p.s.a.
Wobec powyższych ustaleń Sąd I instancji wyjaśnił, że termin do złożenia zażalenia upływał 20 sierpnia 2025 r. Tymczasem skarżący wniósł zażalenie 21 sierpnia 2025 r. WSA uznało, że złożone zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu, a więc podlegało odrzuceniu.
Zażalenie na postanowienie z 6 października 2025 r., III SA/Gl 249/25 wniósł skarżący wnosząc o jego uchylenie w całości oraz "dalsze procedowanie sprawy o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z [...] lipca 2024 r. nr [...] - i rozpoznanie tej skargi K. S.W.".
Jednocześnie wniesiono o:
1) zwrócenie się do Poczty Polskiej przy ul. P. [...], [...] W. o sprawdzenie w systemie pocztowym, jaki był ostatni dzień odbioru tej przesyłki z WSA,
bądź
2) powołanie na świadka pracownika Poczty Polskiej w W., Pani M. D. (adres do wezwania: Poczta Polska, ul. P. [...], [...] W.) w celu przesłuchania lub odebrania oświadczenia (poprzez zobowiązanie świadka do złożenia takiego pisemnego oświadczenia) na okoliczność bycia świadkiem rozmowy przedstawiciela K. S.W. (S. K.) z pracownikiem WSA w Gliwicach w dniu 20 sierpnia 2025 r. oraz informacji o sprawdzeniu w systemie pocztowym, że ostatnim dniem odbioru tej przesyłki z WSA, był dzień 14 sierpnia 2025 r.
Argumentację na poparcie powyższych zarzutów skarżący przedstawił w uzasadnieniu zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W okolicznościach niniejszej sprawy zastosowanie znalazł art. 73 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Stosownie zaś do art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Sposób doręczania przesyłek pocztowych normują również przepisy prawa pocztowego. W art. 47 pkt 2 lit. c) i d) ustawy z 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 1640) ustawodawca zdecydował, że minister właściwy do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia, warunki wykonywania powszechnych usług pocztowych obejmujące sposób dokumentowania wykonania usługi doręczenia przesyłek rejestrowanych (lit. c) oraz terminy odbioru przesyłek z placówki pocztowej operatora wyznaczonego (lit. d). Zgodnie z § 34 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z 29 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1026; dalej "rozporządzenie"), jeżeli w chwili doręczania przesyłki rejestrowanej stwierdzono nieobecność adresata lub innych osób uprawnionych do jej odbioru, o których mowa w art. 37 ustawy, zawiadomienie o próbie doręczenia przesyłki rejestrowanej wraz z informacją o terminie jej odbioru i adresie placówki oddawczej, w której przesyłka ta jest przechowywana, operator wyznaczony pozostawia w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Zawiadomienie to ma postać papierową. Stosownie do regulacji zawartej w § 37 ust. 1 rozporządzenia przesyłki pocztowe operator wyznaczony wydaje adresatowi w placówce oddawczej w terminie 14 dni, dalej "terminem odbioru". W myśl ust. 3 tego paragrafu, bieg terminu odbioru rozpoczyna się od dnia następnego po dniu doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w § 33, § 34 ust. 1, § 35 ust. 1 oraz § 36 ust. 1, a dla przesyłek pocztowych, o których mowa w § 14 ust. 2 - od godziny następnej po doręczeniu zawiadomienia, o którym mowa w § 34 ust. 1.
W sprawie słusznie Sąd I instancji uznał, że odpis postanowienia z 22 lipca 2025 r., III SA/Gl 249/25 został skutecznie doręczony skarżącemu 13 sierpnia 2025 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. (vide. k. 80 akt sądowych). Wskazać należy, że skuteczność doręczenia w sprawie jest bezsporna, bowiem na odwrocie korespondencji w punkcie 2 widnienie adnotacja o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej "UP W. A. B." w dniu 30 lipca 2025 r., i umieszczenia zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej.
Zażalenie złożone 21 sierpnia 2025 r. należało zatem uznać za spóźnione. Rozstrzygnięcie WSA w Gliwicach jest zatem prawidłowe. Należy przy tym podkreślić, że termin do wniesienia zażalenia jest terminem ustawowym, niedopuszczalne jest jego skracanie lub przedłużanie. Jedynym możliwym odstępstwem od rygoryzmu jego dochowania jest instytucja przywrócenia terminu do dokonania danej czynności.
Wskazać należy, że argumenty podniesione w zażaleniu odnoszą się w istocie do okoliczności nieponoszenia przez stronę winy w niedochowaniu terminu do wniesienia zażalenia. Odnosząc się do złożonych wniosków dowodowych NSA wyjaśnia, że zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w sprawie nie występują wątpliwości wymagające wyjaśnienia, bowiem skuteczność doręczenia w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości (vide. k. 80 akt sądowych).
Ubocznie NSA zaznacza, że twierdzenia skarżącego o braku ZPO spornej korespondencji są gołosłowne. Skarżący nie zgłosił żadnej reklamacji doręczenia przesyłki, które uprawdopodabniałoby jego twierdzenia. Tym samym w sprawie nie obalono domniemania o skutecznym doręczeniu przesyłki w trybie doręczenia zastępczego.
Mając na uwadze ustalony stan faktyczny sprawy nie ulega wątpliwości, że zażalenie zostało złożone z uchybieniem ustawowego terminu.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a.