I GZ 40/05

I GZ 40/05 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-04-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-04-07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Kazimierz Brzeziński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Celne postępowanie
Celne prawo
Sygn. powiązane
I SA/Ol 20/05 - Wyrok WSA w Olsztynie z 2005-06-16
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Kazimierz Brzeziński po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. K. C. i J. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 24 lutego 2005 r. sygn. akt I SA/Ol 20/05 w sprawie z wniosku K. K. C. i J. C. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Olsztynie z dnia 1 grudnia 2004 r. sygn. akt [...] w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego postanawia: - oddalić zażalenie - U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Olsztynie z dnia 1 grudnia 2004 r. nr [...] uznając, że K. K. C. i J. C. nie wykazali we wniosku o wstrzymanie, aby w sprawie zachodziły przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). W zażaleniu na to postanowienie K. i J. C. podnieśli, że zabrany im przez organ celny samochód został "wyzłomowany" bez ich zgody i winy właścicieli oraz że stanowił on narzędzie pracy K. C., a jego zabranie spowodowało utratę przez nią pracy i tym samym dochodów. Skarżący podnieśli także, że J. C. ma 64 lata, jest bezrobotnym starającym się o emeryturę oraz że nie mają oni żadnych oszczędności i zmuszeni zostali do sprzedaży domu rodzinnego wraz z ziemią w celu spłacenia długu celnego z odsetkami. W konkluzji skarżący wnieśli o "...wstrzymanie egzekucji zaskarżonej decyzji, oddalenie pozwu długu celnego, podatku akcyzowego, podatku od towarów i usług wraz z odsetkami, zwrotu zatrzymanego samochodu, wpłaconych rat oraz kosztów procesu", stwierdzając, że została im wyrządzona "nieodwracalna szkoda". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby decyzja została wykonana. Ciężar udowodnienia potencjalnej możliwości wystąpienia jednej z tych przesłanek spoczywa na skarżącym. Skarżący zamieszczając w skardze wniosek o "wstrzymanie egzekucji", potraktowany i rozpoznany przez Sąd I instancji jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie przedłożyli żadnych dowodów na poparcie tego wniosku. W konsekwencji Sąd I instancji miał podstawę do przyjęcia, że skarżący nie wykazali, że w sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Prawidłowości tego rozstrzygnięcia nie podważają przytoczone w zażaleniu argumenty dotyczące wyrządzenia "nieodwracalnej szkody", wskazujące na utratę przez K. C. pracy i dochodów z niej osiąganych, a także na konieczność sprzedaży rodzinnej nieruchomości, gdyż po pierwsze, na istnienie tych okoliczności skarżący nie powoływali się we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w związku z tym okoliczności te nie mogły być rozpatrzone przez Sąd I instancji i po drugie, okoliczności te nie zostały poparte żadnymi dowodami wskazującymi na możliwość wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Natomiast zawarte w zażaleniu wnioski dotyczące długu celnego, podatków, zwrotu samochodu i opłaconych rat oraz kosztów procesu nie podlegają rozpoznaniu w nin. postępowaniu, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując zażalenie kontroluje jedynie zgodność zaskarżonego postanowienia z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie, jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw.
Uzasadnienie
P O S T A N O W I E N I E
Dnia 14 kwietnia 2005 r.
Naczelny Sąd Administracyjny
w składzie:
Sędzia NSA Kazimierz Brzeziński
po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2005 r.
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej
zażalenia K. K. C. i J. C.
od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie
z dnia 24 lutego 2005 r. sygn. akt I SA/Ol 20/05
w sprawie z wniosku K.K. C. i J. C.
o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Olsztynie
z dnia 1 grudnia 2004 r. sygn. akt [...]
w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego
postanawia:
- oddalić zażalenie -
U Z A S A D N I E N I E
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Olsztynie z dnia 1 grudnia 2004 r. nr [...] uznając, że K. K. C. i J. C. nie wykazali we wniosku o wstrzymanie, aby w sprawie zachodziły przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").
W zażaleniu na to postanowienie K. i J. C. podnieśli, że zabrany im przez organ celny samochód został "wyzłomowany" bez ich zgody i winy właścicieli oraz że stanowił on narzędzie pracy K. C., a jego zabranie spowodowało utratę przez nią pracy i tym samym dochodów. Skarżący podnieśli także, że J. C. ma 64 lata, jest bezrobotnym starającym się o emeryturę oraz że nie mają oni żadnych oszczędności i zmuszeni zostali do sprzedaży domu rodzinnego wraz z ziemią w celu spłacenia długu celnego z odsetkami.
W konkluzji skarżący wnieśli o "...wstrzymanie egzekucji zaskarżonej decyzji, oddalenie pozwu długu celnego, podatku akcyzowego, podatku od towarów i usług wraz z odsetkami, zwrotu zatrzymanego samochodu, wpłaconych rat oraz kosztów procesu", stwierdzając, że została im wyrządzona "nieodwracalna szkoda".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby decyzja została wykonana.
Ciężar udowodnienia potencjalnej możliwości wystąpienia jednej z tych przesłanek spoczywa na skarżącym. Skarżący zamieszczając w skardze wniosek o "wstrzymanie egzekucji", potraktowany i rozpoznany przez Sąd I instancji jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie przedłożyli żadnych dowodów na poparcie tego wniosku. W konsekwencji Sąd I instancji miał podstawę do przyjęcia, że skarżący nie wykazali, że w sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Prawidłowości tego rozstrzygnięcia nie podważają przytoczone w zażaleniu argumenty dotyczące wyrządzenia "nieodwracalnej szkody", wskazujące na utratę przez K. C. pracy i dochodów z niej osiąganych, a także na konieczność sprzedaży rodzinnej nieruchomości, gdyż po pierwsze, na istnienie tych okoliczności skarżący nie powoływali się we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w związku z tym okoliczności te nie mogły być rozpatrzone przez Sąd I instancji i po drugie, okoliczności te nie zostały poparte żadnymi dowodami wskazującymi na możliwość wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Natomiast zawarte w zażaleniu wnioski dotyczące długu celnego, podatków, zwrotu samochodu i opłaconych rat oraz kosztów procesu nie podlegają rozpoznaniu w nin. postępowaniu, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując zażalenie kontroluje jedynie zgodność zaskarżonego postanowienia z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie, jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw.