I GZ 411/22

I GZ 411/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2022-11-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-10-28
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Joanna Wegner /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I SA/Ke 380/22 - Postanowienie WSA w Kielcach z 2022-10-04
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 46 § 2 pkt 1 lit. b), art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3, art. 73;
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 4 października 2022 r., sygn. akt I SA/Ke 380/22 o odrzuceniu skargi P. P. na decyzję Zarządu Województwa Świętokrzyskiego z dnia 25 maja 2022 r., nr 162/22 w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 4 października 2022 r., sygn. akt I SA/Ke 380/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę P. P. na decyzję Zarządu Województwa Świętokrzyskiego z dnia 25 maja 2022 r. w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez podanie numeru PESEL lub REGON oraz do wskazania zarzutów wobec zaskarżonej decyzji i informacji o dacie doręczenia pisma z 26 lipca 2022 r. (wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy).
Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżący nie wykonał tych wezwań i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." skargę odrzucono.
Skarżący wniósł zażalenie, podnosząc że do dnia otrzymania wskazanego postanowienia nie otrzymał żadnego wezwania do uzupełnienia braków. Wskazał, że nie jest to pierwsza sytuacja, kiedy Poczta Polska nie doręcza korespondencji. Ponadto w siedzibie firmy zawsze jest obecny pracownik, jak i skarżący w godzinach pracy, co powoduje, że awizowanie przesyłek jest zbędne. Skarżący wniósł o zwrócenie się do Poczty Polskiej o udzielenie informacji, czy przesyłka z wezwaniem do uiszczenia wpisu została dostarczona i czy w sprawie doręczenia została złożona reklamacja. Wniósł o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania siebie oraz E. B. na okoliczność, że przesyłka nie została doręczona do siedziby firmy do rąk osób uprawnionych do odbioru przesyłki. Skarżący wskazał, że z przyczyn od niego niezależnych został on pozbawiony możliwości uczestnictwa w niniejszym postępowaniu. Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia i wezwanie do uzupełnienia wskazanych braków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia skargi w terminie siedmiu dni. Skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Brak numeru PESEL należy do takich braków skargi, którego nieuzupełnienie w terminie skutkuje odrzuceniem skargi. Przesądza o tym art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2022 r., sygn. akt II GZ 329/19).
Z akt sprawy wynika, że zawiadomienie o wezwaniu do uzupełnienia braków skargi zostało wysłane w dniu 22 sierpnia 2022 r., po czym w dniu 24 sierpnia 2022 r., pozostawiono informację w oddawczej skrzynce pocztowej. Następnie w dniu 1 września przesyłkę awizowano powtórnie. Prawidłowo uznano 7 września 2022 r. za dzień doręczenia korespondencji. Skarżący nie podważył domniemania o doręczeniu w ten sposób przesyłki, a wynikającego z art. 73 p.p.s.a. Skarżący nie uzupełnił wymaganego braku w terminie, co obligowało Sąd pierwszej instancji do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Wniosek skarżącego dotyczące zwrócenia się do Poczty Polskiej o udzielenie informacji na temat prawidłowości doręczenia przesyłki z wezwaniem, jak też wniosek o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania pracownika firmy, nie zasługują na uwzględnienie. Po pierwsze – przed sądem administracyjnym nie przeprowadza się dowodu z zeznań świadków, a po drugie – dokumenty dotyczące tego doręczenia nie mogły być podważone w drodze materiałów pochodzących od operatora pocztowego. Ten bowiem już wymaganą prawem dokumentację w sprawie doręczenia przesyłki sporządził i nie nasuwa on wątpliwości co do wiarygodności.
Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.