I GZ 437/24

I GZ 437/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-01-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-05
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Apollo /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
III SA/Po 514/24 - Postanowienie WSA w Poznaniu z 2024-10-24
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 28 § 1 , art. 86
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 listopada 2024 r.; sygn. akt III SA/Po 514/24 w zakresie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia formalnego skargi w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 13 listopada 2024 r., sygn. akt III SA/Po 514/24 oddalił wniosek A. Sp. z o.o. w P. (dalej: spółka, skarżąca) o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 24 października 2024 r. odrzucił skargę wniesioną w niniejszej sprawie, z powodu nieusunięcia przez skarżącą spółkę, pomimo wezwania, braku formalnego skargi polegającego na nieprzedłożeniu dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.
W dniu 4 listopada 2024 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi, jednocześnie przedkładając pełny odpis z KRS. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że skarżąca nie przedłożyła w terminie właściwej postaci odpisu z KRS wskutek omyłkowego jego pobrania ze strony internetowej. Wyjaśniono, że chcąc pobrać odpis skarżąca zauważyła, że doszło do zmiany szaty graficznej wyszukiwarki KRS, co wprowadziło ją w błąd podczas pobierania odpisu do wydruku. Wskazano, że obecna postać szaty graficznej jest istotnie rozbudowana i odmienna od dotychczasowej, prostej i znanej już skarżącej, w następstwie czego przy pierwszym z nią kontakcie skarżąca omyłkowo pobrała odpis aktualny zamiast pełnego. Dopiero z treści postanowienia skarżąca dowiedziała się o uzupełnieniu braku skargi błędną postacią odpisu. Niezwłocznie zastosowano się do wezwania Sądu podkreślając, że gdyby skarżąca zdawała sobie z tego sprawę, to załączyłaby postać prawidłową, gdyż nie było do tego przeszkód.
Zaskarżonym w sprawie postanowieniem z dnia 13 listopada 2024 r. WSA nie uwzględnił wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi uznając, że wskazane we wniosku okoliczności nie świadczą o braku winy skarżącej w niedochowaniu terminu do usunięcia tego braku. Powołanie się przez skarżącą na zmianę szaty graficznej wyszukiwarki KRS i tym samym wydrukowanie odpisu aktualnego, a nie odpisu pełnego z KRS spółki, świadczy o braku staranności przedstawiciela skarżącej w dokonywaniu czynności mającej na celu usunięcie braku formalnego skargi. W związku z powyższym na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) wniosek oddalił.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że skarżąca ponosi winę w uchybieniu terminowi.
Zdaniem skarżącej, ocena Sądu pierwszej instancji co do przesłanek nieuwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu jest nad wyraz surowa. WSA nie uwzględnił faktu, że skarżąca niezwłocznie zastosowała się do wezwania. Wola należytego wypełnienia wezwania Sądu była niewątpliwa, natomiast błąd w jego realizacji wynikał z braku doświadczenia w obcowaniu ze zmienioną postacią wyszukiwarki KRS.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy zarządzeniem z 11 października 2024 r. sąd pierwszej instancji wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 p.p.s.a. poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - odpisu pełnego z KRS w oryginale lub poświadczonej za zgodność z oryginałem wydruku komputerowego na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 979).
Przechodząc do treści samego wezwania, sąd winien mieć na uwadze, iż jest ono kierowane do osoby, która nie jest profesjonalnym pełnomocnikiem. Z treści wezwania sądu wynika, iż strona została wezwana do złożenia pełnego odpisu z KRS. W odpowiedzi na wezwanie wniesione w terminie, skarżąca nadesłała aktualny odpis KRS datowany na 17 października 2024 r. WSA w Poznaniu postanowieniem z 24 października 2024 r. odrzucił więc skargę uznając, że z odpisu aktualnego z KRS nie wynika umocowanie osoby podpisującej skargę do reprezentowania strony skarżącej w dniu wniesienia skargi. Natomiast zaskarżonym postanowieniem z 13 listopada 2024 r. oddalił wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia formalnego skargi uznając, że nadesłanie w terminie odpisu aktualnego a nie odpisu pełnego z KRS świadczy o braku staranności ze strony skarżącego.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji winien rozważyć, czy strona skarżąca, pomimo nadesłania odpisu aktualnego a nie odpisu pełnego z KRS, jednak wykazała umocowanie do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z odpisu aktualnego wynika, że ostatniego wpisu dokonano 19 czerwca 2024 r., wydruk obejmował stan na dzień 17 października 2024 r., a skargę do Sądu wniesiono 11 września 2024 r. Z dokumentu wynika więc sposób reprezentacji skarżącej spółki i wskazuje na osobę, która podpisała skargę i nie jest do tego konieczny odpis pełny z KRS.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 2 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.