I GZ 35/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA uchylił postanowienie WSA, uznając, że sąd pierwszej instancji powinien rozpoznać sprawę w innym składzie po przekazaniu jej do ponownego rozpoznania.
NSA rozpoznał zażalenie na postanowienie WSA oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji celnych. Sąd pierwszej instancji dwukrotnie rozpoznał wniosek w tym samym składzie, co było sprzeczne z zasadą stosowania przepisów o skardze kasacyjnej, zgodnie z którą sprawę należy rozpoznać w innym składzie po jej przekazaniu. W związku z tym NSA uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 stycznia 2005 r., które oddaliło wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu dotyczącej wymiaru należności celnych. Sąd pierwszej instancji dwukrotnie rozpoznał wniosek skarżącego w tym samym składzie orzekającym. NSA, powołując się na art. 197 § 2 P.p.s.a. (stosowanie przepisów o skardze kasacyjnej do postępowania zażaleniowego) oraz art. 185 § 2 P.p.s.a. (rozpoznanie sprawy w innym składzie po jej przekazaniu), uznał, że WSA naruszył zasadę rozpoznania sprawy w innym składzie. W konsekwencji, NSA uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu, który ma rozpoznać ją w nowym składzie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji musi rozpoznać sprawę w innym składzie po jej przekazaniu do ponownego rozpoznania przez sąd wyższej instancji.
Uzasadnienie
Zasada stosowania przepisów o skardze kasacyjnej do postępowania zażaleniowego (art. 197 § 2 P.p.s.a.) obejmuje również art. 185 § 2 P.p.s.a., który nakazuje rozpoznanie sprawy w innym składzie po jej przekazaniu. WSA dwukrotnie rozpoznał wniosek w tym samym składzie, naruszając tę zasadę.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (3)
Główne
P.p.s.a. art. 185 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd, któremu sprawę przekazano na skutek uwzględnienia skargi kasacyjnej, rozpoznaje ją w innym składzie.
P.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 185 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, sąd rozpoznaje ją w innym składzie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wojewódzki Sąd Administracyjny dwukrotnie rozpoznał wniosek w tym samym składzie, naruszając zasadę wynikającą z art. 185 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Godne uwagi sformułowania
Zasada zawarta w art. 185 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że w razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, sąd rozpoznaje ją w innym składzie, podlega na podstawie art., 197 § 2 powołanej ustawy pełnemu, bez żadnych modyfikacji, stosowaniu w postępowaniu zażaleniowym.
Skład orzekający
Jacek Chlebny
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty rozpoznawania spraw przez sądy administracyjne, w szczególności obowiązek zmiany składu orzekającego po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w postępowaniu zażaleniowym przed NSA i stosowania przepisów o skardze kasacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w sądownictwie administracyjnym, która może mieć wpływ na przebieg wielu postępowań.
“Kiedy sąd musi zmienić skład orzekający? Kluczowa zasada NSA dla postępowań administracyjnych.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI GZ 35/05 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2005-03-15 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-03-11 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jacek Chlebny /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny Hasła tematyczne Celne postępowanie Celne prawo Sygn. powiązane III SA/Wr 418/04 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2006-02-28 GZ 109/04 - Postanowienie NSA z 2004-11-16 Skarżony organ Dyrektor Izby Celnej Treść wyniku Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w... Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 185 par. 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 stycznia 2005 r. sygn. akt III SA/Wr 418/04 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia oraz decyzji w sprawie ze skargi R. S. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia 30 kwietnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Zgorzelcu z dnia 15 listopada 2002 r. Nr [...] w sprawie wymiaru należności celnych postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 16 listopada 2004 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 sierpnia 2004 r. i przekazał sprawę - w zakresie wniosku R. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia 30 kwietnia 2004 r. oraz decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Zgorzelcu z dnia 15 listopada 2002 r. w sprawie wymiaru należności celnych - do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie rozpoznał sprawę w tym samym składzie i wydał w dniu 17 stycznia 2005 r. postanowienie, którym oddalił wniosek R. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Zgorzelcu z dnia 15 listopada 2002 r. w sprawie wymiaru należności celnych. W zażaleniu na powyższe postanowienie R. S. podtrzymał dotychczasową argumentację, że wykonanie decyzji spowoduje upadłość jego przedsiębiorstwa. Naczelny Sad Administracyjny zważył: Na podstawie art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej "P.p.s.a.") do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Odpowiednie stosowanie przepisów uzasadnia pominiecie jedynie tych postanowień ustawy regulującej postępowanie kasacyjne, których stosowanie byłoby bezprzedmiotowe z uwagi na cel i funkcję postępowania zażaleniowego albo wprost sprzeczne z przepisami regulującymi to postępowania. Brak jest podstaw, by w postępowaniu zażaleniowym nie stosować przepisów o skardze kasacyjnej powodujących nieważność postępowania, gdy skład orzekający był sprzeczny z przepisami prawa albo jeżeli w rozpoznaniu sprawy brał udział sędzia wyłączony a mocy ustawy (art. 183 § 2 pkt 4 P.p.s.a.). Nie można również odmówić odpowiedniego stosowania reguły, by sąd, któremu sprawę przekazano na skutek uwzględnienia skargi kasacyjnej, rozpoznał sprawę w innym składzie (art. 185 § 2 P.p.s.a.). Postanowienia ustawy dotyczące postępowania zażaleniowego nie zawierają bowiem odmiennej regulacji, ani też nie pozwalają wyprowadzić wniosku o bezprzedmiotowości powołanych przepisów o skardze kasacyjnej. Zasada zawarta w art. 185 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że w razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, sąd rozpoznaje ją w innym składzie, podlega na podstawie art., 197 § 2 powołanej ustawy pełnemu, bez żadnych modyfikacji, stosowaniu w postępowaniu zażaleniowym. Zasada ta oznacza, że Sąd I instancji, zawsze w innym składzie, powinien rozpoznać sprawę w takim zakresie, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uwzględniając zażalenie uchyla sprawę do ponownego rozpoznania. Należy w związku z tym zauważyć, że wniosek skarżącego zawarty w skardze był przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu dwukrotnie: w dniu 27 sierpnia 2004 r., a następnie, po uchyleniu powyższego postanowienia przez Naczelny Sąd Administracyjny, także w dniu 17 stycznia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznawał każdorazowo wniosek skarżącego w tym samym składzie. Mając na uwadze powyższe należało na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowić jak wyżej. Uzasadnienie P O S T A N O W I E N I E Dnia 15 marca 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 stycznia 2005 r. sygn. akt III SA/Wr 418/04 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia oraz decyzji w sprawie ze skargi R. S. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia 30 kwietnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Zgorzelcu z dnia 15 listopada 2002 r. Nr [...] w sprawie wymiaru należności celnych postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 16 listopada 2004 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 sierpnia 2004 r. i przekazał sprawę - w zakresie wniosku R. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia 30 kwietnia 2004 r. oraz decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Zgorzelcu z dnia 15 listopada 2002 r. w sprawie wymiaru należności celnych - do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie rozpoznał sprawę w tym samym składzie i wydał w dniu 17 stycznia 2005 r. postanowienie, którym oddalił wniosek R. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Zgorzelcu z dnia 15 listopada 2002 r. w sprawie wymiaru należności celnych. W zażaleniu na powyższe postanowienie R. S. podtrzymał dotychczasową argumentację, że wykonanie decyzji spowoduje upadłość jego przedsiębiorstwa. Naczelny Sad Administracyjny zważył: Na podstawie art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej "P.p.s.a.") do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Odpowiednie stosowanie przepisów uzasadnia pominiecie jedynie tych postanowień ustawy regulującej postępowanie kasacyjne, których stosowanie byłoby bezprzedmiotowe z uwagi na cel i funkcję postępowania zażaleniowego albo wprost sprzeczne z przepisami regulującymi to postępowania. Brak jest podstaw, by w postępowaniu zażaleniowym nie stosować przepisów o skardze kasacyjnej powodujących nieważność postępowania, gdy skład orzekający był sprzeczny z przepisami prawa albo jeżeli w rozpoznaniu sprawy brał udział sędzia wyłączony a mocy ustawy (art. 183 § 2 pkt 4 P.p.s.a.). Nie można również odmówić odpowiedniego stosowania reguły, by sąd, któremu sprawę przekazano na skutek uwzględnienia skargi kasacyjnej, rozpoznał sprawę w innym składzie (art. 185 § 2 P.p.s.a.). Postanowienia ustawy dotyczące postępowania zażaleniowego nie zawierają bowiem odmiennej regulacji, ani też nie pozwalają wyprowadzić wniosku o bezprzedmiotowości powołanych przepisów o skardze kasacyjnej. Zasada zawarta w art. 185 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że w razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, sąd rozpoznaje ją w innym składzie, podlega na podstawie art., 197 § 2 powołanej ustawy pełnemu, bez żadnych modyfikacji, stosowaniu w postępowaniu zażaleniowym. Zasada ta oznacza, że Sąd I instancji, zawsze w innym składzie, powinien rozpoznać sprawę w takim zakresie, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uwzględniając zażalenie uchyla sprawę do ponownego rozpoznania. Należy w związku z tym zauważyć, że wniosek skarżącego zawarty w skardze był przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu dwukrotnie: w dniu 27 sierpnia 2004 r., a następnie, po uchyleniu powyższego postanowienia przez Naczelny Sąd Administracyjny, także w dniu 17 stycznia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznawał każdorazowo wniosek skarżącego w tym samym składzie. Mając na uwadze powyższe należało na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowić jak wyżej.