I GZ 41/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, uznając, że skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu.
Skarżący S. C. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej, która została odrzucona przez WSA z powodu wniesienia po terminie. Następnie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu, twierdząc, że dowiedział się o decyzji dopiero po powrocie z zagranicy. WSA odrzucił ten wniosek, uznając go za spóźniony, ponieważ doręczenie zastępcze pisma do matki skarżącego było skuteczne. NSA oddalił zażalenie, podkreślając obowiązek informowania o zmianie adresu i brak wykazania braku winy w uchybieniu terminu.
Sprawa dotyczyła zażalenia S. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, które odrzuciło wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarga pierwotnie dotyczyła decyzji Dyrektora Izby Celnej w Łodzi w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie wymiaru należności celnych. WSA odrzucił skargę, uznając ją za wniesioną po terminie. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu, argumentując, że dowiedział się o doręczeniu decyzji dopiero po powrocie z zagranicy, a jego matka odebrała pismo w jego imieniu. WSA odrzucił wniosek o przywrócenie terminu, wskazując na skuteczne doręczenie zastępcze i brak wykazania przez skarżącego braku winy w uchybieniu terminu. NSA, rozpoznając zażalenie, podzielił stanowisko WSA. Sąd podkreślił, że doręczenie zastępcze jest skuteczne i istnieje domniemanie zapoznania się z treścią pisma. Ponadto, strony mają obowiązek informować sąd o zmianie adresu. NSA stwierdził, że skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu, a nawet gdyby przyjąć późniejszą datę dowiedzenia się o uchybieniu, wniosek i tak byłby spóźniony. W związku z tym, NSA oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, doręczenie zastępcze jest skuteczne, a strona ma obowiązek informować sąd o zmianie adresu zamieszkania, nawet jeśli przebywa za granicą.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że doręczenie zastępcze jest zgodne z przepisami (art. 72 p.p.s.a.) i rodzi domniemanie zapoznania się z treścią pisma przez adresata. Podkreślono również obowiązek strony do zawiadamiania sądu o zmianie miejsca zamieszkania (art. 70 § 1 p.p.s.a.), co obejmuje również pobyt za granicą.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 87 § § 1 i § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. Należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna orzekania przez NSA w przedmiocie zażalenia.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 72
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Doręczenie pisma dorosłemu domownikowi w przypadku nieobecności adresata jest skuteczne i opiera się na domniemaniu dotarcia pisma do adresata.
p.p.s.a. art. 70 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Strony mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego miejsca zamieszkania lub adresu do doręczeń w czasie trwania postępowania.
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Związanie NSA granicami zażalenia.
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres rozpoznania sprawy przez NSA.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Doręczenie zastępcze pisma do matki skarżącego było skuteczne. Skarżący miał obowiązek informowania sądu o zmianie adresu, nawet podczas pobytu za granicą. Skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu był spóźniony nawet przy uwzględnieniu późniejszej daty dowiedzenia się o uchybieniu.
Odrzucone argumenty
Skarżący dowiedział się o doręczeniu decyzji dopiero po powrocie z zagranicy. Matka skarżącego nie mogła skontaktować się z synem przebywającym za granicą.
Godne uwagi sformułowania
Doręczenie zastępcze opiera się na domniemaniu, że pismo dotarło do rąk adresata i w ten sposób doręczenie zostało dokonane prawidłowo oraz że zapoznał się on z treścią pisma. Zgodnie z treścią art. 70 § 1 p.p.s.a. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego miejsca zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. Obowiązek informowania o zmianie adresu istnieje w czasie trwania postępowania, do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.
Skład orzekający
Maria Myślińska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących doręczeń zastępczych, obowiązku informowania o zmianie adresu przez strony postępowania sądowoadministracyjnego oraz przesłanek przywrócenia terminu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego kontekstu postępowania sądowoadministracyjnego i przepisów PPSA.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy kluczowych kwestii proceduralnych, takich jak doręczenia i terminy, które są istotne dla praktyków prawa, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
“Doręczenie zastępcze kluczem do terminu. Czy pobyt za granicą zwalnia z obowiązku informowania sądu?”
Sektor
administracyjne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI GZ 41/06 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2006-03-15 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-02-15 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Maria Myślińska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny Hasła tematyczne Celne postępowanie Celne prawo Sygn. powiązane III SA/Łd 523/05 - Postanowienie WSA w Łodzi z 2005-09-21 Skarżony organ Dyrektor Izby Celnej Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 184 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 listopada 2005 r., sygn. akt III SA/Łd 523/05 odrzucającego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Łodzi z dnia 28 czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w przedmiocie wymiaru należności celnych p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie Uzasadnienie P O S T A N O W I E N I E Dnia 15 marca 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 listopada 2005 r., sygn. akt III SA/Łd 523/05 odrzucającego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Łodzi z dnia 28 czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w przedmiocie wymiaru należności celnych p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie UZASADNIENIE S. C. wniósł w dniu 30 lipca 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izb Celnej w Łodzi z dnia 28 czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 31 lipca 1997 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 21 września 2005 r. sygn. akt III SA/Łd 523/05 odrzucił tę skargę uznając, iż została ona wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu. We wniosku o przywrócenie terminu z dnia 27 października 2005 r. skarżący podał, że o tym, iż decyzja została mu doręczona w dniu 29 czerwca 2005 r. dowiedział się w dniu 10 października 2005 r., po zapoznaniu się z treścią postanowienia odrzucającego skargę. Do tego momentu pozostawał w przekonaniu, iż decyzję doręczono w dniu 30 czerwca 2005 r., albowiem została doręczona matce J. C. podczas jego nieobecności w kraju. Skarga była gotowa w już w dniu 27 lipca 2005 r., więc w ocenie skarżącego nie było przeszkód by złożyć ją w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 9 listopada 2005 r. odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podając w uzasadnieniu, że odpis postanowienia z dnia 21 września 2005 r. o odrzuceniu skargi doręczono matce skarżącego – J. C. w dniu 27 września 2005 r. W ocenie Sądu I instancji skarżący w swoim wniosku nie obalił domniemania, iż pismo doręczono mu w sposób prawidłowy. Postanowienie doręczono skutecznie w dniu 27 września 2005 r. i skarżący w tym dniu mógł zapoznać się z treścią uzasadnienia. Od następnego dnia rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. S. C. złożył ten wniosek dopiero w dniu 27 października 2005 r. W związku z powyższym Sąd I instancji uznał wniosek za spóźniony i uznał, że podlega on odrzuceniu. W zażaleniu na powyższe postanowienie sporządzonym przez matkę, a następnie podpisanym również przez S. C. podano, że po odebraniu w dniu 27 września 2005 r. postanowienia o odrzuceniu skargi, J. C. nie mogła skontaktować się z synem, który przebywał za granicą. Skarżący z treścią rozstrzygnięcia Sądu mógł się zapoznać dopiero w dniu 10 października 2005 r., tj. po swoim powrocie do kraju. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej: p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Skarżący w dniu 27 października 2005 r. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Łodzi, podczas gdy postanowienie o odrzuceniu skargi prawidłowo doręczono stronie w dniu 27 września 2005 r. Z akt sprawy wynika, iż postanowienie odebrała matka skarżącego – J. C.. Zgodnie z treścią art. 72 p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Doręczenie zastępcze opiera się na domniemaniu, że pismo dotarło do rąk adresata i w ten sposób doręczenie zostało dokonane prawidłowo oraz że zapoznał się on z treścią pisma. Argument skarżącego, że przebywał za granicą nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zgodnie z treścią art. 70 § 1 p.p.s.a. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego miejsca zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. Obowiązek informowania o zmianie adresu istnieje w czasie trwania postępowania, do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. W związku z powyższym przyjąć należy, iż termin do złożenia skargi upłynął dnia 29 lipca 2005 r., a skarga została wniesiona w dniu 30 lipca 2005 r., czyli z uchybieniem terminu i od tej daty biegł termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podkreślić w tym miejscu należy, że skargę sporządzono w dniu 27 lipca 2005 r., a skarżący podpisał ją osobiście. Zatem obowiązkiem skarżącego było wykazanie, że bez własnej winy uchybił terminowi do wystąpienia z przedmiotowym wnioskiem. Tych okoliczności skarżący nie wykazał zajmując się zupełnie innym okresem. Nawet gdyby przyjąć, że skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu do wniesienia przedmiotowego wniosku w dniu 10 października 2005 r., to złożony przez niego w dniu 27 października 2005 r. wniosek i tak jest spóźniony. Ustawowy termin do dokonania tej czynności upłynął w dniu 17 października 2005 r. Związanie przez Naczelny Sąd Administracyjny granicami zażalenia z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 183 § 1 p.p.s.a. sprawia, że rozważania Sądu ograniczają się wyłącznie do rozstrzygnięcia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Łodzi z dnia 28 czerwca 2005 r. Usuwa się spod kontroli Sądu problematyka związana z wniesieniem skargi kasacyjnej na postanowienie z dnia 21 września 2005 r. o odrzuceniu skargi i zachowania terminów dla dochowania tej czynności. Z powyższych względów na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.